ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

EΚΤΟΣ ΚΥΟΤΟ Η ΕΛΛΑΔΑ

2008-04-22T09:44:00.002+02:00

Εκτός Κιότο η Ελλάδα, καθώς η Επιτροπή Συμμόρφωσης των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή δεν έκανε δεκτά τα στοιχεία που προσκόμισε το ΥΠΕΧΩΔΕ σχετικά με το σύστημα μέτρησης των αερίων θερμοκηπίου που εφαρμόζεται στη χώρα μας.

Η Επιτροπή Συμμόρφωσης στη συνεδρίαση της 17ης Απριλίου έκρινε πως η Ελλάδα δεν έχει συμμορφωθεί προς τις συμβατικές της υποχρεώσεις και δεν τηρεί τις προϋποθέσεις του Πρωτοκόλλου του Κιότο σε ό,τι αφορά ζητήματα όπως η κατάρτιση του προσωπικού και η αξιόπιστη λειτουργία ενός Εθνικού Συστήματος Καταγραφής των ρύπων.

Η χώρα μας καλείται να υποβάλει νέο σχέδιο εντός τριών μηνών, το οποίο θα συζητηθεί κατά την επόμενη συνεδρίαση της Επιτροπής. Εφόσον γίνει δεκτό, η Ελλάδα θα ενταχθεί στους μηχανισμούς του Πρωτοκόλλου και οι ελληνικές βιομηχανίες θα μπορέσουν να συμμετέχουν στο εμπόριο δικαιωμάτων αερίων του θερμοκηπίου.

ΔΙΚΑΙΩΜΑ: ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΣΗΜΕΡΑ, ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

2008-03-24T14:03:00.001+02:00

ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ
http://www.petitiononline.com/syn0803/petition.html

Γκαζόζες...

2008-02-28T13:28:00.001+02:00

ΑΝΑΠΟΔΟΣ ΤΥΠΟΣ

2008-02-22T11:13:00.001+02:00

Eκδίδεται επί χρήμασι ... από αυτό το Σάββατο
Ας τους δοκιμάσουμε. Ας το πάρουμε ανάποδα.

Διαψεύδει ο Επίτροπος κ. Δήμας τους ισχυρισμούς για κοινοτική χρηματοδότηση της μονάδας ηλεκτροπαραγωγής με κάυση άνθρακα στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας

2008-02-18T14:14:00.000+02:00

"Για μονάδες άνω των 300 MW η Επιτροπή προτείνει αξιολόγηση της τεχνολογίας δέσμευσης του διοξειδίου του άνθρακα"

Απάντηση στον Δ. Παπαδημούλη

‘‘Στην Επιτροπή δεν έχει υποβληθεί προς χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης κατά την περίοδο 2000-2006 το έργο της κατασκευής μονάδας ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα στη Ναυτιλιακή Βιομηχανική Περιοχής Αστακού’’. ‘‘Η έκδοση άδειας κατασκευής σταθμού ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα υπάγεται στην αρμοδιότητα των αρχών του κράτους μέλους εφόσον πληρούνται οι περιβαλλοντικές απαιτήσεις όπως ορίζονται στην εφαρμοστέα νομοθεσία της ΕΕ’’. Αυτά απαντά ο αρμόδιος Επίτροπος για το Περιβάλλον κ. Δήμας στον Δ. Παπαδημούλη.

Ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΝ, με την ερώτησή του, ζητούσε να πληροφορηθεί για το ενδεχόμενο δημιουργίας από την Edison Ellas μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας 600W με τη χρήση λιθάνθρακα, καθώς η εταιρεία Αστακός Τέρμιναλ Α.Ε έχει ζητήσει από το ΥΠΕΧΩΔΕ την άδεια ώστε να πραγματοποιηθούν στη Ναυτιλιακή Βιομηχανική Περιοχή Αστακού επενδύσεις που, σύμφωνα με το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο, απαγορεύεται να πραγματοποιηθούν.

Στην απάντησή του ο Επίτροπος κ. Δήμας τονίζει πως δεν έχει υποβληθεί προς χρηματοδότηση η μονάδα ηλεκτροπαραγωγής στον Αστακό και πως ‘‘η Επιτροπή προωθεί τη χρήση της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές’’. Επίσημαίνει ότι ‘‘η έκδοση άδειας κατασκευής σταθμού ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα υπάγεται στην αρμοδιότητα των αρχών του κράτους μέλους εφόσον πληρούνται οι περιβαλλοντικές απαιτήσεις όπως ορίζονται στην εφαρμοστέα νομοθεσία της ΕΕ. Οι απαιτήσεις αυτές περιλαμβάνουν την υποχρέωση, βάσει της οδηγίας για την εμπορία δικαιωμάτων εκπομπής, επιστροφής δικαιωμάτων για τις ποσότητες CO2 που εκπέμπονται από εγκαταστάσεις καύσης ισχύος μεγαλύτερης από 20 MW (Μεγαβάτ).’’

O Επίτροπος κ. Δήμας καταλήγει υπογραμμίζοντας ότι ‘‘για την κατασκευή, κατά τα επόμενα έτη, νέων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με τη χρήση ορυκτών καυσίμων, η Επιτροπή θα προτείνει να αξιολογηθεί η ετοιμότητα της τεχνολογία δέσμευσης του διοξειδίου του άνθρακα για μονάδες ισχύος άνω των 300MW, ώστε να διαπιστωθεί ήδη από σήμερα η τεχνική εφικτότητα του εκ των υστέρων εξοπλισμού των εν λόγω σταθμών στο μέλλον με συστήματα δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα’’.

Αναφερόμενος στο ζήτημα ο Δ. Παπαδημούλης δήλωσε:

“Όταν όλη η Ευρώπη μιλά και πράττει για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την ανάγκη περιορισμού της χρήσης ορυκτών καυσίμων, μεταξύ αυτών και λιθάνθρακα, οι αρμόδιες ελληνικές αρχές κωφεύουν και, κινούμενες στην αντίθετη κατεύθυνση, δρομολογούν μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας 600W με τη χρήση λιθάνθρακα!”

ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΑΗ ΒΑΣΙΛΗΣ ΟΤΑΝ ΛΕΙΩΣΟΥΝ ΟΙ ΠΑΓΟΙ

2007-12-22T20:11:00.000+02:00

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ

2007-12-12T19:21:00.000+02:00

ΟΛΟΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ- ΛΑΡΙΣΑ

2007-12-06T11:28:00.000+02:00

ΜΠΑΛΙ

2007-12-04T10:13:00.000+02:00

Η μεγαλύτερη διάσκεψη που έχει γίνει ποτέ για την άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη ξεκίνησε στις 4 τα ξημερώματα της Δευτέρας (ώρα Ελλάδας) στο Μπαλί της Ινδονησίας, με τη συμμετοχή αντιπροσώπων από 190 χώρες.

Περισσότεροι από 100.000 σύνεδροι θα προσπαθήσουν, μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου, να αρχίσουν τη διαπραγμάτευση μιας συνθήκης που θα αντικαταστήσει το περίφημο Πρωτόκολλο του Κιότο, η ισχύς του οποίου λήγει το 2012.

Η διάσκεψη στο Μπαλί πραγματοποιείται τη στιγμή που οι εκπομπές αερίων, οι οποίες προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, έχουν φθάσει στο ανώτατο επίπεδό τους στην ιστορία.

Οι επιστήμονες συνιστούν μείωση στο μισό αυτών των εκπομπών (80% για τις βιομηχανικές χώρες), ώστε ν' αποφευχθεί η άνοδος της θερμοκρασίας κατά δύο βαθμούς και να διατηρηθεί διαχειρίσιμος ο πλανήτης μας.

Στόχος των συνομιλιών στο Μπαλί είναι να συμφωνηθεί το 2009, στις συνομιλίες που θα διεξαγάγει ο ΟΗΕ στην Κοπεγχάγη, ένα νέο παγκόσμιο σύμφωνο για το κλίμα, ώστε οι κυβερνήσεις να έχουν αρκετό χρονικό περιθώριο να το επικυρώσουν, προτού λήξει η ισχύς του Πρωτοκόλλου του Κιότο.

Ο Ίβο ντε Μπουρ, επικεφαλής της Διακυβερνητικής Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για τις Κλιματικές Αλλαγές, δήλωσε την Κυριακή ότι ο στόχος στο Μπαλί είναι απλώς να συμφωνηθεί ότι πρέπει να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις για τη συνθήκη που θα αντικαταστήσει το Πρωτόκολλο του Κιότο. Οι λεπτομέρειες θα μείνουν για μετά.

Μέχρι στιγμής μόνο 36 βιομηχανικές χώρες έχουν υιοθετήσει, βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο, περιορισμούς στις εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου. Οι περισσότερες κυβερνήσεις συμφωνούν ότι είναι ανάγκη να γίνουν περισσότερα, όμως διαφωνούν στο πώς θα καταμεριστεί το φορτίο.

Οι προοπτικές για μια παγκόσμια συμφωνία στο Μπαλί αυξήθηκαν μετά την απόφαση του Αμερικανού προέδρου Τζορτζ Μπους να συμμετάσχουν οι ΗΠΑ στην προσπάθεια πέραν του 2012. Οι ΗΠΑ παραμένουν μεταξύ των βιομηχανικών χωρών που τάσσονται κατά των υποχρεωτικών μειώσεων των εκπομπών των αερίων.

Αυτή τη φορά όμως θα είναι μόνες τους, καθώς ο νέος πρωθυπουργός της Αυστραλίας, Κέβιν Ραντ, υπέγραψε τη Δευτέρα το Πρωτόκολλο του Κιότο, το οποίο είχε τοποθετήσει στην κορυφή της διεθνούς ατζέντας του από την πρώτη στιγμή της πολιτικής του εκστρατείας.

8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ- Παγκόσμια ημέρα δράσης κατά της κλιματικής αλλαγής

2007-11-30T17:38:00.000+02:00

8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ , ΣΤΙΣ 1:00 μμ

Έγκριση ίδρυσης ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων έντονα ρυπογόνων, με καύσιμο ύλη λιθάνθρακα.

2007-11-15T10:49:00.000+02:00

Επίκαιρη ερώτηση του Π.Κοροβέση προς τον Υπουργό Ανάπτυξης

Σε μια χρονική περίοδο που η χώρα μας έχει ήδη αυξήσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 25% σε σχέση με το 1990, ενώ με βάση το ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΟΥ ΚΙΟΤΟ έχει αναλάβει την υποχρέωση να συγκρατήσει αυτή την αύξηση μέχρι το 2012, έρχεται η ελληνική κυβέρνηση και εγκρίνει την ίδρυση ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων έντονα ρυπογόνων, αφού θα χρησιμοποιούν ως καύσιμο ύλη λιθάνθρακα.

Ήδη η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) έχει γνωμοδοτήσει για την κατασκευή 3 τέτοιων ιδιωτικών μονάδων, στα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας, στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας και πρόσφατα στο Μαντούδι Ευβοίας, ενώ αναμένεται ανάλογη απόφαση για μονάδα της ΔΕΗ στο Αλιβέρι Ευβοίας, συνολικής ισχύος 2.600 ΜW.

Οι επιπτώσεις της λειτουργίας των μονάδων αυτών στο περιβάλλον είναι πολλαπλάσιες από αυτές των μονάδων φυσικού αερίου και μπορούν να συγκριθούν μόνο με τις έντονα ρυπαίνουσες λιγνιτικές μονάδες. Γι’ αυτό και υπάρχουν έντονες αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες της Βοιωτίας και της Αιτωλοακαρνανίας, ενώ ήδη άρχισαν και στην Εύβοια να κινητοποιούνται πολίτες και τοπικοί φορείς, για να αποτρέψουν την εγκατάσταση των 2 άλλων μονάδων.

Τελευταία βέβαια στιγμή, ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ ανακοίνωσε την επιβολή προστίμου στη ΔΕΗ, την πλέον ρυπογόνο βιομηχανία στην Ελλάδα, διότι όπως δήλωσε ο ίδιος «οι κλιματικές αλλαγές είναι ένα μεγάλο παγκόσμιο πρόβλημα και η Ελλάδα οφείλει να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει απέναντι στο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΟΥ ΚΙΟΤΟ».

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1. Αν έχει υπολογίσει τις πρόσθετες επιβαρύνσεις που θα επιφέρουν αυτές οι μονάδες στο ήδη επιβαρυμένο από τις πρόσφατες φυσικές καταστροφές περιβάλλον.

2. Πώς θα αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις που θα υπάρξουν από τη μη τήρηση των διεθνών δεσμεύσεων της χώρας για τη μείωση των αερίων θερμοκηπίου και

3. Γιατί αγνοεί τις αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών όταν μάλιστα για μερικές, όπως αυτές της Βόρειας Εύβοιας, έχουν σχέση με την οικονομική τους ζωή που στηρίζεται αποκλειστικά στον τουρισμό.

Ο ερωτών βουλευτής

Περικλής Κοροβέσης

8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ- Παγκόσμια ημέρα δράσης κατά της κλιματικής αλλαγής

2007-10-30T19:42:00.000+02:00

Ημέρα διαδηλώσεων και διεκδικήσεων παντού

ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΤΤΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Προς όλους τους φορείς και συλλογικότητες

που ενδιαφέρονται για μια κοινή μαζική και πολύχρωμη συγκέντρωση – διαδήλωση

στο Σύνταγμα, στις 8 Δεκέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα Δράσης κατά της Κλιματικής Αλλαγής

Το Παναττικό Δίκτυο, στο οποίο μετέχουν περίπου 100 συλλογικότητες κινημάτων πόλης, παίρνει την πρωτοβουλία να καλέσει κινήσεις πολιτών, συνδικάτα, κοινωνικούς και επιστημονικούς φορείς, μη κυβερνητικές περιβαλλοντικές οργανώσεις, φοιτητικούς συλλόγους, συλλογικότητες των μαθητών και κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη, για να συζητήσουμε και να συνδιοργανώσουμε μια μεγάλη και πολύχρωμη συγκέντρωση – διαδήλωση στο Σύνταγμα, στις 8 Δεκέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα Δράσης κατά της Κλιματικής Αλλαγής.

Το πρώτο δεκαήμερο του Δεκέμβρη θα πραγματοποιηθούν στη χώρα μας και όλο τον κόσμο, κοινωνικές παρεμβάσεις με στόχο να ληφθούν μέτρα σε εθνικό και διεθνές επίπεδο για την ανατροπή των δεδομένων που δημιουργούν την κλιματική αλλαγή, η οποία απειλεί το μέλλον του πλανήτη. Στο διάστημα 4–15/12 συνέρχεται η Παγκόσμια Σύνοδος του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή στο Μπαλί. Επειδή το πρόβλημα του κλίματος δεν αφορά σενάρια επιστημονικής φαντασίας αλλά γίνεται ήδη αντιληπτό με τα ακραία καιρικά φαινόμενα και επιδεινώνεται με τις πυρκαγιές, που κατέστρεψαν φέτος στη χώρα μας 3.000.000 στρέμματα δασικού, αγροτικού και φυσικού περιβάλλοντος, υπάρχει ανάγκη άμεσων δράσεων. Χρειάζεται να υψώσουμε φωνή διαμαρτυρίας ενάντια σ’ αυτούς που προωθούν και επιβάλλουν τις σημερινές οικονομικές επιλογές, θυσιάζοντας τον πλανήτη στο βωμό του κέρδους. Χρειάζεται να επιβάλλουμε τώρα μέτρα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Η συνάντηση για τη συζήτηση της πρότασής μας, θα πραγματοποιηθεί στις

5 Νοεμβρίου, 7μμ, αίθουσα ΕΣΗΕΑ, Ακαδημίας 20, 3^ος όροφος.

Επισυνάπτουμε ένα σχέδιο κειμένου για το πρόβλημα της Κλιματικής Αλλαγής καθώς και για το περιεχόμενο, τα αιτήματα και τον χαρακτήρα της κοινής διοργάνωσης.

8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ,

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ

ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ.

Όλοι και όλες στο Σύνταγμα στις 8 Δεκέμβρη, στη 1.00 το μεσημέρι

Ø Διεκδικούμε να ληφθούν τώρα αποφάσεις για τη σωτηρία του πλανήτη

Ø Στέλνουμε μήνυμα στην παγκόσμια σύνοδο του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή

Ø Απαιτούμε από την κυβέρνηση να πάρει δραστικά μέτρα για να περιοριστούν οι εκπομπές αερίων ρύπων.

Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια σοβαρή οικολογική κρίση, που στη χώρα μας γίνεται αντιληπτή με τον πιο δραματικό τρόπο. Οι υψηλές θερμοκρασίες το καλοκαίρι, οι φετινές πυρκαγιές που κατέστρεψαν 3. 0000 000 στρέμματα δασικού, αγροτικού και φυσικού περιβάλλοντος, η ξηρασία και οι πλημμύρες από τη διάβρωση των εδαφών, το πρόβλημα της επάρκειας και της ποιότητας του νερού, η ρύπανση της ατμόσφαιρας, όλ’ αυτά τα φαινόμενα συνδέονται με την κλιματική αλλαγή και αποτελούν σήματα κινδύνου για το μέλλον της χώρας μας και του πλανήτη.

Δεν πρόκειται για σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Η Διακυβερνητική για την Κλιματική Αλλαγή προβλέπει άνοδο των θερμοκρασιών από 1,4 έως 5,9 βαθμούς στα επόμενα 50 χρόνια. Οι επιστήμονες προειδοποιούν για ερημοποίηση μεγάλων κατοικημένων εκτάσεων και για εκατομμύρια πρόσφυγες εξ αιτίας της κλιματικής αλλαγής. Τα σημερινά ακραία φαινόμενα, οι ξηρασίες και οι πλημμύρες θα ενισχυθούν πολλαπλασιάζοντας τα προβλήματα επιβίωσης σε πολλά μέρη του κόσμου. Αν οι σημερινοί πόλεμοι σε Ιράκ Αφγανιστάν, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, γίνονται για το πετρέλαιο, οι αυριανοί θα γίνονται για το νερό. Ήδη οι πάγοι λιώνουν στην Αρκτική και οι υπεύθυνοι ισχυροί του πλανήτη σπεύδουν να εγκαταστήσουν στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή. Η Ελλάδα θα πλησιάσει τις επόμενες δεκαετίες κλιματολογικά την Αφρική, η ζωή μας θα γίνει αβίωτη και το παραγωγικό πρότυπο της χώρας θα οδηγηθεί σε κατάρρευση.

ΠΟΙΟΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

Για την κλιματική αλλαγή ευθύνονται αυτοί που προωθούν και επιβάλλουν τις σημερινές επιλογές, δηλαδή το κυρίαρχο οικονομικό και κοινωνικό σύστημα.

Το ενεργειακό πρότυπο που στηρίζεται σε ρυπογόνα καύσιμα και η ενεργειακή σπατάλη, η διαρκής επέκταση των μεταφορικών δικτύων και η κυριαρχία του ΙΧ αυτοκινήτου στη μετακίνηση, η βιομηχανική ανάπτυξη χωρίς περιβαλλοντικούς περιορισμούς, η συνεχώς διογκούμενη αστικοποίηση, η καταστροφή της φύσης, η αποψίλωση των δασών και η συρρίκνωση του αστικού και περιαστικού πράσινου, αποτελούν τις βασικές αιτίες της κλιματικής αλλαγής.

Χρειάζονται ριζικές αλλαγές στο πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης ώστε να γίνει συμβατό με την οικολογική αειφορία, την επιβίωση του πλανήτη και την ευημερία των ανθρώπων. Αλλά γι αυτό πρέπει να δούμε τον πλανήτη και τους ανθρώπους πάνω από τα κέρδη των εταιριών πετρελαίου, των βιομηχανικών συγκροτημάτων που παράγουν με ρυπογόνα καύσιμα, των κατασκευαστικών εταιριών και επιχειρήσεων παραγωγής και εμπορίας του ΙΧ αυτοκινήτου. Πρέπει οι πολίτες των αναπτυγμένων χωρών του κόσμου να αμφισβητήσουν τα κυρίαρχα καταναλωτικά πρότυπα και ν’ αλλάξουν τις επιζήμιες για το περιβάλλον και το κλίμα καταναλωτικές τους συνήθειες.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΥΝΕΡΓΕΙ ΣΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

Η χώρα μας πρωτοπορεί σε αρνητικούς περιβαλλοντικούς δείκτες. Δεν εφαρμόζει ακόμα και τις ανεπαρκείς δεσμεύσεις του πρωτοκόλλου του Κιότο για τον περιορισμό των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα που ενοχοποιούνται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και την κλιματική αλλαγή.

Το σημερινό ενεργειακό πρότυπο, που στηρίζεται μονόπλευρα στα ορυκτά καύσιμα, είναι ήδη εξαιρετικά ρυπογόνο και παρ’ όλ’ αυτά η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (Ρ.Α.Ε.) προχωρεί σε νέες εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας με λιθάνθρακα.

Το ΙΧ αυτοκίνητο εξακολουθεί να κυριαρχεί στις μετακινήσεις, ενώ κατασκευάζονται νέα, απαράδεκτα περιβαλλοντικά τεχνικά έργα, όπως η επέκταση της Αττικής Οδού, για την εξυπηρέτησή του.

Τα δημόσια μέσα μεταφοράς δεν αναβαθμίζονται επαρκώς και το ποδήλατο θεωρείται μέσο ψυχαγωγίας και όχι μετακίνησης.

Η προώθηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας είναι θετική, όμως οι ανεμογεννήτριες πρέπει να χωροθετούνται σύμφωνα με τις δυνατότητες των τοπικών οικοσυστημάτων και όχι με κριτήριο το επιχειρηματικό κέρδος.

Ενώ τα προβλήματα της επάρκειας και της διαχείρισης του νερού οφείλονται σ’ ένα εξαντλητικό γεωργικό πρότυπο και στις συνθήκες ξηρασίας που δημιουργεί η κλιματική αλλαγή, η αντιμετώπισή τους γίνεται με οικολογικά απαράδεκτα μεγάλα τεχνικά έργα, όπως η εκτροπή του Αχελώου.

Τα δάση, το αστικό και περιαστικό πράσινο, οι ελεύθεροι χώροι μένουν απροστάτευτοι και παραδίδονται σε κάθε είδους νόμιμες και παράνομες κερδοσκοπικές δραστηριότητες.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ

Μπορούμε να επιβάλλουμε σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο μέτρα κατά της κλιματικής αλλαγής αν ενώσουμε τις δυνάμεις και τη φωνή μας. Υπάρχει ελπίδα.

Όλα τα κινήματα πόλης, που δώσαμε αγώνες για το περιβάλλον στη γειτονιά και τον Δήμο μας, συναντιόμαστε μαζί με τους εργαζόμενους, τους φοιτητές και τους μαθητές, με τα συνδικάτα, τους κοινωνικούς φορείς, τις κινήσεις πολιτών και κάθε ενεργό πολίτη, για να σταματήσουμε τη νεοφιλελεύθερη κούρσα της ανάπτυξης που συμβάλλει την κλιματική αλλαγή και οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη.

Είμαστε όλοι, φορείς και άτομα, που συμφωνούμε στις παραπάνω διαπιστώσεις, συνδιοργανωτές μιας μεγάλης πολύχρωμης συγκέντρωσης - διαδήλωσης στο Σύνταγμα, στις 8 Δεκέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα Δράσης κατά της Κλιματικής Αλλαγής. Προβάλλουμε τα κοινά αιτήματα συλλογικά και ταυτόχρονα κάθε συλλογικότητα εκφράζει ελεύθερα το δικό της στίγμα.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

Ø Να εφαρμόσει επιτέλους η Ελλάδα το πρωτόκολλο του Κιότο και να συμμετάσχει ενεργά σε μια νέα συμφωνία για τη δραστική μείωση των εκπομπών αερίων ρύπων.

Ø Να περιοριστούν δραστικά τα ορυκτά καύσιμα και να σταματήσουν οι νέες εγκαταστάσεις για την παραγωγή ενέργειας με λιθάνθρακα. Οχι στην ιδιωτικοποίηση της ενέργειας και στα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων.

Ø Να ληφθούν αντιρρυπαντικά μέτρα στη βιομηχανία και τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας.

Ø Να προκριθούν οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας με σεβασμό στα τοπικά οικοσυστήματα.

Ø Να ληφθούν μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας στην κατανάλωση.

Ø Να εφαρμοστούν σε παλιά και νέα κτίρια σύγχρονοι κανόνες και προδιαγραφές με βάση τις αρχές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής και της οικολογικής δόμησης.

Ø Να περιοριστεί δραστικά η χρήση ΙΧ αυτοκινήτου και να ενισχυθούν τα δημόσια μέσα μεταφοράς και το ποδήλατο. Να μην επεκταθεί η Αττική οδός. Οχι σε νέα οδικά έργα.

Ø Να γίνει ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων, που αποτελούν δημόσιο αγαθό, να καταπολεμηθεί η σπατάλη και να εξασφαλιστεί καθαρό πόσιμο νερό για όλους.

Ø Να κηρυχθούν αναδασωτέες όλες οι καμένες εκτάσεις, να προστατευτούν τα δάση της Αττικής χωρίς εξαιρέσεις, όπως έγινε με το καζίνο στην Πάρνηθα. Όχι στην αναθεώρηση των άρθρων 24 και 117 του Συντάγματος. Να καταργηθούν οι δασοκτόνοι νόμοι.

Ø Να σωθούν όλοι οι ελεύθεροι και πράσινοι χώροι. Κανένα τετραγωνικό μέτρο νέας δόμησης στους δημόσιους χώρους της Αττικής.

Ασύμμετρες απειλές πίσω κι απ' τις φωτιές στην Καλιφόρνια!!!

2007-10-29T09:49:00.000+02:00

28.10.07

του Μωυσή Μπουντουρίδη (http://mazemata.blogspot.com)

Τι σας θυμίζουν αυτά;;; Λοιπόν, το καλωδιακό κανάλι Φοξ Νιούς (Fox News) βλέπει πίσω από τις πρόσφατες μεγάλες πυρκαγιές στην Καλιφόρνια να βρίσκεται η διεθνής τρομοκρατία και μάλιστα η "μητέρα" του Κακού κι όλων των ασύμμετρων απειλών, η Αλ Κάϊντα. Διαβάστε δυο σχετικές ειδήσεις της επικαιρότητας από το therawstory εδώ κι εδώ - στο δεύτερο μαζί με τους καυστικούς σχολιασμούς του γνωστού αναλυτή της επικαιρότητας Keith Olbermann.

Το ζήτημα είναι όμως πολύ σοβαρό. Στο μπλογκ-του smokerwriting, ο Rockenko θίγει κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες πλευρές αυτού του θέματος με τις ασύμμετρες χαζομάρες του Φοξ Νιούζ ή τις προηγούμενες αντίστοιχες των δικών μας "προφητών." Η βασική ιδέα του Rockenko είναι η ανάδειξη της θεαματικής διάστασης του θέματος, δηλαδή, το γεγονός ότι τα ανθρώπινα, τα κοινωνικά και τα φυσικά πράγματα, συμβάντα, δρώμενα κ.λπ. γίνονται πλέον ένα μεγάλο θέαμα, που το διαχειρίζονται οι βιομηχανίες του θεάματος. Το αποτέλεσμα είναι ότι το θέαμα αντικαθιστά το πραγματικό συμβάν κι επιχειρεί το ίδιο το θέαμα να δημιουργήσει μια όμοθυμη και συναινετική άποψη και ανταπόκριση των ανθρώπων απέναντι στα πραγματικά δρώμενα έτσι ώστε να εμποδισθεί η κατανόηση των πραγματικών συνθηκών και η αποτελεσματική δράση για την αντιμετώπισή τους. Να πώς το έλεγε ο Guy Debord στην Κοινωνία του Θεάματος (απ' το Κεφάλαιο 1, Τμήμα 3):

Το θέαμα παρουσιάζεται ταυτόχρονα σαν η ίδια η κοινωνία, σαν μέρος της κοινωνίας και σαν μέσο ενοποίησης. Σαν μέρος της κοινωνίας, είναι το εστιακό σημείο κάθε οραματισμού και κάθε συνειδητότητας. Αλλά εξ αιτίας του γεγονότος ακριβώς ότι αποτελεί ένα ξεχωριστό τομέα, γίνεται στην πραγματικότητα ο χώρος της πλάνης και της ψευδούς συνειδητότητας: η ενοποίηση που επιτυγχάνει δεν είναι τίποτε άλλο παρά η επίσημη γλώσσα του καθολικού διαχωρισμού.

Μια που το έφερε η κουβέντα, αν θέλετε, δείτε το βίντεο της ταινίας του 1973 του Guy Debord, που είναι βασισμένο στο βιβλίο-του του 1967 για την Κοινωνία του Θεάματος:

Η ταινία της Κοινωνίας του Θεάματος του Debord

Γυρνώντας τώρα πίσω στα σχόλια του Rochenko, αυτό που παρατηρεί είναι ότι οι οικολογικές κι οι φυσικές καταστροφές, η παγκόσμια θέρμανση, η κλιματική αλλαγή κ.λπ. μπορούν να συμβάλλουν στην κοινωνική αναπαραγωγή (σαν ένα ενοποιητικό θέαμα) μέσω της κοινωνικής κατασκευής μιας συναινετικής στάσης ζωής (π.χ., οικολογικές "ευαισθησίες," ηθική κατανάλωση κ.λπ.), η οποία όμως είναι εύκολα αφομοιώσιμη και χειραγωγήσιμη από και μέσα στα σχέδια του κυρίαρχου νεοφιλελευθερισμού. Για να ξεφύγει κανείς/μιά από την παγίδα ενός τέτοιου απατηλού ιδεαλισμού του θεάματος, πρέπει να μπορεί να διακρίνει τις πραγματικές διαστάσεις των υπαρκτών διαπλοκών και διασυνδέσεων, που αρθρώνουν την πραγματική υφή του θέματος (διάφορες διαπλοκές και διασυνδέσεις, κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές, πολιτισμικές κ.λπ.). Ένα καλό παράδειγμα μιας τέτοιας κατανόησης των κοινωνικών συνθηκών, που διαμεσολαβούν και διεγείρουν φυσικές και οικολογικές καταστροφές, είναι η ανάλυση των πυρκαγιών του 1993 στην Καλιφόρνια, που έκανε ο Mike Davis, στο άρθρο του στο radicalurbantheory
The Incendiary Other (Το Εμπρηστικό Άλλο) - το οποίο θεωρώ ότι αξίζει να διαβαστεί για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε αντίστοιχες διαπλοκές και διασυνδέσεις σε σχέση με παρόμοιες περιπτώσεις στην Ελλάδα.

Ακολουθούν δυο βιντεάκια για τις πρόσφατες ασύμμετρες σαχλαμάρες του Φοξ Νιούζ:

FOX and Friends suggest Al Qaeda responsible for CA fires

Download video!

Fox News blames California Forest fires on Al Qaeda

Download video!

Ετικέτες Κλιματική Αλλαγή

Εφυγε...

2007-09-28T10:21:00.001+02:00

Εφυγε από τη ζωή ο Γάλλος φιλόσοφος Αντρέ Γκορζ, συνιδρυτής, με τον Ζαν Ντανιέλ, του εβδομαδιαίου πολιτικού περιοδικού «Νουβέλ Ομπσερβατέρ». Ο 84χρονος φιλόσοφος, αυτοκτόνησε μαζί με τη σύντροφό του η οποία έπασχε από ανίατη ασθένεια στην κατοικία τους στο Βοσνόν.

Ο Γκόρζ γεννήθηκε τον Φεβρουάριο 1923, στη Βιέννη, και έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα στη το 1954, όταν και έλαβε το νέο του ληξιαρχικό ονοματεπώνυμο Ζεράρ Χορστ. Επιπλέον, τα άθρα του στο «Νουβέλ Ομπσερβατέρ» τα υπέγραφε με το ψευδώνυμο Μισέλ Μποσκέ. Παράλληλα, θεωρείται από τους θεμελιωτές της πολιτικής οικολογίας.

«Οικολογία και Πολιτική», «Οικολογία και Ελευθερία», «Αντίο στο Προλεταριάτο», «Μεταμορφώσεις της Εργασίας» είναι κάποια από τα σπουδαία έργα του.

Μία στενή φίλη του ζεύγους, αντιλήφθηκε το δραματικό τέλος της 58χρονης κοινής ζωής τους τη Δευτέρα το πρωί. Μάλιστα πάνω στην κεντρική πόρτα του σπιτιού υπήρχε η επιγραφή με την ένδειξη «ειδοποιείστε την χωροφυλακή».

Τα πτώματα βρέθηκαν το ένα πλάι στο άλλο, ενώ δίπλα τους βρέθηκαν γράμματα προς τους οικείους τους. Μάλιστα, προ ημερών, ο Γκορζ εκμυστηρεύθηκε σε στενή φίλη ότι τον προβλημάτιζε πολύ η ραγδαία επιδείνωση της υγείας της Ντορίν.

Για την «Ντορίν του» στο πρόσφατο βιβλίο «Ιστορία της Ντ., ιστορία μιάς αγάπης» ο Γκορζ είχε γράψει: «Μόλις συμπλήρωσες τα 82, όμορφη, χαριτωμένη, ποθητή. Ζούμε μαζί 58 έτη και σε αγαπώ σήμερα, περισσότερο από ποτέ. Εσχάτως, σε ξαναερωτεύτηκα άλλη μια φορά, και να γνωρίζεις, φέρω μέσα μου ένα 'κενό', το οποίο εντούτοις με κατακλύζει, και που ξεπερνιέται μόνον όταν σε αγκαλιάζω».

Συνέντευξη του Αντρέ Γκορζ την Πολιτική Οικολογία

-----------

Ο φιλόσοφος και πρωτοπόρος στοχαστής της πολιτικής οικολογίας, ο 83χρονος σήμερα Αντρέ Γκορζ έδωσε στο περιοδικό «Le Nouvel Observateur" τη συνέντευξη που ακολουθεί. (ΣΗΜ ΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟ ΙΔΕΩΝ, Θανάσης Γιαλκέτσης, εφ "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", 21/1/07)

- Εσείς που ήσασταν "οικολόγος» πριν επινοηθεί ο όρος, πώς θα ορίζατε την οικολογία;

«Από όλους τους ορισμούς θα προτιμούσα τον λιγότερο επιστημονικό, εκείνον που βρίσκεται στις απαρχές του οικολογικού κινήματος και που λέει ότι οικολογία είναι η φροντίδα για το περιβάλλον ζωής ως καθοριστικό παράγοντα της ποιότητας ζωής και της ποιότητας ενός πολιτισμού. Οι πρώτες μεγάλες εκδηλώσεις αυτής της φροντίδας αναπτύχθηκαν στη Βόρεια Αμερική, έπειτα στην Ιαπωνία, μετά στη Γερμανία, από όπου κέρδισαν και την υπόλοιπη Ευρώπη. Αυτές οι εκδηλώσεις πήραν τη μορφή κινημάτων διαμαρτυρίας - που συχνά κατεστάλησαν βίαια - ενάντια στον σφετερισμό του δημόσιου χώρου από τις μεγάλες βιομηχανίες, τα αεροδρόμια, τους αυτοκινητόδρομους, που έρχονταν να ανατρέψουν, να μπετονοποιήσουν, να ρυπάνουν και να καταστήσουν τεχνητό το λιγοστό "φυσικό" περιβάλλον που απέμενε. Η αντίσταση των κατοίκων σε αυτή την εισβολή στο περιβάλλον ζωής τους δεν ήταν μια απλή «υπεράσπιση της φύσης». Ήταν π άλη ενάντια στην κυριαρχία. Ενάντια στην καταστροφή ενός κοινού αγαθού από ιδιωτικές δυνάμεις υποστηριζόμενες από το κράτος, οι οποίες αρνούνταν το δικαίωμα των τοπικών πληθυσμών να επιλέγουν το δικό τους τρόπο για να συμβιώνουν, να παράγουν και να καταναλώνουν.

- Το 1972 γράφατε: "Η οικολογία είναι μια επιστήμη βαθιά αντικαπιταλιστική και ανατρεπτική". Το ίδιο πιστεύετε και σήμερα;

«Η πολιτική οικολογία δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο. Γεννήθηκε το 1972 ακριβώς, μετά από μιαν έκθεση βρετανών επιστημόνων «"Blueprint for Survival") και μιαν έκθεση που συντάχθηκε από τη Λέσχη της Ρώμης. Αυτή υπογράμμιζε την επείγουσα αναγκαιότητα μιας ρήξης με τον βιομηχανισμό και με αυτή τη θρησκεία της ανάπτυξης που είναι σύμφυτη με τον καπιταλισμό. Στο εξαιρετικό βιβλίο «Η βιώσιμη ανάπτυξη», που δημοσίευσαν οι Ντομινίκ Μπουρζ και Ζιλ-Λοράν Ραισάκ, διαβάζουμε φράσεις όπως αυτή: "Το εύρος της περιβαλλοντικής μεταβολής καθώς και η εξάντληση των πόρων επιβάλλουν έναν γρήγορο και ριζικό μετασχηματισμό των τρόπων παραγωγής και κατανάλωσης αλλά και της κοινωνικής μας οργάνωσης". Επιβάλλουν μια δραστική μείωση της υλικής παραγωγής και κατανάλωσης. Όπως σημειώνουν όμως οι συγγραφείς του βιβλίου, "η δημιουργία αξίας, όρος του δυναμισμού των κοινωνιών μας, συνδέεται υποχρεωτικά με την αύξηση των ροών ενέργειας και πρώτων υλών". Δεν μπορούμε να έχουμε έναν καπιταλισμό χωρίς ανάπτυξη. Δεν μπορούμε να θέλουμε τη μείωση των ροών υλικών εμπορευμάτων χωρίς να θέλουμε μιαν οικονομία ριζικά διαφορετική από την παρούσα, μιαν οικονομία στην οποία ο πρωταρχικός σκοπός δεν θα είναι το κέδρος και στην οποία ο πλούτος δεν θα εκφράζεται ούτε θα μετριέται με χρηματικούς όρους. Εκείνοι, όπως ο Σέρζ Λατούς, που ζητούν τη μείωση της ανάπτυξης δεν θέλουν ούτε τη λιτότητα ούτε τη φτώχεια. Θέλουν πάνω απ' όλα να έρθουν σε ρήξη με τον οικονομισμό, να τραβήξουν τ ην προσοχή μας στο γεγονός ότι στη βάση κάθε κοινωνίας, κάθε οικονομίας, υπάρχει μια μη οικονομία, που αποτελείται από πλούτη τα οποία δεν είναι ανταλλάξιμα, από δώρα χωρίς ανταπόδοση, από ανιδιοτελείς προσφορές, από κοινά αγαθά»

- Η οικολογία είναι κατά τη γνώμη σας φορέας ηθικής;

«Αυτό υποστήριζε ο Χανς Γιόνας όταν έγραφε - υπεραπλουστεύω τις θέσεις του - ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να υποθηκεύουμε τη ζωή των μελλοντικών γενεών υπηρετώντας το δικό μας βραχυπρόθεσμα συμφέρον. Δεν μου αρέσει η καντιανή προσέγγιση του Γιόνας. Αυτός επικαλείται το αίσθημα ευθύνης του καθένα μας, ατομικά. Εγώ δεν βλέπω όμως το πώς οι ατομικές επιλογές θα αλλάξουν «γρήγορα και ριζικά» το μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης. Αυτό το μοντέλο άλλωστε έχει σχεδιαστεί και επιβληθεί ακριβώς για να επεκτείνει την κυριαρχία του κεφαλαίου πάνω στις ανάγκες, τις επιθυμίες, τις σκέψεις, τις προτιμήσεις του καθένα και για να μας κάνει να αγοράζουμε, να καταναλώνουμε, να επιδιώκουμε αυτό που συμφέρει στον καπιταλισμό να παράγει. Πάει πολύς καιρός από τότε που η παραγωγή του αναγκαίου και του ωφέλιμ ου έπαψε να είναι κινητήρια δύναμη της ανάπτυξης. Οι ανάγκες είναι περιορισμένες, οι επιθυμίες και οι φαντασιώσεις δεν είναι. Πρώτα στη δεκαετία του 1920 και έπειτα στη δεκαετία του 1950, η ανάγκη που είχε η βιομηχανία να παράγει περισσότερο ξεπέρασε την ανάγκη των ανθρώπων να καταναλώνουν περισσότερο και υποκίνησε την ανάπτυξη μιας παιδαγωγικής - το μάρκετινγκ, η διαφήμιση - που δημιουργεί νέες ανάγκες στο πνεύμα των ανθρώπων και τους κάνει να αυξάνουν την κατανάλωσή τους. Οι καταναλωτές και η παραγωγή πρέπει να τεθούν στην υπηρεσία του κεφαλαίου και όχι το αντίστροφο. Ο δεσμός ανάμεσα στη δημιουργία αξίας και στη δημιουργία πλούτου διερράγη. Δεν αναγνωρίζεται ως πλούτος παρά μόνον αυτό που μπορεί να εκφραστεί και να μετρηθεί σε χρήμα. Τα κοινά αγαθά προφανώς δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Οι συλλογικές υπηρεσίες πρέπει να καταργηθούν στο βαθμό που φρενάρουν ή εμποδίζουν την αύξηση της ατομικής κατανάλωσ ης

Βλέπετε λοιπόν ότι μια ηθική της ευθύνης προϋποθέτει πολλά πράγματα. Προϋποθέτει μια ριζική κριτική των ύπουλων μορφών κυριαρχίας που ασκούνται πάνω μας και μας εμποδίζουν να συγκροτηθούμε σε συλλογικό υποκείμενο που ενώνεται από μια κοινή άρνηση και μια κοινή δράση (.)»

Θα ήθελα να ξεχάσω- Μα δεν θα ξεχάσω

2007-08-29T10:21:00.000+02:00

( απο τον Κ. Φωτεινάκη)

ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΜΟΥ ΝΙΚΟ ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟ ΟΠΟΥ
ΠΛΑΪ ΠΛΑΪ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΔΙΝΑΜΕ ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Ο αποστολέας του email είναι φίλος, εθελοντής δασοπυροσβέστης, και
το κείμενο που ακολουθεί είναι γραμμένο από έναν από τους συναδέλφους
του!

21/8/2007

”Σημειώνεται ότι δεν υπήρξαν σοβαροί τραυματισμοί λόγω της πυρκαγιάς
πλην ενός πυροσβέστη ο οποίος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο
«Σισμανόγλειο» με αναπνευστικά προβλήματα."

Είναι πολύ παράξενο να διαβάζεις τη ζωή σου μέσα από την αποστειρωμένη
λογική της δημοσιογραφίας..
Θα ήθελα να ξεχάσω τα 3-4 πρόβατα που δεν πρόλαβαμε να βγάλουμε από το μαντρί και τα ακούγαμε να σκούζουν καθώς μας πλησίαζε η φωτιά, και εκείνο το σκυλάκι που παρέμεινε σιωπηλό και δεμένο μέχρι τη στιγμή που πανικόβλητο
κατάλαβε οτι δεν υπάρχει σωτηρία.. τα αφεντικά του λείπαν διακοπές και
κανείς δεν μας ειδοποίησε για αυτό…
Θα ήθελα να ξεχάσω τα πουλιά που δεν προλάβανε να φύγουν απο τα πεύκα καθώς γινόντουσαν παρανάλωμα του πυρός και τα είδα στον αέρα να φτερουγίζουν για λίγο και ύστερα να πέφτουν σαν φθινοπωρινά φύλλα…
Θα ήθελα να ξεχάσω τα τρομαγμένα πρόσωπα των συναδέλφων μου όταν είδαμε τις 50μετρες φλόγες να μας ζώνουν από παντού…
Θα ήθελα να ξεχάσω τις αγωνιώδεις εκκλήσεις των ιδιοκτητών όλων των σπιτιών τριγύρω μας όταν άρχισαν να γλύφουν τα σπίτια τους οι φλόγες…
Θα ήθελα να ξεχάσω όλους αυτούς που ήρθαν με τζιπάκια κάνοντας χειρόφρενα και πατώντας γκάζι μόνο και μόνο για να απολαύσουν το θέαμα, χωρίς να μας βοηθάνε όταν τα ρουθούνια μας τρέχαν κατράμι και μασούσαμε στάχτη…
Θα ήθελα να τους ξεχάσω όταν προσπαθούσαμε να φύγουμε κόβωντας μάνικες και δεν μπορούσαμε επειδή είχαν δημιουργήσει κυκλοφοριακό κομφούζιο μπροστά μας
Θα ήθελα επίσης να ξεχάσω όλους αυτούς που πίναν καφέ και μας ειρωνεύονταν την ώρα που δίναμε και ίσα που κρατούσαμε την ψυχή μας…
Θα ήθελα να ξεχάσω αυτούς που τραβούσαν πανικόβλητοι τις εγκαταστάσεις μας και μας άφηναν εκτεθειμένους στις φλόγες…
Θα ήθελα να ξεχάσω τις πανικόβλητες φωνές συναδέλφων στον ασύρματο όταν τους κύκλωνε η φωτιά...
Θα ήθελα να ξεχάσω αυτή τη λαίλαπα που δεν υπήρχε τρόπο να φρενάρεις και λαίμαργα κατάπιε τις όμορφες περιοχές που κάποτε χαρήκαμε ώς παιδιά και τα παιδιά μας δεν θα ξέρουν οτι υπήρχαν…

Μα δεν θα ξεχάσω εκείνους τους χειριστές των ελικοπτέρων που τελευταία στιγμή μας δημιούργησαν δίοδο διαφυγής μέσα από τους θεόρατους τοίχους φωτιάς που μας περιτριγύρισαν…
Μα δεν θα ξεχάσωτους συνάδελφους απο Αταλάντη που ήρθαν να μας βοηθήσουν σε μια ξένη για αυτούς περιοχή…
Μα δεν θα ξεχάσω όλες τις κυβερνήσεις έως τώρα που επιτρέπουν σε οικοπεδοφάγους να χτίζουν, που αντιμετωπίζουν με αναλγησία τους εμπρησμούς και κοροιδεύουν τους Εθελοντές…
Μα δεν θα ξεχάσω το κράτος που ούτε γάντια δεν μας έδωσε, πόσο μάλλον ενα ευχαριστώ, για να μήν θίξει την επιτηδευμένη ανικανότητα του μπροστά στα
συμφέροντα…
Μα δεν θα ξεχάσω οτι καταφέραμε 4 παιδιά με 1 όχημα να σταματήσουμε ενα μέτωπο 500 μέτρων, να σώσουμε 5 σπίτια και μερικά πρόβατα.. Θα βοηθήσει να
μπορέσω να κοιμηθώ όταν θα γυρίζουν οι εικόνες φρίκης στο μυαλό μου...
Μα δεν θα ξεχάσω την όμορφη τραυματιοφορέα που μου συμπαραστάθηκε όταν δεν είχα αναπνοή, τους έμπειρους γιατρούς που πέσαν πάνω μου και μου ξαναδώσαν μέλλον, καθώς και το νοσηλευτικό προσωπικό που ξεχείλιζε απο ανθρωπιά και καλοσύνη…
Σας ευχαριστώ.

Και δεν θα ξεχάσω να λέγομαι ακόμα άνθρωπος και να χρωστάω στη φύση ενα μεγάλο συγνώμη για όλες τις καταστροφές που της έχει προξενήσει το είδος μου…
Η απορία μου είναι οι βίλες που θα χτίσετε θα έχουν νόημα εαν δεν υπάρχει πια πράσινο γύρω σας;
Όταν ο αέρας θα μυρίζει στάχτη και θα σου καίει τους πνεύμονες;
Πώς διάολο θα αναπνέετε εσείς κει πάνω και εμείς εδώ κάτω;
Πώς περιμένω απο ενα κράτος με στημένες εκλογές και προκάτ κόμματα να
δημιουργήσει ενα καλύτερο μέλλον απο τις στάχτες που έχουν γεμίσει τα
πνευμόνια μου...

Λίγη στάχτη στα μαλλιά...
δολοφόνοι...

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 29/8/2007

2007-08-27T18:30:00.001+02:00

Δεν υπάρχουν λέξεις

2007-08-27T09:17:00.000+02:00

Ο ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑ: ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟ «ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΟΥ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΕΝΕΚΕ»

2007-08-22T11:30:00.000+02:00

Ανάπτυξη - Βιώσιμη τοπική ανάπτυξη
Ελένη Kαπετανάκη-Μπριασούλη , Δευτέρα, 20 Αύγουστος 2007
Η Ελλάδα βρίσκεται πάλι σε ένα αναπτυξιακό οργασμό, ποτέ δεν σταμάτησε δηλαδή μεταπολεμικά και ιδιαίτερα τα τελευταία 30 χρόνια, πάσχοντας συγχρόνως από ένα διαρκές και αθεράπευτο σύνδρομο στέρησης ανάπτυξης, αειφόρου φυσικά... Και αντιμετωπίζει αυτό το έλλειμμα ανάπτυξης λαμβάνοντας αποφάσεις για το που και πως θα διατεθούν οι κρατικοί και οι Κοινοτικοί πόροι με έναν τρόπο που παραπέμπει στο «πρότυπο του σκουπιδοτενεκέ» (garbage can model). Το 1972, οι πολιτικοί επιστήμονες Cohen, March, και Olsen [] πρότειναν αυτό το πρότυπο για την ανάλυση των αποφάσεων κάθε μορφής πολιτικών οργανισμών που λειτουργούν σε συνθήκες, πολύ συνηθισμένες πια, αμφιταλάντευσης και αχαλίνωτης αμφισημίας, όπου, δηλαδή, γεγονότα και καταστάσεις αντιμετωπίζονται με πολλούς και ποικίλους τρόπους, που συνήθως δεν είναι ταιριαστοί και, συνεπώς, δημιουργούν ασάφεια, σύγχυση και ένταση. Ονόμασαν αυτούς τους οργανισμούς «οργανωμένες αναρχίες» γιατί δεν έχουν συνεκτική δομή και χαρακτηρίζονται από ρευστή συμμετοχή, προβληματικές προτιμήσεις και αδιευκρίνιστη «τεχνολογία». Ο ρυθμός εναλλαγής, ανανέωσης και μετακίνησης προσώπων από τη μια απόφαση και τη μια υπηρεσία στην άλλη είναι ταχύς. Οι περισσότεροι άνθρωποι συνήθως δεν ξέρουν τι θέλουν. Οι πολιτικοί σχεδόν ποτέ δεν κάνουν ξεκάθαρους τους στόχους τους, οι προτιμήσεις τους είναι απροσδιόριστες, ιδίως όταν δουλεύουν μέσα σε πιεστικά χρονικά περιθώρια, και λειτουργούν με τη λογική του πειραματισμού. Οι αποφάσεις λαμβάνονται, και μπορεί ακόμα να διευκολύνονται, με αδιαφάνεια. Η «τεχνολογία», οι διαδικασίες με τις οποίες οι οργανισμοί μετατρέπουν τις εισροές πόρων σε προϊόντα, είναι ασαφής. Η απαιτούμενη πληροφορία (π.χ. έρευνα, μελέτες, αναλύσεις) παράγεται αλλά δεν λαμβάνεται υπόψη στις αποφάσεις, ή λαμβάνεται με τρόπο μεροληπτικό. Τα μέλη μιας οργανωμένης αναρχίας μπορεί να γνωρίζουν τα καθήκοντα τους αλλά γνωρίζουν ελάχιστα το πως ταιριάζει η δουλειά τους στο μεγαλύτερο οργανισμό που ανήκουν. Τα όρια ανάμεσα σε δικαιοδοσίες είναι ασαφή και οι διαμάχες ανάμεσα σε διαφορετικά υπουργεία είναι σύνηθες φαινόμενο. Σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον λήψης αποφάσεων τα προβλήματα, οι λύσεις τους και οι πάσης φύσης εμπλεκόμενοι είναι ασύνδετα μεταξύ τους. Οι αποφάσεις δεν ακολουθούν μια λογική σειρά, από το πρόβλημα στη λύση, όπως θα ήταν αναμενόμενο (εκτός ίσως από περιπτώσεις πολύ σοβαρών προβλημάτων). Σημασία έχει ποιος δίνει σημασία σε τι και πότε, αυτή είναι η λογική, συναρτημένη με το χρόνο, του προτύπου του σκουπιδοτενεκέ. Οι άνθρωποι θεωρούνται λιγότερο ικανοί να επιλέξουν τα ζητήματα που θέλουν να επιλύσουν. Ασχολούνται περισσότερο με την πληθώρα των προβλημάτων που πέφτουν πάνω τους, κυρίως από παράγοντες έξω από τον έλεγχο τους. Η προσοχή που δίνει σ’ ένα θέμα ο λήπτης αποφάσεων είναι συνάρτηση ευκαιριών, μεροληψίας, της τυπικής θέσης του στον οργανισμό ή την κυβέρνηση και του αριθμού των άλλων θεμάτων που ανταγωνίζονται για την προσοχή του. Οι λύσεις των προβλημάτων έχουν τη δική τους ζωή, διακριτή από τα προβλήματα για οποία προορίζονται! Συνήθως, προκύπτουν από διάφορα ανεξάρτητα γεγονότα που συμβαίνουν εντός και εκτός του περιβάλλοντος που γεννιέται το πρόβλημα ή που ασχολείται με τη λύση του. Είναι περισσότερο απαντήσεις που ψάχνουν για κατάλληλες ερωτήσεις. Οι εμπλεκόμενοι μπορεί να έχουν τα «αγαπημένα» τους προβλήματα ή τις «αγαπημένες» τους «λύσεις» τις οποίες υποστηρίζουν και προωθούν όταν δοθεί η ευκαιρία, π.χ. όταν μια υπηρεσία κληθεί να πάρει μια απόφαση ή μια πρωτοβουλία. Συνήθως, οι πολιτικοί ή/και οι σύμβουλοι τους ψάχνουν στον «σκουπιδοτενεκέ» για μια κατάλληλη απάντηση, που τη λένε «λύση» και την προωθούν χωρίς αναγκαστικά να γνωρίζουν το πρόβλημα για το οποίο προορίζεται. Ή, ψάχνουν στον«σκουπιδοτενεκέ» να βρουν ένα πρόβλημα για το οποίο έχουν μια έτοιμη λύση. Συμβαίνει, φυσικά, μερικές φορές, προβλήματα και λύσεις να ταιριάζουν! Με άλλα λόγια, το περιβάλλον και οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων μοιάζουν με ένα «σκουπιδοτενεκέ» όπου πετιούνται κι απ’ όπου ανασύρονται προβλήματα και λύσεις αναλόγως των περιστάσεων. Το αναπτυξιακό γίγνεσθαι στην Ελλάδα των πρόσφατων δεκαετιών, με αποκορύφωμα ίσως την τρέχουσα περίοδο, έχει αρκετές ομοιότητες με το «πρότυπο του σκουπιδοτενεκέ». Παρόλα τα στρατηγικά, φυσικά και πολιτιστικά, πλεονεκτήματα της και τη γενναία χρηματοδότηση από τα Κοινοτικά κονδύλια, η χώρα παραμένει με σημαντικά, αν όχι διογκούμενα, προβλήματα στον αγροτικό τομέα, τον τουρισμό, τη μεταποίηση, τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, την κατάσταση του περιβάλλοντος, την ποιότητα ζωής σε πόλεις και στην ύπαιθρο. Το κυριότερο ίσως πρόβλημα είναι η αδυναμία της μέχρι τώρα να διατηρήσει το φυσικό της κεφάλαιο και να συγκροτήσει το αναγκαίο οικονομικό, κοινωνικό και θεσμικό κεφάλαιο που εγγυάται την αειφορικότητα της ανάπτυξης της. Ιδιαίτερα απογοητευτική είναι η επίδοση της σε θέματα καινοτομίας (το εφόδιο της επιχειρηματικότητας και η βάση της ανταγωνιστικότητας) τη στιγμή που διαθέτει (και εξάγει στο εξωτερικό) δυνατά μυαλά! Παράλληλα, στη χώρα κυριαρχεί καταιγισμός ανακοινώσεων και εναγώνιων προσπαθειών (με επιδείξεις των πλεονεκτημάτων της εντός και εκτός συνόρων) προσέλκυσης διεθνών, μεγάλων επενδυτών που θα δώσουν λύσεις στα αναπτυξιακά της προβλήματα με μεγάλα, συνήθως εκτός κλίμακας, έργα (διαμετακομιστικά λιμάνια, φράγματα, αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα, τουριστικά και οικιστικά συγκροτήματα, μαρίνες, γήπεδα γκολφ, χιονοδρομικά κέντρα, κ.ά.). Και για να ευοδωθούν οι προσπάθειες αυτές, ο αναπτυξιακός νόμος (Ν. 3299/2004) δίνει γενναίες χρηματοδοτήσεις τόσο για κύριες όσο και για βοηθητικές εγκαταστάσεις (σταθμοί αφαλάτωσης, βιολογικοί καθαρισμοί, κ.λπ.). Η σιωπηλή υπόθεση (γιατί δεν είναι γνωστές οι μελέτες που τα υποστηρίζουν) είναι ότι τα μεγάλα έργα θα έχουν πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα, τα οφέλη θα διαχυθούν στις περιφέρειες όπου γίνονται, το κόστος τους θα είναι μηδαμινό και η χώρα με τις περιφέρειες της θα καταγράψουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Όλα τούτα θα γεννούσαν αισιοδοξία για την επιτυχή και αειφορική επίλυση των αναπτυξιακών προβλημάτων της χώρας αν δεν υπήρχαν δύο σημεία που δημιουργούν προβληματισμό και ερωτήματα. Το πρώτο είναι η έλλειψη ουσιαστικής δημόσιας συμμετοχής και ο αδιαφανής τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται οι αναπτυξιακές αποφάσεις και παρουσιάζονται οι λύσεις. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι τοπικές κοινωνίες μαθαίνουν ξαφνικά μια μέρα, με ανακοινώσεις στον τύπο και απολογισμούς «αναπτυξιακών συνεδρίων», ότι θα γίνει ένα μεγάλο έργο στην περιοχή τους που συνήθως δεν έχει σχέση με τα προβλήματα του τόπου τους όπως τα βιώνουν οι ίδιοι, ή, σε αρκετές περιπτώσεις, είναι λύση για πρόβλημα που δεν έχουν (π.χ. δημιουργία θέσεων εργασίας εκεί που η ανεργία είναι ασήμαντη). Χαρακτηριστικές είναι δηλώσεις του τύπου «επειδή η περιοχή υποβαθμίστηκε από υπερβόσκηση, υπεράντληση και πυρκαγιές, θα γίνει ένα θέρετρο παραθεριστικού τουρισμού Χ (συνήθως ιλιγγιώδους) αριθμού κλινών» ή «επειδή η γεωργία στην περιοχή πάσχει, θα γίνει ένα αγροτουριστικό και παραθεριστικό θέρετρο πολυτελείας Χ κλινών με γήπεδα γκολφ και βιολογικές καλλιέργειες». Φυσικά, η απλή λογική υπαγορεύει άλλες απλούστερες λύσεις των τοπικών προβλημάτων! Το δεύτερο σημείο είναι η παρατεινόμενη απουσία δημόσιου σχεδιασμού, περισσότερο γνωστού ως χωροταξικού σχεδιασμού, που θα πρόσφερε το αυτονόητο πάντρεμα μεταξύ αναπτυξιακών προβλημάτων και (αειφορικών) λύσεων και θα υποστήριζε τη στοχοθετημένη και αιτιολογημένη χρήση κρατικών και Κοινοτικών κονδυλίων που διατίθενται μέσω του αναπτυξιακού νόμου (που δεν είναι γνωστό αν έχει κοστολογηθεί). Απαραίτητες προϋποθέσεις για να εκπληρώσει με επιτυχία αυτές τις δύο, μεταξύ πολλών άλλων, λειτουργίες του ο σχεδιασμός είναι το όραμα και οι συναποφασισμένοι στόχοι, η ευρεία δημόσια συμμετοχή σε όλα τα στάδια του, η επαρκής, δημόσια τεκμηρίωση, ο συντονισμός θεσμικών και διοικητικών δομών, εργαλείων, και διαδικασιών, η διαρκής παρακολούθηση και ο συστηματικός έλεγχος, και πάνω απ’ όλα το ήθος συλλογικής ευθύνης. Δυστυχώς, όμως, την κενή θέση του σχεδιασμού γεμίζουν, αν το απαιτήσουν οι περιστάσεις, ειδικές αποφάσεις για διευκόλυνση επενδύσεων που υπόσχονται (αλλά δεν εξασφαλίζεται) να είναι ωφέλιμες τοπικά και εθνικά. Η θέση του ήθους συλλογικής ευθύνης παραμένει κενή... Οι παραπάνω διαπιστώσεις δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αμφιβολίας ότι το αναπτυξιακό έλλειμμα της χώρας αντιμετωπίζεται με οδηγό το «πρότυπο του σκουπιδοτενεκέ». Όμως, τα περιεχόμενα ενός σκουπιδοτενεκέ δεν έχουν παρά ένα τελικό προορισμό, τη χωματερή ... Ελένη Καπετανάκη-Μπριασούλη, Καθηγήτρια Τμήμα Γεωγραφίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου e.briassouli@aegean.gr Σημειώσεις [] Cohen, M. D., J. G. March, J. P. Olsen (1972) A Garbage Can Model of Organizational Choice Administrative Science Quarterly, 17(1): 1-25.

Πετρελαιάδες και Καπνοβιομήχανοι...

2007-08-08T19:50:00.000+02:00

Από τον Μωυσή Μπουντουρίδη

Καλημέρα,

Αν δεν είναι αυτό μια έκπληξη, τότε τι είναι; Εν μέσω της μανιώδους
προσκόλλησης των μαζικών μέσων στις ΗΠΑ για παρουσιάσεις "και των δυο
πλευρών," δηλαδή, ενός δήθεν αντικειμενισμού απαλλαγμένου από
οποιεσδήποτε ηθικές ή άλλες δεσμεύσεις, μια μάλλον ευχάριστη έκπληξη
μας δημιουργείται όταν βλέπουμε ένα άρθρο στα έντυπα του τύπου ευρείας
κυκλοφορίας, το οποίο φανερά τοποθετείται στο ζήτημα της παγκόσμιας
θέρμανσης, μέσα στη γενικότερη ώξυνση των συζητήσεων και απέναντι στα
οικονομικά συμφέροντα, που προσπαθούν να διατηρήσουν ένα κλίμα
σκεπτισμού για το ζήτημα. Στο Newsweek αυτής της βδομάδας, η Sharon
Begley προσπαθεί με διάφορους τρόπους να αποκαλύψει πώς οι αρνητές της
παγκόσμιας θέρμανσης διαμορφώνουν τους ισχυρισμούς τους,
χρησιμοποιώντας τακτικές σχεδόν παρόμοιες με εκείνες της
καπνοβιομηχανίας, η οποία μοχθεί να δείξει ότι η προτεινόμενη σύνδεση
μεταξύ καπνίσματος και καρκίνου είναι "μόνο μια θεωρία" (ενώ παρόμοιες
τακτικές έχουν χρησιμοποιηθεί στις συζητήσεις στις ΗΠΑ για την
βιολογική εξέλιξη και τον ευφυή σχεδιασμό). Η Begley εξετάζει
προσεκτικά τις οικονομικές διασυνδέσεις μεταξύ των επιστημόνων, που
αρνούνται την κλιματική αλλαγή, και της μεγάλης βιομηχανίας πετρελαίου
κι αυτοκινήτου, η οποία επιθυμεί να χαλαρώσουν οι νομοθετικές
ρυθμίσεις, που επιβάλλουν τις μειώσεις στις εκπομπές αερίων του
θερμοκηπίου. Εξετάζει το έργο των ιδρυμάτων, τύπου think tanks, που
συντηρούν τον πόλεμο δημοσίων σχέσεων για την παραπληροφόρηση και τη
διάδοση ψευδών ειδήσεων, αλλά και προβληματίζεται πάνω σε κάποιους
ισχυρισμούς της επίσημης-mainstream επιστήμης ότι δήθεν η παγκόσμια
θέρμανση πρέπει να αμφισβητηθεί. Μπορείτε να διαβάσετε όλο το άρθρο
στο:

http://www.msnbc.msn.com/id/20122975/site/newsweek/page/0/

Χαιρετισμούς,

--Μωυσής
______________________________

_________________
klima mailing list
klima@nicomedia.math.upatras.gr
http://nicomedia.math.upatras.gr/cgi-bin/mailman/listinfo/klima

Η απάντηση των εργολάβων στην συγκέντρωση του Συντάγματος για τα δάση

2007-07-09T13:31:00.000+02:00

Ας είμαστε ρεαλιστές...

www.indy.gr από Mr Hide — τελευταία τροποποίηση 9/7/2007 13:21

Παρασκευή βράδυ στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ, μια παρέα ανθρώπων συζήταγε στο άσχετο για την συγκέντρωση της Κυριακής στο Σύνταγμα. Να πάμε, αλλά πως? Τι έχουμε να προσθέσουμε? Πως να πούμε τι πραγματικά ανοίγει το δρόμο στους εμπρησμούς, τι είναι αυτό που κάνει την κυβέρνηση, να αδιαφορεί για την προληπτική προστασία και την δασοπυρόσβεση? Τι σημαίνει η πρόταση, αναδάσωσης με σπόνσορες? Πως να τα πεις όλα αυτά στον κόσμο, χωρίς να βγάλεις ένα βαρετό κείμενο, γεμάτο βαριά οικονομική ανάλυση και πολιτική. Μέσα από αυτόν τον προβληματισμό και με βάση την αντίστοιχη εμπειρία ακτιβιστών από την Ευρώπη, αποφασίσαμε, μεταξύ τύρου και αχλαδιού και χωρίς να είμαστε καθόλου σίγουροι και σίγουρες ότι θα τα καταφέρουμε να συγκροτήσουμε το μπλοκ των εργολάβων. Μία αντί-συγκέντρωση, μες την συγκέντρωση.

Στην ουσία υποδυθήκαμε τον εχθρό, την άλλη πλευρά, την πλευρά των εργολάβων, της κυβέρνησης (σημερινής και χτεσινής), των νεοφιλελεύθερων και είπαμε αυτά που λένε, προσθέτοντας αυτά που θα ήθελαν να πουν, αλλά φοβούνται το κόστος, προσθέτοντας αυτά που σκέφτονται και αυτά που εννοούν, όταν λένε άλλα.

Είπαμε τα πράγματα (τους) έξω από τα δόντια.

Μια κυρία τρομαγμένη μας ρώτησε: «Ελπίζω να κάνετε χιούμορ». Η απάντηση ήταν: «δυστυχώς, όχι». Ήμασταν η αλήθεια. Μια αλήθεια που δεν κατεβαίνει στους δρόμους, αλλά βρίσκετε , στα υπουργεία, στα εργολαβικά και μεσιτικά γραφεία, στη βουλή.

Ήμασταν για ένα απόγευμα, οι επενδυτές, οι εργολάβοι, οι μεσίτες, οι υπουργοί, όπως πραγματικά είναι.

Η υπογραφή της παρέμβασης ήταν αυτή του blog

σοβαρότατου πολιτικού χαβαλέ www.salata.wordpress.com

Ο κόσμος μας χειροκρόταγε γελώντας και εμείς τον βρίζαμε. «φύγετε, από εδώ. Πηγαίνετε σπίτια σας ξεπερασμένοι. Και εσείς και τα δάση σας θα εξαφανιστείτε όπως οι δεινόσαυροι. Το μέλλον ανήκει στο τσιμέντο.» « Τέρμα, πια, οι ευαισθησίες, ήρθε η ώρα, για εργολαβίες». « Ότι έγινε, έγινε. Ας χτίσουμε». Και ρυθμικά μιλώντας στο κινητό: «Κάψτε-χτίστε και πουλήστε». ‘Η «το μόνο πράσινο είναι το κολλαριστό».

Τα συνθήματα μας, που βγάλαμε Παρασκευή βράδυ στο αντιρατσιστικό ήταν:

Δεν θέλουμε αναδάσωση δεν θέλουμε δρυμούς,
θέλουμε να βλέπουμε ανάπτυξης ρυθμούς
Η φωτιά, είναι ευλογία, βοηθά, την οικονομία
Μην φοβάστε, την αγορά, κι απ’ την πυρκαγιά, θα βγάλουμε λεφτά
1-2-3 ιδιωτική πρωτοβουλία
Αναδάσωση, με χορηγούς, να βγάλουμε λεφτά, κι από τους εμπρησμούς.
Το real estate ανώτερη αξία, από τα δάση και την οικολογία
Όχι αυταπάτες, περιβαλλοντικές, το μέλλον ανήκει, στους επενδυτές
Τα δάση, είναι, περιττά, να βάλουμε εισιτήριο, να βγάζουμε λεφτά
Τα ελάφια, είναι περιττά, χέζουνε πολύ, δεν βγάζουνε λεφτά
Της Πάρνηθας το δάσος, ήταν ένα λάθος, κάντε το σωστό, να γίνει όλο μπετό
Τα δάση, είναι, βαρετά, γεμάτα, μαμούνια, και ελαφιών σκατά
Το κάψιμο της Πάρνηθας ήταν καλή στιγμή, να κάνουμε οικόπεδα όλη την Αττική
Ακούστε το καλά, αναδασοτές, Θα κάνουμε επέκταση στο Mont Parnes
Tα δάση ανήκουν στο παρελθόν, κάντε τα γκολφ, και τεχνητό γκαζόν
Όχι στην ανεύθυνη οικολογία, οι πυρκαγιές, τονώνουν, την οικονομία
Κάψτε, χτίστε, και πουλήστε
Τέρμα, πια, οι ευαισθησίες, ήρθε η ώρα, για εργολαβίες
Τα F,-16, δεν ειν’ πολεμικά, μίζες εκτοξεύουν, κινούν την αγορά

Και μερικά προέκυψαν εκείνη την ώρα: «όχι άλλο πράσινο, όχι άλλο πράσινο», ή το κλασικό άσμα σε σύνθημα: «την μπετονιέρα μην τη βλαστιμάς, αυτή σου δίνει για να φας». Μετά ένας φώναζε, ΦΩΤΙΑ και όλοι οι άλλοι και άλλες αποκρίνονταν, ΛΕΦΤΑ, υψώνοντας, πούρα και χαρτοφύλακες και συνεχίζοντας: «γκόλφ, πισίνες, λίμουζίνες». Σε άλλες στιγμές, κάποιος φώναζε: Γουδί και οι υπόλοιποι απαντούσαν, ΤΣΙΜΕΝΤΟ, Πεδίο Άρεως, ΤΣΙΜΕΝΤΟ, Πάρνηθα, ΤΣΙΜΕΝΤΟ, Ελαιώνας, ΤΣΙΜΕΝΤΟ και στη σειρά όλους τους ελεύθερους χώρους τη Αθήνας και γύρο που κινδυνεύουν να γίνουν τσιμέντο.

Οι πικέτες είχαν τα παρακάτω κείμενα

Ότι έγινε, έγινε. Ας χτίσουμε
Να αναθεωρηθεί το αναχρονιστικό άρθρο 24 του συντάγματος. Όχι άλλα δάση
Το δάσος δεν χρειάζεται προστάτες. Αν δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνο του σε έναν ανταγωνιστικό κόσμο, είναι άξιο της μοίρας του
Τα δέντρα πιάνουν θέσεις πάρκινγκ
Που αλλού αν όχι στο δάσος η βίλα μου;
Όποιος θέλει οξυγόνο, πουλιέται στα φαρμακεία
Όποιος θέλει δροσιά, να αγοράσει κλιματιστικό
Τα ελάφια τεμπελιάζουν όλη μέρα και τα ταΐζουμε και από πάνω. Δεν είναι ανταγωνιστικά
Τσιμέντο σε όλους τους ελευθέρους χώρους τώρα για να σωθούν από πυρκαγιές
Οι «ευαισθησίες» βλάπτουν την εθνική οικονομία, το τσιμέντο όχι
Το χρήμα και η μίζα, είναι πιο σύγχρονες/πολιτισμένες αξίες από τα δάση - Δάση είχαν το μεσαίωνα. Τώρα είναι 21ος αιώνας
Ας αντιμετωπίσουμε την σύγχρονη πραγματικότητα - Τα δάση πιάνουν χώρο - Τα μπετά δεν καίγονται
Η Μύκονος που δεν έχει δέντρα, μια χαρά είναι. Και προσφέρει και στο ΑΕΠ. Τι γρινιάζετε ;
Χτίζω, άρα υπάρχω. Το μέλλον ανήκει στο τσιμέντο
Οι «ευαισθησίες και οι βόλτες στο δάσος είναι για τους αργόσχολους. -Κάντε επενδύσεις όχι αναδασώσεις.
Η πυρόσβεση είναι πεταμένα λεφτά - Αν ήταν όλο το βουνό καζίνο και γκολφ, δεν θα είχε καεί
Μην χαλάτε τα οικόπεδα με δέντρα. Όχι αναδάσωση
Βάλτε χορηγούς στα δάση, μπας και γίνουν χρήσιμα

---------------------------------------------------

Εκτός από τα συνθήματα που μοιράστηκαν, μοιράστηκε και το παρακάτω κείμενο, για το σοβαρό της υπόθεσης:

Η Πάρνηθα κάηκε. Η Πάρνηθα καίγεται 10 μέρες.
Μαζί και χιλιάδες στρέμματα δάσους σε όλη την Ελλάδα.

Είδαμε τα αυτονόητα. Δεν υπήρχαν πυροσβέστες, δεν υπήρχαν πυροσβεστικά μέσα επίγεια και ιπτάμενα, δεν υπήρχαν αντιπυρικές ζώνες και άλλα πολλά. Ακούσαμε από τα "υπεύθυνα" χείλη των υπουργών, τα ίδια που ακούμε 20 χρόνια τώρα κάθε καλοκαίρι. Φταίει η ζέστη, οι εμπρησμοί, ο αέρας.

Ακούσαμε όμως και άλλα προκλητικά: «Δεν υπάρχουν λεφτά για προληπτική προστασία των δασών» (Πολύδωρας), "Θα πρέπει να δούμε πώς η προστασία του περιβάλλοντος θα εφαρμόζεται, με έναν τρόπο φιλικό προς τις επενδύσεις"(Αλογοσκούφης), «το περιβάλλον είναι πρώτη προτεραιότητα για την κυβέρνηση, η οποία προωθεί συγκροτημένη πολιτική για την προστασία του» (Ζαγορίτης, γραμματέας ΝΔ), «όπου ήταν δάσος, θα ξαναγίνει δάσος» (Κ. Καραμανλής).

Ακόμα μάθαμε ότι από το 2000 αποχαρακτηρίζονται 8 δάση το μήνα, ότι η απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων για δασοπροστασία είναι στο μηδέν και τέλος ακούσαμε ότι ακόμα και η αναδάσωση πάει να δοθεί σε εταιρίες, που προφανώς δεν θα την κάνουν για την ψυχή της μάνας τους.

Αφού λοιπόν οι από πάνω, θέλουν κάτι να μας πουν για τα δάση και γενικά τους ελεύθερους χώρους, αλλά "ντρέπονται", είπαμε να τους βοηθήσουμε εμείς να το πουν τόσο ξεκάθαρα όσο θα ήθελαν. Χωρίς ντροπές και υπολογισμό του πολιτικού κόστους. Σήμερα είμαστε η φωνή των υπουργών, των επενδυτών, των εργολάβων.

Κάψτε, χτίστε και πουλήστε. Κάνει καλό στην οικονομία!

-------------------------------

Είχα καιρό να περάσω τόσο καλά σε πολιτικοκοινωνική, δράση, είχα καιρό να δω να λέγονται τόσα πολλά και ουσιαστικά, με τόσο όμορφο τρόπο. Ήταν ένα όμορφο απόγευμα με το Σύνταγμα πλημμυρισμένο, από ανθρώπους, αισθήματα και οργή. Ας το κρατήσουμε έτσι ζωντανό, και για τα δάση, και για τους ελεύθερους χώρους της πόλης και για την ζωή την ίδια.

Σχόλια στο Διαδίκτυο

2007-07-06T12:23:00.000+02:00

Ενός Λεπτού Σιγή Ιχθύος.

Γιατί μπαμπά πιάνει φωτιά το δάσος; Γιατί είναι εύφλεκτο παιδί μου. Γιατί πετάμε τα τσιγάρα μας έξω από το παράθυρο. Και πιάνει από τα τσιγάρα φωτιά. Όχι αλλά κάτι πρέπει να μας πουν για να το πιστέψουμε. Ε λοιπόν πρέπει να κόψουμε το κάπνισμα για να σωθούν τα δάση.
Τόσα χρόνια ακούμε για φωτιές στα δάση και το μεγαλύτερο έγκλημα δεν είναι η ίδια η φωτιά ή οι χειρισμοί που γίνονται μετά αλλά η άγνοια των πολιτικών γιατί πιάνει. Κανείς μέχρι σήμερα δεν κάθησε να δει το ΓΙΑΤΙ έχουμε φωτιές. Τα αποδίδουμε όλα σε εμπρησμό χωρίς όμως να το προχωράμε για να δούμε τα αίτια του εμπρησμού. Φυσικά οι αιτίες που κάνουν κάποιο εμπρηστή δεν είναι οι ίδιες. Για παράδειγμα όταν πιάνει φωτιά το δάσος στην Πεντέλη η αιτία είναι άλλη από μια φωτιά στο δάσος της Πέρα Μαγούλας Αιτωλοακαρνανίας. Στην μιά θα έχουμε οικόπεδα ενώ στην άλλη ???? Στην άλλη θα έχουμε βοσκοτόπια. Γιαυτό κύριοι πολιτικοί πρέπει να ξέρετε ποιοι είναι οι εμπρηστές και πως θα του σταματήσετε αντί να τρελαίνεστε εάν χάλασε το καναντέρ. Όταν με αποφάσεις σας αποχαρακτηρίζετε δασικές εκτάσεις τότε να ξέρετε ότι φτιάχνετε μια καινούργια γενιά εμπρηστών-οικοπεδοφάγων. Όταν κάποιος κτηνοτρόφος φτιάχνει το μαντρί σε δασική έκταση και εσείς με νόμο μετά από 20 χρόνια του παραχωρείτε την έκταση τότε φτιάχνετε κι'άλλους εμπρηστές. Καθήστε μια φορά και σκεφτείτε ΓΙΑΤΙ έχουμε ΦΩΤΙΕΣ ποιός τις βάζει τι θέλει να κάνει και με νόμους αποτρέψτε το.

Σπύρος

Γεωπόνος

5 Ιούλιος 2007 11:02 πμ

ΕΡΗΜΟΣ… Ή
ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ ΜΕ ΣΒΩΛΟΥΣ ;
ΑΝ ΤΟ ΘΕΛΗΣΟΥΜΕ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ ΤΟ ΚΛΙΜΑ !

Η διάβρωση και η απώλεια του εδάφους, οι πλημμύρες, οι κατολισθήσεις, η ταπείνωση του υδροφόρου ορίζοντα, η μείωση του οξυγόνου τής ατμόσφαιρας κι η μετατροπή των εύφορων εκτάσεων σε έρημους είναι οι εφιαλτικές συνέπειες του τραγικού αφανισμού των δασών...
Για την αντιμετώπιση αυτού του κρίσιμου για την ανθρωπότητα προβλήματος και στην προσπάθεια να ξαναπρασινίσουν οι έρημες περιοχές, ο εμπνευστής και συγγραφέας τής «Φυσικής Καλλιέργειας» (:αντί τής αδιέξοδης μονοκαλλιέργειας, απλές συγκαλλιέργειες, όπως στα περιβόλια, για αυτάρκεια - προϋπόθεση της ευημερίας σε μικρές, ανθρώπινες πόλεις 30-35.000 κατοίκων και κατά τον Αριστοτέλη - με άφθονες θρεπτικές τροφές χωρίς φυτοφάρμακα-λιπάσματα-βοτάνισμα) Μ. Φουκουόκα έχει αναπτύξει μια μέθοδο αναδάσωσης τις τελευταίες δεκαετίες με θαυμαστά αποτελέσματα, όπως στην περίπτωση της Ινδίας.
Λέει ο ίδιος χαρακτηριστικά : «Όταν βρέθηκα στην έρημο των ΗΠΑ κατάλαβα ξαφνικά ότι η βροχή δεν "πέφτει" έτσι απλά από τον ουρανό, αλλά "πηγάζει" από αυτό το ίδιο το έδαφος : οι έρημοι δεν σχηματίζονται επειδή δεν υπάρχει βροχή˙ μάλλον η βροχή παύει να πέφτει όταν εξαφανιστεί η βλάστηση... Η κατασκευή ενός φράγματος στην έρημο είναι μια προσπάθεια να θεραπεύσουμε τα συμπτώματα της ασθενείας, αλλά δεν είναι η στρατηγική που θα αυξήσει τις βροχοπτώσεις. Πρώτα θα πρέπει να μάθουμε πώς ν' αποκαταστήσουμε τα παλιά δάση».
Η μέθοδος έγκειται όχι στο αναποτελεσματικό συνήθως φύτεμα δενδρυλλίων που έχουν προσαρμοστεί σε συνθήκες φυτωρίου, αλλά στην ταυτόχρονη σπορά σπόρων δασικών δένδρων, θάμνων, καρποφόρων δένδρων, φυτών χλωρής λίπανσης (όπως τριφυλλιού, βίκου, κ.τ.λ.), λαχανικών και δημητριακών πριν αρχίσει η περίοδος των βροχών. Για να προστατευθούν αυτοί οι σπόροι από τα τρωκτικά και τα πουλιά, τους κάνουμε σβώλους, ανακατεύοντάς τους με νερό και κοσκινισμένο χώμα καθώς τους περιστρέφουμε μέσα σε λεκάνες ή μπετονιέρες.
Σπέρνοντας μια μεγάλη ποικιλία σπόρων μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι, όσο δυσμενείς συνθήκες κι αν τύχουν, αρκετοί θα βλαστήσουν, τα νέα φυτά θα συγκρατήσουν με το ριζικό τους σύστημα το χώμα και, ακόμα κι αν κάποια ξεραθούν στη συνέχεια, θα κρατήσουν θερμοκρασία και υγρασία στο έδαφος για τα επόμενα. Ένα χρόνο μετά τη σπορά τα φυτά που θα έχουν επιβιώσει είναι πια αυτά που ταιριάζουν στο συγκεκριμένο έδαφος και κλίμα.
Ο πιο γρήγορος, οικονομικός και αποτελεσματικός τρόπος για να ξαναπρασινίσει η χώρα κι ολόκληρος ο πλανήτης είναι να σπέρνουμε με αεροπλάνα (ή και με την εθελοντική - γιορτινή συμμετοχή μικρών και μεγάλων!) μια μεγάλη ποικιλία σπόρων σε χωμάτινους σβώλους. Γι' αυτό...
ΚΡΑΤΑΤΕ ΤΟΥΣ ΣΠΟΡΟΥΣ ΑΠΟ ΤΑ ΟΠΩΡΟΚΗΠΕΥΤΙΚΑ ΠΟΥ ΤΡΩΤΕ (σταφύλια, μήλα, κεράσια, βερίκοκα, εσπεριδοειδή, πεπόνια, καρπούζια, πιπεριές κλπ), ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑ ΣΤΕΓΝΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΣΠΟΡΑ* Ή ΚΑΝΤΕ-ΤΟΥΣ ΣΒΩΛΟΥΣ. Επειδή χρειάζονται μεγάλες ποσότητες σπόρων, κάθε προσφορά, ακόμα και από σπόρους δένδρων των δρόμων (ακακίες, χαρουπιές κλπ) και των αλσυλλίων, βοηθά σημαντικά την προσπάθεια. Μπορείτε να οργανώσετε ΚΕΝΤΡΑ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΣΠΟΡΩΝ σε γειτονιές, συλλόγους, σχολεία. Ήδη έχουν σπαρθεί χιλιάδες στρέμματα γύρω από την λίμνη Βεγορίτιδα, στα Τζουμέρκα, το Ποικίλο Όρος στην Αττική και αλλού. Ας γίνουμε οι σπορείς που θα ξαναπρασινίσουν τη μονάκριβη Γη !

(άλλο έμπειροι ναυτικοί, βοσκοί, ψαράδες, αναδασωτές, ειρηνοποιοί, κι άλλο οι αυτοαποκαλούμενοι "εκλεκτοί", "ειδικοί", τα φαραωνικά ιερατεία που προκαλούν τους πολέμους, τις Χιροσίμες, τα μεταλλαγμένα, την ερημοποίηση, τη γενικευμένη εξουθένωση της σημερινής παγκόσμιας Πομπηίας...)

http://www.ekke.gr/estia/Cooper/Mathper.htm
http://gym-pteleou.mag.sch.gr/drasthriothtes/gewrgia.htm
http://www.helada.org/05%20Events/Anthousadetails.htm
http://www.geocities.com/ne3go/evdhiathesia.htm me fotoyrafies sto meson tis selidas

τα βρήκα στο anadasosi.blogspot.com - Nίκος

Πριν καούν τα δάση, καίγεται η αξία του Δάσους

2007-07-03T10:27:00.000+02:00

Του Νίκου Λαρίση

Πέμπτη βράδυ κοντά στα μεσάνυχτα. Οργή, θλίψη, αγωνία , μαζί με την αποφασιστικότητα κατοίκων του χωριού, φίλων, πυροσβεστών και εθελοντών. Τελευταία γραμμή άμυνας ο πάνω δρόμος της Μελιβοίας και η αντιπυρική ζώνη. Να σώσουμε τα σπίτια. Αν περάσει τον δρόμο θα σταματήσει στη θάλασσα.

Για το δάσος δεν συζητάμε πιά. Σήμερα κείτεται εκεί καρβουνιασμένο, χιλιάδες στρέμματα από το Γερακάρι , τους Νερόμυλους ,το Μεγαλόβρυσο και τη Μελιβοία.

Ο Κίσσαβος παραμένει ένα βουνό που αγαπήσαμε. Δεκάδες ώρες και εκατοντάδες χιλιόμετρα πορείας μέσα στο πυκνό δάσος της οξιάς , τα πευκοδάση, την κορυφή με το καμπαναριό και τις ρεματιές με τα δροσερά νερά τους.

Η μεγάλη σημασία της διατήρησης της ποιότητας του Κίσσαβου ως βιοτόπου, δεν αφορά μόνο αυτούς που μένουν και εργάζονται στο βουνό και τις παρυφές του, τους χιλιάδες επισκέπτες του, αλλά αφορά και το σπουδαίο ρόλο του στη διαμόρφωση των κλιματικών συνθηκών της περιοχής.

Το βουνό παρ’ όλα αυτά βρίσκεται υπό απειλή. Ορισμένοι ασχολούνται μόνο με τις ευθύνες της πολιτείας ή των εμπλεκομένων υπηρεσιών στην κατάσβεση της πυρκαγιάς. Το έδαφος όμως για την καταστροφή του δάσους στρώνεται εδώ και καιρό τόσο από την πολιτεία όσο και από την άγνοια . Η «ανάπτυξη» επισκέπτεται και τον Κίσσαβο. Δρόμοι ασφαλτοστρωμένοι ικανού πλάτους για προσπεράσεις και διασταυρώσεις οχημάτων μεγάλου κυβισμού( JEEP), σχέδια για χιονοδρομικό κέντρο σ’ ένα βουνό που σπανίζουν οι χρονιές που κρατάει χιόνι.

Αυξανόμενη είναι η πίεση, των χωρίς έλεγχο ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Η επέκταση των γκρίζων ζωνών στη γραμμή που χωρίζει τις καλλιεργούμενες και των δασικές εκτάσεις, οι καταπατήσεις και οι εκχερσώσεις, αποτέλεσμα της μη σύνταξης δασικών χαρτών, η παράνομη ανοικοδόμηση, η ανεξέλεγκτη υδροληψία, είναι θέματα που με μεγαλύτερη ευθύνη πρέπει να αντιμετωπιστούν από τους Δήμους της περιοχής μα και από τους ίδιους τους κατοίκους. Γιατί όσο μικρή κι αν φαίνεται η ζημιά που προκαλείται από τον καθένα χωριστά, συνολικά η πίεση που ασκείται στο οικοσύστημα του Κίσσαβου μπορεί να καταστρέψει χωρίς επιστροφή την ισορροπία του και τότε οι ίδιοι θα είναι αυτοί που θα πληρώσουν πρώτοι. Ολοφάνερες είναι όμως οι άμεσες επιπτώσεις της πυρκαγιάς και θα τις γνωρίσουμε έντονα με τις πρώτες βροχοπτώσεις. Η διάβρωση των εδαφών και οι επιπτώσεις στον υδροφόρο ορίζοντα.

Αν μπορεί κανείς να είναι απογοητευμένος από τους πολίτες για έλλειψη περιβαλλοντικής συνείδησης, τους Δημάρχους για αδυναμίες στις παρεμβάσεις τους, τι μπορεί να πει για επίσημες αρχές της περιοχής και του Κράτους? Η είδηση είναι πρόσφατη και μας αφήνει άναυδους, να κοιτάμε τα καπνίζοντα ακόμα αποκαΐδια. Απάντησε, η αρμόδια επίτροπος Χούμπνερ, στον Ευρωβουλευτή Δημήτρη Παπαδημούλη και είπε « η απορροφητικότητα της χρηματοδότησης του Ταμείου Συνοχής για την δασοπροστασία από το 2000 μέχρι σήμερα είναι μηδενική». Δηλαδή δύο μεγάλα κόμματα, το ένα για 4 χρόνια και το άλλο για 3+ χρόνια δεν ζήτησαν και δεν πήραν ούτε ένα € από τα 25 εκατομμύρια που είχαν εγκριθεί για τη δασοπροστασία ..!! Από τα δε κονδύλια που χειρίζονται απ’ ευθείας τα υπουργεία ελάχιστα από τα 454 εκατ € έχουν απορροφηθεί. Η αγάπη για το δάσος συνεχίστηκε στις αρχές της δεκαετίας από την προηγούμενη κυβέρνηση, που προσπάθησε να τροποποιήσει το άρθρο 24 του Συντάγματος που αφορά τα δάση, και παρέδωσε τη σκυτάλη, στον επόμενο ερωτευμένο με το δάσος, την τωρινή κυβέρνηση. Η προηγούμενη κυβέρνηση ήταν που ψήφισε τον γνωστό δασοκτόνο νόμο 3208/2003, και ενώ η σημερινή τότε τον κατήγγειλε σαν αντισυνταγματικό, τώρα τον εφαρμόζει. Λίγες βδομάδες πριν, αυτή τη φορά την αγάπη για το δάσος ανέλαβε να εκφράσει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης που έφερε στη Βουλή την τροπολογία «της ντροπής» , για την αναγνώριση των δασικών αυθαιρέτων, την οποία αναγκάστηκε τελικά να πάρει πίσω, μπροστά στην κατακραυγή.

Όμως πέρα από τα γενικότερα προβλήματα προστασίας των δασών που ανέδειξε η επικαιρότητα αξίζει να δούμε με άλλο μάτι αυτό το βουνό που το θεωρούμε κατ’ εξοχήν δικό μας. Για πολλά χρόνια συμβιώνανε λιγότερο ή περισσότερο αρμονικά, φυσικό περιβάλλον και ανθρώπινες δραστηριότητες, τα εκατοντάδες είδη του ζωικού κόσμου, τα χιλιάδες είδη της χλωρίδας, με τις ημιορεινές καλλιέργειες, την υλοτομία και την ήπια τουριστική δραστηριότητα. Να παραμείνει το βουνό με τα δεκάδες μονοπάτια και περιπατητικές διαδρομές. Δεν χρειάζεται να γίνει ο σύντομος δρόμος για να πάμε στα παράλια, ούτε προορισμός life style για οχήματα μεγάλου κυβισμού. Στην εποχή της υπερθέρμανσης του πλανήτη και της κλιματικής αλλαγής είναι εγκληματικό να σκεφτόμαστε με τη λογική του εμίρη στο Ντουμπάï που έκανε κλειστό χιονοδρομικό κέντρο στην έρημο.

Η προστασία του βουνού αφορά πρώτα και κύρια τους ίδιους τους κατοίκους που ζώντας την καθημερινότητα μαζί του, ολοένα και περισσότεροι νιώθουν την απειλή και την προσωπική τους ευθύνη. Την έλλειψη όμως σοβαρότητας, αξιοπιστίας, έστω και διάθεσης αυτοκριτικής των αρμοδίων της επίσημης πολιτικής, πρέπει να αναπληρώσει η συντονισμένη δράση των πολιτών και της τοπικής αυτοδιοίκησης. Εμείς είμαστε μαζί τους.

Δημοσιέυτηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ της Λάρισας

και μετά?

2007-07-02T09:07:00.001+02:00

Ελληνική Επιτροπή Υδρογεωλογίας

2007-07-02T09:04:00.000+02:00

1. ΚΛΙΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

ΣΤΑ ΥΔΑΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ

2. ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΛΕΙΨΥΔΡΙΑΣ

Θέσεις

Διανύουμε μια περίοδο με έντονες κλιματικές ανωμαλίες, που γίνονται ορατές από την ανώμαλη κατανομή των κλιματικών παραμέτρων (θερμοκρασία, βροχοπτώσεις, χιονοπτώσεις κλπ). Στο παρελθόν είχαμε περάσει κι άλλες τέτοιες περιόδους και μάλιστα εντονότερες, σε σχέση με τη σημερινή κατάσταση. Σήμερα, όμως έχουμε δύο σημαντικές διαφορές σε σχέση με το παρελθόν. Η πρώτη διαφορά αναφέρεται στο ότι οι παλιότερες τέτοιες περίοδοι οφείλονταν σε μεγάλο βαθμό στη φυσική εξέλιξη του κλίματος, ήταν ενταγμένες σε περιόδους και ήταν αντιστρεπτές. Η σημερινή είναι μια μη αντιστρεπτή κατάσταση, όσο διαρκούν οι παράγοντες που την προκαλούν. Η δεύτερη διαφορά αναφέρεται στην αποκλειστική ευθύνη του ανθρώπου για την κατάσταση αυτή. Η Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για τη μελέτη των παγκόσμιων κλιματικών αλλαγών, στο πλαίσιο της εργασίας της (IPCC – International Project for the Climatic Changes) δεν αφήνει, πλέον, καμιά αμφιβολία. Στο κείμενο που έδωσε στη δημοσιότητα τον περασμένο Φεβρουάριο στο Παρίσι αποδίδει στον άνθρωπο την ολοκληρωτική ευθύνη για τις κλιματικές αλλαγές, κάτι που είχε αποφύγει πριν από μερικά χρόνια.

1. ΕΡΗΜΟΠΟΙΗΣΗ – ΑΠΕΡΗΜΩΣΗ

Παράγοντες ερημοποιήσεως και απερημώσεως, που σχετίζονται με τα υδατικά συστήματα

Ερημος: Πέραν της γνωστής εικόνας των απέραντων αμμωδών εκτάσεων και του καυτού ήλιου, η έννοια της ερήμου εμφανίζεται και σε άλλες περιοχές του πλανήτη, με διαφορετική εικόνα και τοπίο, όπως π.χ. οι στέπες της κεντρικής Ασίας, με πολύ ψυχρούς χειμώνες, οι πολικές περιοχές και η Γροιλανδία, όπου το νερό είναι εγκλωβισμένο (ουσιαστικώς αδρανοποιημένο) με τη μορφή του πάγου, μη συμμετέχοντας στις περιβαλλοντικές διαδικασίες κ.α. Κοινό γνώρισμα όλων των ερημικών περιοχών είναι ότι, κατά μέσο όρο, το νερό που πέφτει, ως βροχόπτωση, είναι λιγότερο από το νερό που εξατμίζεται και η ζωή, με όποια κορφή κι αν εμφανίζεται, πρέπει να προσαρμοστεί σ΄ αυτό το υδατικό έλλειμμα.

Η ερημοποίηση

Ανυδρες και ημιάνυδρες περιοχές καλύπτουν περισσότερο από το ένα τρίτο της γήινης επιφάνειας, ενώ οι καλλιεργημένες περιοχές καλύπτουν μόνο το ένα πέμπτο. Είναι συγκεντρωμένες σε δύο ζώνες, που εκτείνονται από τον Τροπικό του Καρκίνου ως τον Τροπικό του Αιγόκερω. Η βασική αιτία της ανυδρίας έγκειται στην κυκλοφορία της ατμόσφαιρας πάνω από την περιστρεφόμενη υδρόγειο. Λόγω των μονίμων υψηλών πιέσεων που επικρατούν στη ζώνη των 30^ο γεωγραφικού πλάτους, η δημιουργία βροχοπτώσεων είναι πολύ δύσκολη. Η μεγάλη απόσταση από τους ωκεανούς και η παρεμβολή ορεινών όγκων συμβάλλουν, επίσης, στην ξηρασία περιοχών, όπως η Κεντρική Ασία και η Μεσοδυτική περιοχή της Β. Αμερικής.

Οι έρημοι δεν είναι ανθρώπινο δημιούργημα, αν και μερικές φορές οι ανθρώπινες δραστηριότητες συμβάλλουν ή επιταχύνουν, αμέσως ή εμμέσως, την ερημοποίηση. Ημιάνυδρες περιοχές είναι ιδιαιτέρως ευάλωτες στα φαινόμενα αυτά, καθώς το πιεστικό δημογραφικό πρόβλημα και η υπερεντατική καλλιέργεια και κτηνοτροφία επιταχύνουν την υποβάθμιση του εδάφους (αφρικανικό Σαχέλ, ΒΔ Βραζιλία κ.α.). Η έμμεση ανθρώπινη παρέμβαση αναφέρεται, ασφαλώς, στη συσσώρευση CO₂ στη ατμόσφαιρα από τα καυσαέρια, τη θέρμανση, τη βιομηχανία και άλλων αερίων βιομηχανικής, γεωργικής και οικιακής χρήσης, που οδηγούν στην αύξηση της θερμοκρασίας και σε φαινόμενα, όπως το «φαινόμενο του θερμοκηπίου». Πρόκειται για αλλαγές γρήγορες, εντατικές και ριζικές, που κάνουν συγκρίσιμο το χρόνο ζωής του ανθρώπου με το γεωλογικό χρόνο.

Η ερημοποίηση είναι ένα φαινόμενο που έχει να κάνει με αλλαγές στο καθεστώς των ατμοσφαιρικών κατακρημνισμάτων και σε κλιματικές μεταβολές, γενικώτερον, αλλά και σε άμεσα ή έμμεσα αποτελέσματα ανθρώπινων δραστηριοτήτων, όπως είναι:

· αποψίλωση ή πυρκαϊές δασικών εκτάσεων (διάβρωση)

· υδραυλικές διευθετήσεις (εκτροπές)

· υδρογεωλογικές υπερβολές (υπεραντλήσεις)

· αστοχίες στη μετατροπή βοσκοτόπων σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις (διάβρωση)

· υπερεντατικές χημικές υποστηρίξεις αγροτικής παραγωγής

· άλλες δραστηριότητες

Μολονότι στο επιστημονικό πεδίο έχουν σημειωθεί σημαντικές πρόοδοι, όσον αφορά τις γνώσεις γύρω από το περιβάλλον, σε πρακτικό επίπεδο, δεν έχουν βρεθεί, ακόμα, οι λύσεις που θα είναι καλύτερα προσαρμοσμένες στις οικολογικές και κοινωνικοοικονομικές απαιτήσεις και βέλτιστες λύσεις. Για ένα μεγάλο διάστημα επικρατούσε η άποψη ότι το πρόβλημα των ερήμων ή της ερημοποιήσεως οφειλόταν στην ξηρασία. Το 1977, στη Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την ερημοποίηση, στο Ναϊρόμπι της Κένυας, συνειδητοποιήθηκε ότι στην υποβάθμιση των βοσκοτόπων υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες. Ο όρος «βοσκότοποι» δεν είναι τυχαίος, αφού το 90% των ακαλλιέργητων περιοχών του πλανήτη χρησιμοποιούνται σαν βοσκότοποι. Αλλά η ερημοποίηση δεν πλήττει μόνο τους βοσκοτόπους. Απειλεί και τα καλλιεργούμενα εδάφη, που αρδεύονται ή ποτίζονται από τη βροχή. Σε τελική ανάλυση, οι περίοδοι ξηρασίας είναι αναπόφευκτες στις άνυδρες περιοχές και όχι μόνο, όπως δείχνουν οι κλιματικές αλλαγές των τελευταίων δεκαετιών. Τα αυτοφυή φυτά έχουν προσαρμοστεί στις εναλλαγές ξηρών και υγρών περιόδων. Ευδοκιμούν τις περιόδους υγρασίας και αντέχουν (ιδιαιτέρως τα υγρόφυτα, που παραλαμβάνουν την υγρασία από την ατμόσφαιρα) τις περιόδους ξηρασίας. Η φυσική ισορροπία έχει ανατραπεί μόνο από τον άνθρωπο, με την υπερβολική βόσκηση και την υπερβολική υλοτομία. Από τη στιγμή που τα αυτοφυή φυτά εκχερσώνονται, τα εδάφη που ποτίζονται από τη βροχή απειλούνται από τη διαβρωτική δράση του νερού, του αέρα και των εναλλαγών θερμοκρασίας και υγρασίας. Σε συνθήκες ανεπαρκούς στραγγίσεως του εδάφους, συνηθισμένης σε πολλές άνυδρες περιοχές, η συσσώρευση αλάτων στο έδαφος αποτελεί μια πρόσθετη απειλή. Τέλος, άλλη αιτία, που συμβάλλει στη ερημοποίηση, είναι η παρατεταμένη χρήση βαρέων γεωργικών ή άλλων μηχανημάτων, που προκαλεί συμπύκνωση του εδάφους. Εκτός από τη μηχανική πλευρά των παραγόντων ερημοποιήσεως, η χημική πλευρά είναι εξ’ ίσου σοβαρή. Τέτοια είναι η περίπτωση συσσωρεύσεως τοξικών ουσιών στο έδαφος, όπως βαρέων μετάλλων, παρασιτοκτόνων και βιομηχανικών αποβλήτων. Κατά τις εκτιμήσεις σχετικού Προγράμματος του ΟΗΕ, για το Περιβάλλον, σε συνολική έκταση 5.160 εκατομμυρίων εκταρίων, περιοχών απειλουμένων με ερημοποίηση, έχει μετατραπεί σε έρημο το 25% των αρδευομένων εδαφών, το 50% των εδαφών που ποτίζονται από τη βροχή και το 75% των βοσκοτόπων.

Ιδιαιτέρως χαρακτηριστική περίπτωση προλήψεως και αποτροπής της ερημοποιήσεως, σαν αποτέλεσμα υδατικής και αιολικής διαβρώσεως, αποτελούν οι αναβαθμίδες (αιμασιές), κυρίως στα νησιά του Αιγαίου. Στις περιοχές αυτές, το απότομο ανάγλυφο, λόγω του ορεινού χαρακτήρα, οι βροχές και οι ισχυρότατοι άνεμοι, διαμορφώνουν ένα πλαίσιο πολύ επιδεκτικό σε διάβρωση, που στην περίπτωση αυτή ισοδυναμεί με ερημοποίηση. Οι αναβαθμίδες έχουν συγκρατήσει το χώμα στη θέση του και έχουν δημιουργήσει το πλαίσιο σχηματισμού υπόγειας υδροφορίας, με ό,τι αυτό σημαίνει για τη χλωρίδα, την πανίδα και τις ανθρώπινες δραστηριότητες.

Μερικά γενικά συμπεράσματα θα μπορούσαν να συνοψιστούν στα εξής:

Ø Η υποβάθμιση των βοσκοτόπων στις άνυδρες περιοχές συντελείται εδώ κι αιώνες, αλλά είναι πιο πρόσφατη σε άλλες περιοχές. Επειδή οι βοσκότοποι είναι εδάφη με μικρή απόδοση (Σημ. με τα κριτήρια των σημερινών εντατικών και υπερεντατικών υποστηρίξεων γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής), δεν μπορούν να διατεθούν σημαντικές δαπάνες για εγγειοβελτιωτικά έργα.

Ø Με τη βοήθεια της λειψυδρίας (!), η αλάτωση των αρδευομένων εδαφών θα μειωθεί, με την καλύτερη διαχείρισή τους, αλλά θα επιδεινωθεί στη αντίθετη περίπτωση. Είναι πολύ πιθανό, η συνδυασμένη δράση των δύο αυτών διαδικασιών να οδηγήσει σε αύξηση της αλατότητας των αρδευομένων εδαφών σε παγκόσμια κλίμακα, με ενδεχόμενη αύξηση και της αλατότητας των εδαφών, που δεν έχουν πληγεί, ακόμα, από τα φαινόμενα αυτά.

Ø Η υδατική διάβρωση είναι, μακροπροθέσμως, η κύρια απειλή για την παραγωγικότητα του εδάφους, αφού απομακρύνει το καλλιεργήσιμο χώμα. Η διαδικασία αποκαταστάσεως αυτής της απώλειας είναι πολύ αργή, μετρούμενη, ουσιαστικώς, με γεωλογικό χρόνο. Ιδιατέρως επικίνδυνη είναι η διάβρωση της επιφάνειας των οριζόντιων ή παραοριζοντίων εδαφών, στα οποία είναι ορατή η εμφάνιση και συνέχιση του φαινομένου, σε αντίθεση με τη διάβρωση σε περιβάλλον χειμάρρων.

Ø Η αιολική διάβρωση παραμένει, σχεδόν, αναλλοίωτη στο μέλλον. Αναπόφευκτη σε άνυδρες περιοχές, με τοπικές, μόνο, επιπτώσεις.

2. Παρά τη σοβαρότητα της καταστάσεως και παρά το γεγονός ότι οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες, που δημιουργούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου (και που μερικές δεν έχουν καν επικυρώσει το Πρωτόκολλο του Κυότο) δεν έχουν δείξει ότι τους απασχολεί σοβαρά η κατάσταση, δεν είναι ακόμη πολύ αργά. Η κατάσταση, αν δεν είναι εύκολα αναστρέψιμη, μπορεί να σταθεροποιηθεί, σε πρώτη φάση.

3. Πέρα από τα ειδικά μέτρα, σε κάθε επίπεδο, που θα πρέπει να παρθούν, κοινή συνείδηση των επιστημόνων είναι ότι τα προβλήματα λειψυδρίας και πλημμύρας (η άλλη όψη του νομίσματος) θα ήταν κατά πολύ λιγότερα με μια σωστή, ορθολογική υδατική διαχείριση.

4. Η Ελλάδα είναι μια χώρα χωρίς ουσιαστικά υδατική διαχείριση, ευνοημένη από πλευράς βροχοπτώσεων, παρά τη γεωγραφική της θέση και σπάταλη (ΟΟΣΑ) από πλευράς χρήσης του διαθέσιμου υδατικού δυναμικού. Ο νόμος 1139/2002 είναι το νέο θεσμικό πλαίσιο στην υδατική διαχείριση, αποτελώντας την προσαρμογή στα καθ΄ ημάς της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2000/60 για τη Διαχείριση του Υδατικού Δυναμικού. Στη συνέχεια, θα πρέπει να εντάξουμε στο νομικό μας πλαίσιο και την Οδηγία 2006/118 για την Προστασία των υπόγειων νερών από τη ρύπανση και την υποβάθμιση.

5. Οι επιπτώσεις στη χώρα μας από την παρατεταμένη ανομβρία και τις αυξημένες συνθήκες εξατμίσεως αναμένονται σημαντικές, τόσο στα επιφανειακά υδατικά συστήματα, όσο, κυρίως, στα υπόγεια αντίστοιχα υδατικά σώματα. Αυτό γιατί ο εμπλουτισμός των υπόγειων υδροφόρων οριζόντων συναρτάται από τον όγκο των βροχοπτώσεων σε μια περιοχή, αλλά αυτό, μόνο του, δεν αρκεί. Ο όγκος του νερού για να εμπλουτίσει τις υπόγειες υδροφορίες πρέπει να συνοδεύεται από ορισμένα πλαίσια συνθηκών, που αφορούν την ίδια τη βροχόπτωση (διάρκεια, ένταση, ρυθμός), αλλά και άλλες κλιματικές παραμέτρους (θερμοκρασία, υγρασία, ηλιοφάνεια κλπ). Επομένως, και αν ακόμα στο υπόλοιπο της υγρής περιόδου, έχουμε, με βάση το ύψος βροχής, σημαντική προσφορά, αυτή δεν θα καλύψει την έλλειψη των υδροφόρων οριζόντων, αλλά, κατά προτεραιότητα, το έλλειμμα της εδαφικής υγρασίας (νερό κατακρατήσεως, νερό προσροφήσεως, τριχοειδές νερό).

6. Οι επιπτώσεις θα είναι σημαντικότερες στις περιοχές που συνδέουν την άρδευση ή την ύδρευσή τους με υπόγεια νερά, ιδιαιτέρως όταν πρόκειται για περιοχές όπου, ήδη, έχει παρατηρηθεί υπεράντληση των υδροφόρων οριζόντων.

7. Τα μέτρα που απαιτούνται αναφέρονται, τόσο στην κλίμακα του πολίτη, όσο και στην κλίμακα των αυτοδιοικήσεων, κυβερνήσεων και στην κλίμακα του πλανήτη. Οι πολίτες, σε γενικές γραμμές, ανταποκρίθηκαν στο παρελθόν με σωστό τρόπο, τώρα είναι και η ώρα των κυβερνήσεων. Τα μέτρα αυτά, σε προσωπικό επίπεδο, θα είναι γενικής εφαρμογής ή μέτρα συνδεόμενα με τοπικές ιδιαιτερότητες. Τα γενικά μέτρα σε επίπεδο Τοπικής και Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, Περιφέρειας ή Επικράτειας, θα πρέπει να συνοδεύονται και από σημαντικές αποφάσεις σε τομείς όπου αδικαιολόγητα σημειώνεται σημαντική σπατάλη νερού. Οι τομείς αυτοί είναι:

Η άρδευση. Η άρδευση αποτελεί τον μεγαλύτερο καταναλωτή νερού (πάνω από 80%). Είναι αδιανόητο, εν έτει 2007, το μεγαλύτερο μέρος των αρδεύσεων να επιτελείται με κατάκλυση (διοχέτευση του νερού σε κανάλια) ή με τα γνωστά «κανονάκια». Θα πρέπει να αρχίσει σταδιακά η χρήση μεθόδων αρδεύσεως, που συνοδεύονται από οικονομία νερού, αναλόγων με τα συστήματα «στάγδην αρδεύσεως», που χρησιμοποιούνται στους κήπους ή με άλλα συστήματα, από τα πολλά που προσφέρει η τεχνολογία σήμερα. Επίσης, να επεκταθεί η χρησιμοποίηση των προϊόντων των βιολογικών καθαρισμών (επομένως και η επέκταση εγκαταστάσεώς τους) για αρδευτική χρήση.

Η ύδρευση. Είναι απαραίτητο να αρχίσει η αντικατάσταση των υδρευτικών δικτύων των πόλεων, στα οποία παρατηρούνται απώλειες, λόγω φθοράς, που φτάνουν και το 60%. Μάλιστα, για να αποφευχθεί η είσοδος ρύπων μέσα στο δίκτυο, διατηρούνται οι μεγάλες πιέσεις, με αποτέλεσμα μεγαλύτερες απώλειες.

Η βιομηχανία. Θα πρέπει να γενικευθεί η επαναχρησιμοποίηση του νερού (ψύξης, χρησιμοποιημένων νερών, βιομηχανικών και αστικών λυμάτων).

Ο τουρισμός. Με την αλλαγή των χρήσεων γης, που σημειώνεται στην Ελλάδα τα τελευταία 30 χρόνια, αστικές, γεωργικές, κτηνοτροφικές, μεταλλουργικές και άλλες περιοχές μετατράπηκαν σε τουριστικές, πολύ περισσότερο υδροβόρες σε σχέση με τις προηγούμενες. Εκείνο που δημιουργεί το πρόβλημα είναι η αγνόηση του βασικού κανόνα των ολοκληρωμένων υδατικών διαχειρίσεων, κατά τον οποίο οι ανάγκες, σε νερό, του καθενός καθορίζονται από την υδρευτική δυνατότητα της κάθε περιοχής. Τόσον οι τουριστικές επιχειρήσεις προσπαθούν να προσφέρουν, όσο και εμείς οι ίδιοι μεταφέρουμε μαζί με τις αποσκευές μας τις υδατικές συνήθειες της Αθήνας. Το πρόβλημα αυτό γίνεται περισσότερο έντονο στη περίπτωση των νησιών του Αιγαίου πελάγους (η κατάσταση στο Ιόνιο είναι διαφορετική, καθώς η περιοχή είναι η πλέον ευνοημένη από πλευράς βροχοπτώσεων). Πλύσιμο αυτοκινήτων, πισίνες, γκαζόν (πόσο αταίριαστο με το Αιγαιοπελαγίτικο περιβάλλον!), κήποι κα. Τα νησιά όμως αυτά, από τη φύση τους είναι προβληματικά στο νερό, έστω κι αν κάποια απ΄ αυτά είχαν την ονομασία «Υδρούσα». Η ονομασία ήταν σωστή για τις τότε χρήσεις γης και τον τότε πληθυσμό. Γιατί είναι προβληματικά;

Γιατί έχουν μικρή έκταση, επομένως το νερό που μπορούν να μαζέψουν είναι λίγο.
Βρίσκονται στην περιοχή με τις λιγότερες βροχοπτώσεις.
Βρίσκονται στην περιοχή με τη μεγαλύτερη ηλιοφάνεια, επομένως με τη μεγαλύτερη εξάτμιση.
Βρίσκονται στην περιοχή με ισχυρούς ανέμους, επομένως με μεγάλες εξατμίσεις.
Περιβάλλονται από τη θάλασσα και, λόγω και των ασθενών υδραυλικών φορτίων, προσβάλλονται ευκολότερα και περισσότερο από τους παράγοντες της υφαλμυρώσεως.

Στην περίπτωση των νησιών σημειώνεται και έξαρση στο γνωστό θέμα, που ονομάζεται «πληγή των γεωτρήσεων». Αγνοώντας έναν άλλο βασικό κανόνα της υδατικής διαχειρίσεως που λέει ότι όταν οι ανάγκες σε νερό καλύπτονται από δημόσιο έργο εν λειτουργία, τότε απαγορεύεται η λειτουργία ιδιωτικών έργων. Όταν η αίτηση του ιδιώτη για γεώτρηση (στα νησιά που υποτίθεται ότι απαγορεύεται η ανόρυξη ιδιωτικών γεωτρήσεων) στο Δήμο δεν φέρει αποτέλεσμα, ακολουθεί η Νομαρχία, η Περιφέρεια, η Κυβέρνηση ή η παράνομη γεώτρηση, καθώς κυκλοφορούν και υδρογεωτρύπανα με μικρά στελέχη, ικανά να ανορύξουν γεώτρηση στο υπόγειο του σπιτιού. Και προς δόξα του νεοέλληνα, το καλοκαίρι οι δημόσιες γεωτρήσεις σταματούν τη λειτουργία τους κάποιες ώρες για την καλύτερη εκμετάλλευση των υδατικών αποθεμάτων και την αποφυγή φαινομένων υφαλμυρώσεως, ενώ οι ιδιωτικές λειτουργούν απρόσκοπτα.

8. Η Ελλάδα, ψήφισε το νόμο 3199/2000 περί υδατικής διαχειρίσεως, που σταδιακώς προσαρμόζει την Ευρωπαϊκή Οδηγία στην Ελληνική πραγματικότητα. Η προσαρμογή αυτή προβλέπεται μέχρι το 2008 και το 2012, με μεγάλες καθυστερήσεις, που έχουν προκαλέσει και την παρέμβαση της ΕΕ. Η προβλεπόμενη κεντρική Υπηρεσία Υδάτων και οι αντίστοιχες περιφερειακές και νομαρχιακές βρίσκονται στο στάδιο της δημιουργία και της επανδρώσεως, έχοντας και τις μελέτες περί διαχειρίσεως των υδατικών πόρων, που εκπονήθηκαν προσφάτως ή που βρίσκονται στη φάση της περαιώσεως.. Φαίνεται, όμως, ότι το θέμα αντιμετωπίζει τρία εμπόδια.

Την έλλειψη των απαραιτήτων κονδυλίων για την υλοποίηση των διαχειριστικών προγραμμάτων
Το εμπόδιο που λέγεται κεκτημένα δικαιώματα στη χρήση συγκεκριμένων υδατικών πόρων
Την ανάθεση της υλοποιήσεως, ουσιαστικώς, αποκλειστικώς σε μηχανικούς, αγνοώντας άλλους επιστήμονες, πιο σχετικούς σε βασικούς τομείς, όπως οι Υδρογεωλόγοι (κυρίως), αλλά και οι Γεωπόνοι, οι Χημικοί κα. Κι όμως, σε μια λεκάνη απορροής, τα υπόγεια νερά (Υδρογεωλογία) είναι, συνήθως, περισσότερα από τα επιφανειακά και, επί πλέον βγαίνουν στην επιφάνεια με τη μορφή πηγών.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Σας ενημερώνουμε ότι η ιστοσελίδα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΥΔΡΟΓΕΩΛΟΓΙΑΣ (www.iah-hellas.geol.uoa.gr) ανανεώθηκε για μια φορά ακόμα. Η ιστοσελίδα μας έχει να επιδείξει μια αξιοπρόσεκτη επισκεψιμότητα, καθώς από 19 Φεβρουαρίου 2004 μέχρι 19 Ιουνίου 2007, την επισκέφτηκαν 17.395 επισκέπτες, από 115 χώρες, πραγματοποιώντας 69.695 επισκέψεις.
Στα νέα της περιεχόμενα μπορείτε να βρείτε την 1^η Εγκύκλιο για το 8^ο Διεθνές Υδρογεωλογικό Συνέδριο της Ελλάδας και το 3^ο Workshop Υδρολογίας Διερρηγμένων Πετρωμάτων, που θα γίνει στην Αθήνα από 8-10 Οκτωβρίου 2008. Όπως και το προηγούμενο 7^o Συνέδριο και το 2^o Workshop, θα είναι διεθνοποιημένο και αυτή τη φορά προστίθεται η Γαλλική γλώσσα, μαζί με τη Ελληνική και την Αγγλική, με ταυτόχρονη μετάφραση. Στην Εγκύκλιο υπάρχουν όλες οι πληροφορίες για τις θεματικές ενότητες, posters, εκθέσεις, επικοινωνία κ.λ.π. Η προεγγραφή ή εγγραφή σας μπορεί να γίνει ταχυδρομικώς ή και ηλεκτρονικώς από την ιστοσελίδα.
Η Ελληνική Επιτροπή Υδρογεωλογίας πήρε μέρος στην Ημερίδα της 17^ης Ιουνίου 2007 για την Παγκόσμια Ημέρα για την καταπολέμηση της ερημοποιήσεως και της ξηρασίας, που διοργάνωσε η Εθνική Επιτροπή για την Απερήμωση. Η Ημερίδα έγινε σε αμφιθέατρο του Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ. Λόγω του καθυστερημένου προσδιορισμού του χώρου της εκδηλώσεως, δεν έγινε δυνατή η έγκαιρη ενημέρωση των μελών μας.
Υπάρχουν διαθέσιμα για τα μέλη μας και για όποιον άλλο θα ήθελε, DVD από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Νερού (World Water Council) και ανάλογο έντυπο υλικό. Οποιος συνάδελφος ενδιαφέρεται να τα αποκτήσει (δωρεάν) ας επικοινωνήσει με την Επιτροπή ταχυδρομικώς (Καθηγητής Γ. Στουρνάρας, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος, Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου, 15784 Αθήνα ), τηλεφωνικώς (210 7274406) ή ηλεκτρονικώς (stournaras@geol.uoa.gr) για να ρυθμιστεί ο τρόπος παραλαβής τους.
Υπενθυμίζονται τα βραβεία Μάξιμου Μαραβελάκη και Ιωάννη Παπάκη, που καθιέρωσε η Επιτροπή μας. Λεπτομέρειες υπάρχουν στην ιστοσελίδα μας.
Η Επιτροπή μας θα πάρει μέρος στο Διεθνές Συνέδριο και στη Γενική Συνέλευση της ΙΑΗ, που θα γίνουν στη Λισσαβόνα από 16-22 Σεπτεμβρίου 2007. Λεπτομέρειες για το γεγονός στην ιστοσελίδα της ΙΑΗ (www.iah.org).

Το ΔΣ της Ελληνικής Επιτροπής Υδρογεωλογίας εύχεται σε όλους καλό καλοκαίρι και καλές διακοπές.

Για το ΔΣ

Ο Πρόεδρος

Γ. Στουρνάρας

Κλιματική Αλλαγή και η εκδήλωση στο ποτάμι

2007-06-25T10:45:00.000+02:00

μεταφορές εξοπλισμού της εκδήλωσης χωρίς ρύπους που συμβάλλουν στην υπερθέρμανση του πλανήτη( χα! χα!).

Ο Λάζος Τσικριτζής στο μικρόφωνο με τον Κώστα Βολιώτη και την Κωνσταντίνα Σδραβοπούλου.

Η αφεντομουτσουνάρα μου παρεμβαίνει στη συζήτηση.

Ο κύριος Ποδηλάτης μας βάζει χέρι γιατί δεν βοηθάμε στην δημιουργία ασφαλών ποδηλατοδρόμων στην πόλη και ποδηλατικές διαδρομές εκτός πόλης ( το ποδήλατο δεν μπορεί να το αποχωριστεί).

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΗΝΕΙΟΥ - ΧΩΡΟΣ ΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

2007-06-19T11:08:00.000+02:00

Τετάρτη 20/6 9.00 μμ

Κλιματική Αλλαγή

και ο ρόλος

των τοπικών κοινωνιών

Συζήτηση με τους εκπροσώπους

· Οικολογικής Κίνησης Κοζάνης ,

Λάζο Τσικριτζή

· Περιβαλλοντικής Πρωτοβουλίας Μαγνησίας,

Κώστα Βολιώτη

Θεσσαλών Πολιτών του Κόσμου,

Κωνσταντίνα Σδραβοπούλου

Να σταματήσουμε

την κλιματική αλλαγή

ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΗΝΕΙΟΥ

2007-06-13T12:12:00.000+02:00

η foto του Παντελή από το perivallon.pblogs.gr

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΗΝΕΙΟΥ 16 έως 22 ΙΟΥΝΙΟΥ

Η αντίδραση στον τρόπο που η Δημοτική Αρχή της Λάρισας οργανώνει και διαχειρίζεται το Φεστιβάλ Πηνειού (Παλιότερα Γιορτές Πηνειού) είναι ένα θέμα. Ενα άλλο θέμα είναι και οι παρεμβάσεις διαφόρων οικολογικών ομάδων για θέματα περιβάλλοντος.
Τέτοιες είναι
1. Εκδήλωση - συζήτηση της οργάνωσης "ΘΕΣΣΑΛΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ" την Τετάρτη 20/6 στις 9.00μμ στο πέτρινο αμφιθέατρο με θέμα Κλιματική
Αλλαγή και τοπικές κοινωνίες και τη συμμετοχή εκπροσώπων περιβαλλοντικών οργανώσεων από τη Λάρισα , το Βόλο και την Κοζάνη.
Παράλληλα από τις 16 έως 22 Ιουνίου στο περίπτερο τους θα προβάλλουν τα θέματα που θα δημιουργήσουν εφιαλτικές καταστάσεις στο περιβάλλον της περιοχής, όπως η καύση pet coke σε βιομηχανίες της περιοχής και η εξόρυξη και καύση λιγνίτη στην Ποταμιά Ελλασόνας.
2. Καθημερινές προβολές για την κατάσταση του Πηνειού από τους "Φιλους του Πηνειού και του παραποτάμιου πολιτισμού"

Ενεργοβόροι λαμπτήρες

2007-06-08T19:32:00.000+02:00

Ενεργοβόροι λαμπτήρες
Ο Δυτικός πολιτισμός, παρόλη την ανάπτυξη που έχει επιφέρει, παρόλη τη σαφή βελτίωση του βιοτικού επιπέδου με την οποία έχει συνυφαστεί, δεν έχει πάντα αγαθές σχέσεις με το περιβάλλον. Το οικολογικό κίνημα εδώ και δεκαετίες επισημαίνει την αντίφαση αυτή, και είναι γεγονός ότι οι προβληματισμοί του έχουν αρχίσει πια να ενσωματώνονται στις πολιτικές προτάσεις ακόμα και των μεγάλων κομμάτων. Δυστυχώς όμως, η εφαρμογή τους ακόμα καθυστερεί. Η μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ οικολογικής κριτικής και τρεχουσών πολιτικών πρακτικών εμφανίζεται στον τομέα της ενέργειας. Ο Δυτικός Πολιτισμός, που σήμερα έχει γίνει παγκόσμιος, παραμένει σκληρά ενεργοβόρος. Οι λάμπες που βρίσκονται σε όλα τα σπίτια και σε όλους τους χώρους εργασίας, τόσο στη χώρα μας όσο και στις υπόλοιπες αναπτυγμένες χώρες, καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες ενέργειας και σκορπίζουν μερικά εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα κάθε χρόνο. Είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ενεργειακά σπάταλων προϊόντων. Από την ενέργεια που καταναλώνουν μόνο το 10% μετατρέπεται σε φως, με το υπόλοιπο 90% να διαχέεται πίσω στο περιβάλλον σαν θερμότητα. Οι λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας, η τεχνολογία για τους οποίους είναι γνωστή εδώ και πάνω από 20 χρόνια, καταναλώνουν 4-5 φορές λιγότερη ενέργεια ενώ έχουν ζωή 8-12 χρόνια. Η επιλογή τους σημαίνει σοβαρή μείωση εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα αλλά και μειωμένους λογαριασμούς για όλους μας. Μόνο στη χώρα μας το πέρασμα στους οικολογικούς λαμπτήρες θα ελαττώσει την ετήσια παραγωγή CO2 κατά 140 κιλά για κάθε λαμπτήρα.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, κατέθεσε Επίκαιρη Ερώτηση ο Βουλευτής Αττικής του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς Θανάσης Λεβέντης για τους λαμπτήρες πυρακτώσεως. Ο αρμόδιος Υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Νεράτζης που κλήθηκε να απαντήσει συμφώνησε με το Βουλευτή της Αριστεράς επί της αρχής, τονίζοντας: «επί της ουσίας δεν έχω διαφωνία μαζί σας». Ο κ. Νεράτζης παραδέχτηκε όμως πως τα κίνητρα τα οποία χρειάζονται προκειμένου να προχωρήσει η χρήση μη συμβατικών λαμπτήρων «παρέχονται προς το παρόν μόνο εμμέσως».
Παρόλα τα σημαντικά οφέλη που συνεπάγονται, τόσο για το περιβάλλον, όσο και για την τσέπη του καταναλωτή οι λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας, δεν έχουν γίνει ακόμα ευρύτερα γνωστοί. «Πρέπει να ενημερωθούν οι πολίτες και οι δημόσιες υπηρεσίες για τη χρήση τους», τόνισε ο κ. Λεβέντης, και επέμεινε στην ανάγκη να θεσπιστούν σοβαρά κίνητρα για τη μετάβαση στους λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας και να διαδοθεί η χρήση τους, πρώτα και κύρια σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες και μετά σε όλα τα νοικοκυριά της χώρας.
Η παρέμβαση αυτή του κ. Λεβέντη παρακίνησε τον Αντιπρόεδρο της Βουλής κ. Τραγάκη να συναινέσει: «Η Βουλή θα λάβει υπόψη τις παρατηρήσεις σας», σημείωσε.
«Το ηλεκτρικό φως είναι μία εφεύρεση που θα ξεχαστεί μέσα σε λίγους μήνες», τόνιζαν σχολιαστές μετά από μία διεθνή έκθεση το 1851. Στην έκθεση είχαν παρουσιαστεί λαμπτήρες πυρακτώσεως, οι οποίοι από τότε ως σήμερα γνώρισαν μέρες μεγάλης δόξας. Είναι όμως εξαιρετικά ενεργοβόροι. Σήμερα υπάρχει η τεχνολογία και μπορούμε να αντικαταστήσουμε όλους τους λαμπτήρες πυρακτώσεως με λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας, πράγμα που θα ήταν εξαιρετικά ωφέλιμο τόσο για το περιβάλλον όσο και για την τσέπη όλων μας

Διαπιστώσεις που απαιτούν δράση

2007-06-08T13:08:00.000+02:00

Το περιβάλλον και το δυσοίωνο μέλλον

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - http://www.enet.gr/, 05/06/2007

ΑΡΘΡΟ του ΕΥΘ. ΛΕΚΚΑ*

Στο τέλος της δεύτερης και στις αρχές της τρίτης χιλιετίας, ένα αγωνιώδες ερώτημα τίθεται στον απλό πολίτη, στις κυβερνήσεις των κρατών και στην ανθρωπότητα γενικότερα. Πόσο ακόμα είναι δυνατόν ο πλανήτης Γη να φιλοξενεί τον άνθρωπο και να παρέχει τα βασικά αγαθά για την επιβίωσή του; Το ερώτημα αυτό δεν είναι ένας εξεζητημένος προβληματισμός διανοουμένων, όπως αυτό συνέβαινε πριν μερικές δεκαετίες, αλλά μια καθολική αγχωτική και αμείλικτη πραγματικότητα που πρέπει να αντιμετωπισθεί.

Ανατρέχοντας στην ιστορία της Γης διαπιστώνεται ότι εκατομμύρια είδη ζώων και φυτών έχουν εμφανιστεί, ευδοκιμήσει και εξαφανιστεί αφήνοντας μόνο τα απολιθώματά τους να σηματοδοτούν με την παρουσία τους ολόκληρες χρονικές περιόδους. Η εμφάνισή τους ήταν το αποτέλεσμα βιολογικών εξελικτικών διαδικασιών που έγιναν με την επίδραση, για κάθε είδος χωριστά, ιδιαίτερων περιβαλλοντικών συνθηκών. Η εξαφάνισή τους ήταν αποτέλεσμα της διακοπής της ύπαρξης των ευνοϊκών αυτών συνθηκών εξαιτίας φυσικών διεργασιών που μεσολάβησαν και τις διαφοροποίησαν.

Διεργασίες στις οποίες όμως ελάχιστα ή καθόλου μετείχαν τα υπό εξαφάνιση είδη. Ο άνθρωπος εκτός από το γεγονός ότι μεταξύ των εμβίων όντων κατέχει τη μοναδική θέση ως σκεπτόμενο ον, θα έχει και μία ακόμη μοναδικότητα η οποία μέχρι τώρα δεν είχε συνειδητοποιηθεί στο βαθμό που θα έπρεπε.

Θα είναι το μοναδικό ον, το οποίο θα εξαφανιστεί όχι από τις φυσικές διεργασίες του περιβάλλοντος, οι οποίες θα καταστήσουν αδύνατη τη διαβίωσή του πάνω στη γη, αλλά από τις ίδιες τις δραστηριότητές του, αν συνεχίσει με την ίδια ένταση και ρυθμό την αλόγιστη παρέμβασή του.

Τέτοιες δραστηριότητες είναι η εντατική εκμετάλλευση των ορυκτών πρώτων υλών και των ενεργειακών πηγών, η μόλυνση του εδάφους, του αέρα και του νερού, η χωρίς προγραμματισμό χρήση της γης και η άστοχη παρέμβαση στις εξελισσόμενες φυσικές διεργασίες με αποτέλεσμα τη βίαιη αντίδραση της φύσης και την εκδήλωση φυσικών καταστροφικών φαινομένων.

Ουσιαστικά η εμφάνιση από τη δεκαετία του '70 κάποιων ευαίσθητων για την προστασία του περιβάλλοντος μοιάζει να μην είναι τίποτε άλλο, παρά η διαπίστωση μιας προαγγελθείσης εξαφάνισης του ανθρώπου που συνοδεύεται από σπασμωδικές κινήσεις αποφυγής ή καλύτερα απομάκρυνσης ενός τέτοιου γεγονότος.

Η αναστολή του είναι δυνατόν να γίνει με την αλλαγή νοοτροπίας των κυβερνήσεων των κρατών και των διεθνών οργανισμών, αλλά κυρίως με τη συνειδητοποιημένη περιβαλλοντική συμπεριφορά του απλού πολίτη.

Η πρώτη είναι δυνατόν να επιτευχθεί μέσα από μία διαφορετική αντίληψη με έντονα «αντιαναπτυξιακά» μέτρα, όπως τουλάχιστον ο όρος ανάπτυξη προσδιορίζεται σήμερα. Η δεύτερη μπορεί να επιτευχθεί μέσα από τη γνώση απλών περιβαλλοντικών θεμάτων και αντικειμένων και στη συνέχεια από τη διαμόρφωση περιβαλλοντικής ατομικής ηθικής.

* Καθηγητής Δυναμικής Τεκτονικής Εφαρμοσμένης Γεωλογίας Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=449116

Rostoc-G8

2007-06-07T16:07:00.000+02:00

Ναυάγιο για το κλίμα

Στις απογευματινές συνομιλίες θα κυριαρχήσει το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής, με την προοπτική συμφωνίας επί των εισηγήσεων της προεδρεύουσας της G8 Ανγκελα Μέρκελ να είναι πλέον ανύπαρκτη. Ευρωπαϊκή Ένωση και Ιαπωνία πιέζουν για δεσμευτικούς μακροπρόθεσμους δεσμευτικούς στόχους, ενώ η Ουάσινγκτον επιμένει στα εθελοντικά μέτρα.

Η σύνοδος θα τελειώσει χωρίς συμφωνία για κοινούς στόχους στον περιορισμό των αερίων του θερμοκηπίου, δήλωσε ο Τζέιμς Κόνοτον, σύμβουλος Αμερικανού προέδρου για περιβαλλοντικά θέματα, προσερχόμενος την Τετάρτη στο Χάιλιγκενταμ. Υπογράμμισε ότι η G8 δεν είναι το φόρουμ για να οριστούν στόχοι, καθιστώντας ξεκάθαρη τη θέση των ΗΠΑ.

Ο Αμερικανός πρόεδρος επέλεξε πιο ...ήπιο τόνο κατά την πρώτη ημέρα της συνόδου, λέγοντας πως είναι έτοιμος να συνεργαστεί με την Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ στο θέμα της κλιματικής αλλαγής, αλλά ουσιαστικά στη δική του και όχι στη δική της βάση που περιλαμβάνει δεσμευτικό στόχο περικοπής στην εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα κατά 50% έως το 2050.

Η προεδρεύουσα της G8 και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης την τρέχουσα περίοδο μίλησε από πλευράς της για μία «πολύ καλή συνάντηση» με τον Μπους, όμως λίγο αργότερα παραδέχθηκε πως «υπάρχουν ελάχιστοι τομείς στους οποίους μπορούμε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε»...

Έπειτα από κατ' ιδίαν συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο, ο Τόνι Μπλερ εξέφρασε την Πέμπτη την πεποίθηση πως θα υπάρξει συναίνεση στη σύνοδο για «ουσιαστικές» περικοπές στις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, όμως επισήμανε πως δεν θα τεθεί αριθμητικός στόχος.

Ο Τζορτζ Ο.Μπους από πλευράς του δήλωσε ξανά έτοιμος να «μετάσχει ενεργά» για την επίτευξη μιας συμφωνίας που θα διαδεχθεί το Πρωτόκολλο του Κιότο.

To pet coke σκοτώνει

2007-06-04T14:53:00.000+02:00

Ξεκίνησε σαν τοπικό πρόβλημα και τείνει να πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας. Δεν πέρασαν ούτε δύο χρόνια από τότε που οι κ. Σουφλιάς και Σιούφας έδωσαν άδεια για πιλοτική καύση πετ-κοκ (pet-coke) σε κεραμοποιείο της περιοχής Λάρισας.
Και είναι το πετ-κοκ παραπροϊόν της απόσταξης του πετρελαίου με αυξημένη περιεκτικότητα σε θείο που κατά την καύση του απελευθερώνει στην ατμόσφαιρα οξείδια του θείου και του άνθρακα, πολυαρωματικούς υδρογονάνθρακες, βαρέα μέταλλα (βανάδιο και νικέλιο), τέφρα, αναπνεύσιμα μικροσωματίδια κ.ά.
Σήμερα, το πετ-κοκ πέρα από τα ασβεστοκάμινα και τα τσιμεντάδικα όπου χρησιμοποιείται από χρόνια, καίγεται σε κεραμοποιεία στην Πελοπόννησο, την Αττική, την Κρήτη, τη Λάρισα και δεν ξέρουμε που αλλού. Σήμερα, δεκάδες καμινάδες ανά την Ελλάδα σκορπούν θάνατο γύρω τους.

Σε μια εποχή όπου εκατομμύρια άνθρωποι, οργανώσεις, επιστήμονες ανά τον κόσμο παλεύουν για να μειωθεί η χρήση ορυκτών καυσίμων, στη χώρα μας επιτρέπεται η χρήση τους από την πίσω πόρτα. Σήμερα όπου η κλιματική αλλαγή και το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι στην κορυφή των παγκόσμιων προβλημάτων, οι κύριοι Σουφλιάς και Σιούφας καρφώνουν το φέρετρο του πλανήτη χαμογελώντας υποκριτικά.

Αντέδρασε κι εσύ!

Μάθε αν καίγεται πετ-κοκ στην περιοχή σου.

Ύψωσε τη φωνή σου μαζί με όλους. Πες όχι στην χρήση του πετ-κοκ ως καύσιμου!

Σημείωση: Το εικαστικό έργο είναι του ζωγράφου Χρήστου Παπανικολάου

Rostoc-g8

2007-06-03T17:05:00.001+02:00

Ρόστοκ, ημέρα 1η

Ανταπόκριση από την πρώτη μέρα των δράσεων ενάντια στη σύνοδο των G8 στο Ρόστοκ

από Clopy — τελευταία τροποποίηση 3/6/2007 0:06

Φτάσαμε κατά τις 12 στο Ρόστοκ. Στην είσοδο της πόλης υπήρχε μποτιλιάρισμα καθώς πάνω από 500 λεωφορεία είχαν φτάσει τις τελευταίες ώρες. Υπήρχαν δύο σημεία εκκίνησης της πορείας, όχι λόγω πολιτικών διαφορών όπως έχουμε συνηθίσει αλλά για χωροταξικούς κυρίως λόγους αφού η πόλη είναι μικρή και οι διαδηλωτές πολλοί για να κάνουν μία πορεία. Ένα κομμάτι ξεκίνησε από το σημείο που έφταναν τα λεωφορεία και ένα άλλο από τον κεντρικό σταθμό τρένων.

Όσοι ήρθαμε από ελλάδα, μοιραστήκαμε στις δύο πορείες. Εμείς ακολουθήσαμε αυτήν που ξεκίνησε από τα τρένα και στην οποία συμμετείχε το μεγαλύτερο κομμάτι της Παρεμβασιακής Αριστεράς και του Dissent. Η πορεία ξεκίνησε μόλις φτάσαμε (γύρω στις 13:00) και σε γενικές γραμμές ήταν ήρεμη (τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα). Κάποιες αψιμαχίες νωρίς με κάποιες παράπλευρες διμοιρίες σε κάποια σημεία όπου η παρουσία της αστυνομίας ήταν έντονη.

Ο πρώτος "στόχος" της πορείας ήταν το ξενοδοχείο όπου έμενε η αποστολή των ΗΠΑ. Η αστυνομική παρουσία εκεί ήταν μεγάλη και έφυγαν αρκετά αντικείμενα και πολλές κροτίδες και πυροτεχνήματα προς το κτήριο και τους αστυνομικούς που το φυλάγανε.

Φτάνοντας στο λιμάνι και ενώ η ατμόσφαιρα ήταν πανηγυρική, κάποιες μικροαψιμαχίες (λεκτικές κυρίως) κλιμακώθηκαν όταν μια διμοιρία προσπάθησε να μπει στο πλήθος και να συλλάβει κάποιους (προσφιλής τακτική της γερμανικής αστυνομίας). Ο κόσμος προσπάθησε να αποτρέψει τη σύλληψη και η διμοιρία αρχικά υποχώρησε τρέχοντας για να επιστρέψει με πολλές άλλες εφορμώντας προς τον κύριο όγκο της διαδήλωσης που είχε απλωθεί στο λιμάνι. Οι επιθέσεις και υποχωρήσεις της αστυνομίας συνεχίστηκαν για αρκετή ώρα. Ο κόσμος παρέμεινε εκεί.

Όταν όσοι είχαμε πάει με το λεωφορείο αρχίσαμε να ανηφορίζουμε για το ραντεβού με τις αποσκευές μας είδαμε να περνάνε δίπλα μας αρκετές αύρες. Αργότερα μάθαμε πως στο λιμάνι είχαν ξαναρχίσει οι συγκρούσεις προφανώς με μεγαλύτερη ένταση απ ότι πριν. Η συναυλία που είχε ξεκινήσει, σταματούσε και ξεκινούσε ενώ κάποια στιγμή στηθήκανε και οδοφράγματα. H legal team μιλάει για περισσότερες από 100 συλλήψεις και πολλούς τραυματίες.

Από το ένα από τα 3 καμπ (το πιο κοντικό στο Ρόστοκ) ξεκίνησε το απόγευμα πορεία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες με κατεύθυνση τις φυλακές. Αμέσως μαζεύτηκε μεγάλος όγκος αστυνομικών έξω από το καμπ και εμπόδισε τη διαδήλωση. Λίγο νωρίτερα είχε εμφανιστεί σμήνος 8-10 (!!!) ελικοπτέρων πάνω από το καμπ, ενώ ένα φαίνεται να έχει κατασκηνώσει από πάνω μας.

clown army

Χτυπημένος ακτιβιστής του indymedia

clown army

smash g8

P1000506.JPG

P1000497.JPG

ήταν και η Greenpeace στο Ρόστοκ

P1000499.JPG

P1000493.JPG

Rostoc-g8: Αντιμέτωποι με δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές οι ισχυροί του κόσμου

2007-06-03T16:53:00.001+02:00

Δημοσίευση: 02 Ιουνίου 2007 12:25:00
Συντάκτης: Μπούλικα Μιχαλοπούλου

Εμείς και οι 8

Ειρηνική και μεγαλειώδης η διαδήλωση κατά της συνόδου της G8 στο Ροστόκ της Γερμανίας. Ξεπέρασαν κατά πολύ τα 80.000 άτομα οι συμμετέχοντες. Μικροεπεισόδια σημάδεψαν το τέλος της πορείας.

Πρωτοφανή τα αστυνομικά μέτρα, αναστολή της συνθήκης Σένγκεν και απαγόρευση διαδηλώσεων σε απόσταση 2 χλμ., από τον φράκτη που έχει στήσει η αστυνομία, αποφάσισε χθές γερμανικό δικαστήριο.

Rostoc-g8: Δεν είναι οτι δεν μπορούν. ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ.

2007-06-02T13:18:00.000+02:00

Δεκάδες χιλιάδες , μέλη οργανώσεων και απλοί πολίτες απ' όλη την Ευρώπη, περίπου 100 δικοί μας απ' το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ συρρέουν σήμερα στο Ροστόκ της Γερμανίας όπου συναντούνται οι 8 μεγάλοι του κόσμου. Γερμανοί αγωνιστές λένε οτι θα είναι η μεγαλύτερη συγκέντρωση στη Γερμανία από την εποχή των αντιπυρηνικών διαδηλώσεων.
Κι αυτό παρά την προσπάθεια τρομοκρατίας εδώ και ένα μήνα , τις συλλήψεις, τις έρευνες, τις δικαστικές αποφάσεις απαγόρευσης και το χτίσιμο ενός νέου τείχους με κάγκελα, συρματόπλεγμα και μπετόν, που θα εξασφαλίσουν την "ησυχία" τους, απ' τους ενοχλητικούς .
Οι G-8 θα μιλήσουν για "τα μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας " τη στιγμή που εντείνουν διεθνώς την επιθετικότητά τους, εγκαθιστούν νέα οπλικά συστήματα και σχεδιάζουν νέους πολέμους συνεχίζοντας τους παλιούς, φιλολογούν για την προστασία του περιβάλλοντος, και την κλιματική αλλαγή την βλέπουν σαν μια νέα ευκαιρία για business .
Τα ενδιαφέροντα τους, όπως και τα συμφέροντά τους δεν έχουν καμιά σχέση με τα δικά μας.
Είμαστε και εμείς εκεί στο Ροστόκ, απέναντι απο τους φράκτες τους.

Ελληνικό: Μαθήματα εφαρμογής της Συνταγματικής Νομιμότητας

2007-06-01T12:24:00.001+02:00

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

2007-06-01T11:08:00.000+02:00

Mπαγκλαντές

2007-05-27T22:42:00.000+02:00

Οι πρώτοι πρόσφυγες λόγω κλιματικών αλλαγών

Ποια χώρα κινδυνεύει πιο άμεσα από την πλανητική θέρμανση; Να την πάρει το ποτάμι;

Ιndy.gr από hamster — τελευταία τροποποίηση 26/5/2007 12:46

Το Μπαγκλαντές βρίσκεται στο Δέλτα που σχηματίζουν μερικοί από τους πιο μεγάλους ποταμούς της Ασίας που χύνονται στον Ινδικό Ωκεανό: ο Γάγγης, ο Τζαμούνα-Βραχμαπούτρα και ο Μέγκνα. Αυτή η χώρα των 140 εκατομμυρίων κατοίκων είναι από τις πιο ευάλωτες στις κλιματικές αλλαγές. Καθώς η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει, το αλμυρό νερό διαχέεται μες στα ποτάμια, διαποτίζει τα παράκτια εδάφη και τα καθιστά μη-καλλιεργήσιμα. Οι αγρότες στον Κόλπο της Βενγκάλης που κάποτε καλλιεργούσαν ρύζι, τώρα εκτρέφουν γαρίδες...

Στη νότια ακτή της χώρας, το έδαφος διαβρώνεται από το επιταχυνόμενο λιώσιμο των παγετώνων στα Ιμαλάια και τις ολοένα και πιο έντονες βροχοπτώσεις. Το μισό νησί Μπόλα, που κάποτε είχε εικοσαπλάσια έκταση από το Σικάγο, τώρα έχει εξαφανιστεί. Στο βορά, τα φαινόμενα ξηρασίας γίνονται όλο και πιο συνηθισμένα.

Μια χώρα με τόσο χαμηλό υψόμετρο που διαρρέεται από μεγάλα ποτάμια, όπως το Μπαγκλαντές, δεν έχει καμία ελπίδα να συγκρατήσει την άνοδο του νερού ακόμα κι αν είχε την οικονομική δυνατότητα να κατασκευάσει τεράστια φράγματα. Αν η στάθμη της θάλασσας ανεβεί ένα μέτρο, το 1/5 της χώρας θα καλυφθεί από νερό. Ενώ το Μπαγκλαντές δεν έχει συμβάλει ούτε στο ελάχιστο στα αίτια της πλανητικής θέρμανσης, κινδυνεύει να υποστεί τεράστια περιβαλλοντική και ανθρωπιστική καταστροφή.

Στην Ανταρπάρα, ένα χωριό 5 ώρες νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Ντάκα, πάνω από 1,500 οικογένειες έχασαν τη γη τους εξαιτίας της διάβρωσης κι από τότε μετακομίζουν συνεχώς σε προσωρινά καταλύμματα, με την όχθη του ποταμού να τους καταδιώκει...

Τουλάχιστον το 1/3 και ίσως τα 2/3 των ανθρώπων που συρρέουν στην Ντάκα από την επαρχία, είναι πρόσφυγες λόγω κλιματικών αλλαγών. Ξεριζωμένοι, χωρίς περιουσία και εισόδημα, αντιμετωπίζουν εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες διαβίωσης. "Τρώμε άμα βρούμε δουλειά", λένε.

Η Ινδία ήδη κατασκευάζει τείχος στα σύνορά της με το Μπαγκλαντές για την αντιμετώπιση του προσφυγικού κύματος.

Αναδημοσίευση του The Heat is Online από την εφημερίδα Chicago Tribune.

WWF: βρομιάρα η ΔΕΗ!

2007-05-14T14:06:00.000+02:00

Ελβετία-Περιβάλλον-Οι πιο ρυπογόνοι σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας λειτουργούν στην Ελλάδα, τη Γερμανία, την Πολωνία και την Ισπανία, σύμφωνα με έκθεση της WWF.

από anonymous — τελευταία τροποποίηση 10/5/2007 23:22

Η Ελλάδα, η Γερμανία, η Πολωνία και η Ισπανία κατηγορούνται από την οργάνωση WWF για τη λειτουργία τον πιο ρυπογόνων θερμοηλεκτρικών σταθμών στην Ευρώπη. "Οι 30 πιο βρώμικοι ηλεκτρικοί σταθμοί στην Ευρώπη", που βρίσκονται σε επτά χώρες, απελευθέρωσαν τον περασμένο χρόνο στην ατμόσφαιρα 393 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα , δηλαδή των 10% των συνολικών αερίων που εκπέμπονται από την Ευρωπαϊκή Ενωση και ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, σύμφωνα με την έκθεση της WWF.

Δύο ελληνικοί σταθμοί, του Αγίου Δημητρίου και της Καρδιάς, είναι οι πιο ρυπογόνοι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί της ευρωπαϊκής ηπείρου. Επονται έξι γερμανικοί σταθμοί, το εργοστάσιο Turow στην Πολωνία και ο σταθμός As Ponte στην Ισπανία.

"Είναι προφανές: ο τομέας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας πρέπει να κλείσει το συντομότερο δυνατόν τους ρυπογόνους σταθμούς που λειτουργούν με κάρβουνο", δήλωσε ο Στέφαν Σίνγκερ, επικεφαλής του κλιματικού και ενεργειακού τομέα της WWF. Οι δώδεκα πιο ρυπογόνοι σταθμοί της λίστας λειτουργούν με λιγνίτη και οι περισσότεροι άνοιξαν τη δεκαετία του '60 του περασμένου αιώνα. Ο πιο ρυπογόνος, του Αγίου Δημητρίου, άρχισε να λειτουργεί στα μέσα της δεκαετίας του '80.

Οι υπόλοιποι λειτουργούν στην πλειοψηφία τους με κάρβουνο, ενώ δύο βρετανικοί σταθμοί, του Κίνγκσνορθ και του Εγκμπόροου λειτουργούν αντίστοιχα με βαρύ πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Δύο χώρες, η Γερμανία και Βρετανία , διαθέτουν καθεμία δέκα από τους τριάντα πιο ρυπογόνους θερμοηλεκτρικούς στην Ευρώπη. Η Πολωνία διαθέτει τέσσερις. Τέσσερις εταιρείες κατέχουν περισσότερο από το ήμισυ των πιο ρυπογόνων σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Ευρώπης: η γερμανική RWE, η σουηδική Vattenfall, η γαλλική EDF, η γερμανική EON.

"Δεν μπορούμε να ανεχόμαστε έναν ενεργειακό τομέα όπου ο πιο βρώμικος γίνεται πιο πλούσιος", δήλωσε ο κ. Σίνγκερ ζητώντας από την Ευρωπαϊκή Ενωση να μεριμνήσει ώστε μόνο όσοι λαμβάνουν μέτρα για να καταστήσουν καθαρότερους του σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας θα μπορούν να παίρνουν επιδοτήσεις. Η έκθεση του WWF για το 2006 ταξινομεί τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στις 25 χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης υπολογίζοντας την ποσότητα του διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπεται ανά παραγόμενη κιλοβατώρα.

το λειώσιμο των πάγων εντείνει την κλιματική αλλαγή

2007-05-09T08:24:00.000+02:00

Ο αρκτικός πάγος λιώνει 3 φορές πιο γρήγορα από ό,τι νομίζαμε...

Χέσε μέσα

στο www.indy.gr από hamster — τελευταία τροποποίηση 9/5/2007 5:24

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι οι πάγοι στη θάλασσα της Αρκτικής λιώνουν με ρυθμό πολύ γρηγορότερο από αυτόν που προβλέπουν τα υπολογιστικά μοντέλα κλιματικής αλλαγής και μπορεί να εξαφανιστούν εντελώς μέχρι τα μέσα του αιώνα μας.

Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Geophysical Research Letters αποκαλύπτει ότι ο πραγματικός ρυθμός με τον οποίο συρρικνώνεται ανά δεκαετία ο πάγος τα τελευταία 50 χρόνια είναι πάνω από 3 φορές ταχύτερος από το μέσο όρο που προβλέπουν οι 18 πιο έγκυροι προσομοιωτές κλιματικής αλλαγής.

Η υποχώρηση του αρκτικού πάγου θεωρείται κρίσιμος δείκτης για την ταχύτητα της πλανητικής θέρμανσης από τους περιβαλλοντολόγους.

Το φαινόμενο επιταχύνεται λόγω της λεγόμενης "ανατροφοδότησης" (feedback): Ο πάγος αντανακλά περίπου το 80% της ηλιακής θερμότητας, αλλά το νερό της θάλασσας απορροφά ως και 95% της ηλιακής ακτινοβολίας, με αποτέλεσμα η θάλασσα να θερμαίνεται περισσότερο και το λιώσιμο των πάγων να επιταχύνεται.

Σε επιστήμονες και οικονομολόγους προσέφερε 10.000 δολλάρια στον καθένα από λόμπι που χρηματοδοτείται από μια απ τις μεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρίες

2007-05-06T14:11:00.000+02:00

Χρήματα σε επιστήμονες για να απορρίψουν νέα κλιματική έρευνα του ΟΗΕ

από Clopy — τελευταία τροποποίηση 6/2/2007 10:49

Γράμματα που στάλθηκαν από το Ίδρυμα Αμερικανικών Εταιρειών (American Enterprise Institute (AEI)) που χρηματοδοτείται από την ExxonMobil με στενούς δεσμούς με την κυβέρνηση Μπους, πρόσφερε χρήματα για άρθρα που αναδεικνύουν τα κενά της έρευνας του Διακυβερνητικού Πάνελ για την κλιματική αλλαγή (IPCC) του ΟΗΕ.

Επίσης προσέφερε έξοδα ταξιδίου και επιπλέον πληξρωμές.

Η έρευνα του ΟΗΕ συντάχτθηκε από διεθνείς ειδικούς και θεωρείται σαν την πιο πλήρη έρευνα για την κλιματική αλλαγή έως σήμερα. Θα καθορίσει τις διεθνείς διαπραγματεύσεις για τα νέα όρια εκπομπών ρύπων της συμφωνίας του Κυότο, η πρώτη φάση της οποίας λήγη το 2012. Στις κυβερνήσεις παγκοσμίως, δόθηκε ένα προσχέδιο πέρυσι για σχολιασμό.

Η ΑΕΙ έχει λάβει περισσότερα από 1.6 εκ/ δολλάρια από την ExxonMobil και περισσότερα από 20 άτομα του προσωπικού της έχουν δουλέψει σαν σύμβουλοι στη κυβέρνηση Μπους. Ο Λι Ρέυμοντ, πρώην επικεφαλής της ExxonMobil, είναι ο αντιπρόεδρος του συμβουλίου της ΑΕΙ.

Τα γράμματα, που εστάλησαν σε επιστήμονες στη Βρετανία, τις Η.Π.Α. και αλλού, επιτήθονται στο πάνελ του ΟΗΕ ζητούν εργασίες που “εξερευνούν ενδελεχώς τις ελείψεις των συμπερσμάτων του κλιματικού μοντέλου”.

Οι επιστήμονες περιέγραψαν την κίνηση σαν μια προσπάθεια αμφισβήτησης των “συντριπτικών σοιχείων” για τη θέρμανση του πλανήτη. “Είναι μια απελπισμένη προσπάθεια από έναν οργανισμό που θέλει να παραποιήσει την επιστήμη για τους δικούς της πολιτικούς σκοπούς,” είπε ο David Viner της Climatic Research Unit από το University of East Anglia.

Τα γράμματα εστάλλησαν από τον Kenneth Green, που επιβεβαίωσε οτι ο οργανισμός πλησίασε επιστήμονες, οικονομολόγους και αναλυτές για να γράψουν άρθρα που θα αναδείκνυαν τις αδυναμίες τις αναφοράς του IPCC.

O Ben Stewart της GreenPeace δήλωσε: “Η AEI είναι παραπάνω από ένα think tank. Λειτουργεί σαν την διανοητική Cosa Nostra της κυβέρνησης Μπους. Χάσανε στην επιστήμη, χάσανε σε ηθικό επίπεδο και το μόνο που τους έμεινε είναι μια βαλίτσα με λεφτά”.

George Monbiot

2007-05-06T13:45:00.000+02:00

Κλιματική αλλαγή: Οι κυβερνήσεις μάς κοροϊδεύουν

Άρθρο του περιβαλλοντολόγου ακτιβιστή George Monbiot που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Guardian την 1η Μαϊου 2007. Τίτλος πρωτοτύπου: Giving Up on Two Degrees

από hamster -— τελευταία τροποποίηση 2/5/2007 22:03

Εγκαταλείψαμε ήδη την προσπάθεια αποτροπής επικίνδυνων κλιματικών αλλαγών;

Οι πλούσιες χώρες που θέλουν να σταματήσουν την κλιματική αλλαγή έχουν το εξής κοινό: λένε ψέματα. Αυτή η πρόταση δεν περιέχεται στο προσχέδιο της τελευταίας έκθεσης της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή(IPCC), που έφθασε στα χέρια του Guardian την προηγούμενη εβδομάδα. Όμως μόλις καταλάβετε τα στοιχεία, οι λέξεις σχηματίζονται αυτόματα μπροστά στα μάτια σας. Οι κυβερνήσεις που καταβάλλουν προσπάθεια να αντιμετωπίσουν την πλανητική θέρμανση χρησιμοποιούν, εν γνώσει τους, εσφαλμένα στοιχεία.

Η βρετανική κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα Ηνωμένα Έθνη ισχυρίζονται ότι προσπαθούν να αποτρέψουν «επικίνδυνες» κλιματικές αλλαγές. Υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν την παραμικρή κλιματική αλλαγή επικίνδυνη, ωστόσο υπάρχει μια ευρεία συναίνεση του τι ακριβώς σημαίνει αυτή η λέξη: Πλανητική θέρμανση κατά 2 βαθμούς πάνω από τα προ-βιομηχανικά επίπεδα. Είναι επικίνδυνη εξαιτίας των άμεσων επιπτώσεων σε ανθρώπους και τόπους (θα μπορούσε, για παράδειγμα, να προκαλέσει μη-αντιστρεπτή τήξη των πάγων της Γροιλανδίας(1) και την κατάρρευση του τροπικού δάσους στον Αμαζόνιο(2)) και γιατί πιθανότατα θα προκαλέσει περαιτέρω θέρμανση, καθώς ενθαρρύνει τα φυσικά συστήματα του πλανήτη να απελευθερώσουν αέρια του θερμοκηπίου.

Η αποτροπή πλανητικής θέρμανσης πέραν των 2°C έχει υιοθετηθεί ανοικτά ως στόχος από τον ΟΗΕ(3) και την Ευρωπαϊκή Ένωση(4) και εμμέσως από την βρετανική, τη γερμανική και τη σουηδική κυβέρνηση. Όλοι αυτοί λένε ότι ελπίζουν να περιορίσουν τις συγκεντρώσεις αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα σε επίπεδο τέτοιο, που θα απέτρεπε τη θέρμανση κατά 2°C. Όλοι αυτοί ξέρουν επίσης ότι έχουν θέσει λανθασμένους στόχους που βασίζονται σε ξεπερασμένα επιστημονικά στοιχεία. Φοβούμενοι τις πολιτικές επιπτώσεις, δεν έχουν προσαρμοσθεί στα νέα επίπεδα που υπαγορεύουν οι τελευταίες έρευνες.

Δεν είναι εύκολο να το παρακολουθήσει κανείς, αλλά σας παρακαλώ να υπομείνετε, καθώς δεν γίνεται να καταλάβεις το σημαντικότερο παγκόσμιο ζήτημα χωρίς να καταπιαστείς με αριθμούς. Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία επηρεάζεται από τη συγκέντρωση αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα. Αυτή η συγκέντρωση συνήθως εκφράζεται ως «ισοδύναμο διοξειδίου του άνθρακα». Δεν πρόκειται για επακριβή επιστήμη – δεν μπορείς να πεις ότι μια συγκεκριμένη συγκέντρωση αερίων θα προκαλέσει τόση αύξηση της θερμοκρασίας – οι επιστήμονες όμως αναφέρονται σε αυτή τη σχέση με όρους πιθανοτήτων. Σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε πέρσι, ο κλιματολόγος Malte Meinshausen καταλήγει ότι αν τα αέρια του θερμοκηπίου φθάσουν τη συγκέντρωση των 550 μερών ανά εκατομμύριο, σε ισοδύναμο διοξειδίου του άνθρακα, υπάρχει πιθανότητα 63-99% (με μέση τιμή 82%) η πλανητική θέρμανση να υπερβεί τους δύο βαθμούς(5). Με 475 μέρη στο εκατομμύριο, η μέση πιθανότητα είναι 64%. Μόνο αν οι συγκεντρώσεις σταθεροποιηθούν στα 400 μέρη ανά εκατομμύριο ή χαμηλότερα, υπάρχει μικρή πιθανότητα (με μέση τιμή 28%) να αυξηθεί η θερμοκρασία πάνω από δύο βαθμούς.

Η έκθεση της επιτροπής (IPCC) περιέχει ανάλογες εκτιμήσεις. Μια συγκέντρωση 510 μερών ανά εκατομμύριο (μ.α.ε.) δίνει πιθανότητες 33% να αποτραπεί η άνοδος της θερμοκρασίας πάνω από δύο βαθμούς. Μια συγκέντρωση 590 μ.α.ε. δίνει πιθανότητες 10%. Αρχίζει κανείς να αντιλαμβάνεται το μέγεθος της πρόκλησης όταν μάθει ότι το τωρινό επίπεδο αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα είναι 459 μ.α.ε.(6). Έχουμε ήδη ξεπεράσει το όριο ασφαλείας. Για να έχουμε κάποιες πιθανότητες πρόληψης των επικίνδυνων κλιματικών αλλαγών, χρειαζόμαστε ένα πρόγραμμα τόσο δραστικό που τα αέρια του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα θα πέσουν κάτω από τα υπάρχοντα επίπεδα. Όσο πιο γρήγορα γίνει αυτό, τόσο πιο μεγάλη είναι η πιθανότητα να αποτρέψουμε μια πλανητική θέρμανση άνω των δύο βαθμών.

Η βρετανική κυβέρνηση γνωρίζει εδώ και τουλάχιστον τέσσερα χρόνια ότι έχει θέσει λανθασμένους στόχους. Το 2003 το υπουργείο περιβάλλοντος εκτιμούσε ότι «αν η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα σταθεροποιηθεί στα 550 μ.α.ε., η θερμοκρασία αναμένεται να ανέβει μεταξύ 2°C και 5°C»(7). Ο στόχος τους όμως δεν άλλαξε. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επίσης γνωρίζει ότι χρησιμοποιεί λανθασμένο στόχο. Το 2005 έλεγε ότι «για να υπάρξει μια εύλογη πιθανότητα περιορισμού της πλανητικής θέρμανσης κατά λιγότερο από 2°C, η συγκέντρωση ισοδυνάμων του διοξειδίου του άνθρακα μάλλον θα χρειαστεί να σταθεροποιηθεί κάτω από τα 550 μ.α.ε.»(8). Ούτε αυτοί όμως άλλαξαν το στόχο τους. Φαίνεται ότι οι κυβερνήσεις μας, σιωπηρά, έχουν εγκαταλείψει το στόχο της αποτροπής επικίνδυνων κλιματικών αλλαγών. Αν είναι έτσι, καταδικάζουν εκατομμύρια σε θάνατο. Η έκθεση της επιτροπής IPCC δείχνει ότι πρέπει να σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε την κλιματική αλλαγή ως ένα επείγον ζήτημα. Πρέπει να αρχίσουμε να την αντιμετωπίζουμε ως διεθνή κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.

References:

1. Intergovernmental Panel on Climate Change, February 2007. Climate Change 2007: The Physical Science Basis. Summary for Policymakers. http://www.ipcc.ch/WG1_SPM_17Apr07.pdf

2. Rachel Warren, 2006. Impacts of Global Climate Change at Different Annual Mean Global Temperature Increases. In Hans Joachim Schellnhuber (Ed in Chief). Avoiding Dangerous Climate Change. Cambridge University Press.

3. F.R. Rijsberman and R.J. Swart (Eds), 1990. Targets and indicators of climate change: Report of Working Group II of the Advisory Group on Greenhouse Gases. Stockholm Environment Institute.

4. Council of the European Union, 11th March 2005. Information note 7242/05. http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/05/st07/st07242.en05.pdf

5. Malte Meinshausen, 2006. What Does a 2°C Target Mean for Greenhouse Gas Concentrations? A Brief Analysis Based on Multi-Gas Emission Pathways and Several Climate Sensitivity Uncertainty Estimates. In Hans Joachim Schellnhuber (Ed in Chief). Avoiding Dangerous Climate Change. Cambridge University Press.

6. The figures the IPCC uses in Table SPM 1 suggest that the other greenhouse gases account for 21% of the climate change due to carbon dioxide alone. This is a high estimate – other authors (eg Sir Nicholas Stern, the UK Department for Environment), suggest 10 or 15%.

7. DEFRA, 2003. The Scientific Case for Setting a Long-Term Emission Reduction Target. http://www.defra.gov.uk/environment/climatechange/pubs/pdf/ewp_targetscience.pdf

8. Council of the European Union, ibid.

Δράση της Greenpeace στο Υπουργείο Ανάπτυξης

2007-05-06T13:38:00.000+02:00

Πόσοι πολιτικοί χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα;

από anonymous(indy.gr) — τελευταία τροποποίηση 3/5/2007 20:13

Πανευρωπαϊκή εκστρατεία της Greenpeace για την εξοικονόμηση ενέργειας

Η Greenpeace ξεκινά μια νέα πανευρωπαϊκή εκστρατεία, με στόχο την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών μέσω της εξοικονόμησης ενέργειας. Οι λαμπτήρες πυρακτώσεως είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ενεργειακά σπάταλων προϊόντων. Η Greenpeace ζητά την απόσυρσή τους και την ταυτόχρονη αντικατάστασή τους από λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας.

"Πόσοι πολιτικοί χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα;" αναρωτήθηκαν 49 ακτιβιστές της Greenpeace έξω από το Υπουργείο Ανάπτυξης. Οι ακτιβιστές της οργάνωσης έστησαν μια λάμπα πυρακτώσεως ύψους 2,30 μέτρων με το μήνυμα "Καταστρέφει το κλίμα", ζητώντας από το υπουργείο να λάβει μέτρα για την απαγόρευση των λαμπών πυρακτώσεως.
Με τη δράση αυτή οι ακτιβιστές και εθελοντές της οργάνωσης σηματοδοτούν την έναρξη της νέας πανευρωπαϊκής εκστρατείας της Greenpeace. Ο στόχος είναι η αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών, το αίτημα μια αυστηρή νομοθεσία για την εξοικονόμηση ενέργειας και αιχμή του δόρατος η απαγόρευση των κοινών λαμπτήρων πυρακτώσεως.

Οι λαμπτήρες πυρακτώσεως είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ενεργειακά σπάταλων προϊόντων. Από την ενέργεια που καταναλώνουν το 90% (!) γίνεται θερμότητα, ενώ μόνο το 10% μετατρέπεται σε φως. Αντίθετα, οι λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας καταναλώνουν 4-5 φορές λιγότερη ενέργεια και έχουν διάρκεια ζωής 8-12 χρόνια. Η επιλογή τους σημαίνει μείωση των εκπομπών CΟ2 της χώρας μας αλλά και μειωμένους λογαριασμούς ΔΕΗ.

Οι λάμπες πυρακτώσεως είναι προϊόν του 19ου αιώνα. Καιρός να το αντικαταστήσουμε με ένα του 21ου.

ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΙΚΑ

2007-05-06T12:05:00.000+02:00

του Γ. Κολέμπα

Φωτοβολταϊκή (φ/β) εγκατάσταση

Προτού ξεκινήσει κανείς να υπολογίζει τι του χρειάζεται για μια τέτοια εγκατάσταση πρέπει να απαντήσει σε κάποια βασικά ερωτήματα. Πρώτα-πρώτα θα την κάνει για το εξοχικό του ή για τη μόνιμη κατοικία του; Θέλει να έχει ανεξαρτησία από τη ΔΕΗ ή να είναι και συνδεδεμένος με το δίκτυο; Από την απάντηση που θα δώσει σε αυτά τα ερωτήματα εξαρτάται το μέγεθος της εγκατάστασης, καθώς και από ποια στοιχεία θα αποτελείται. Σε κάθε περίπτωση όμως το απαραίτητο στοιχείο είναι η φωτοβολταϊκή γεννήτρια. Γιαυτό στην αρχή θα ασχοληθούμε μαζί της.

1)Φωτοβολταϊκή γεννήτρια: αποτελείται από συνδεδεμένες μεταξύ τους πλάκες(πάνελ, οι οποίες είναι υπόθεση υψηλής τεχνολογίας και δεν θα ασχοληθούμε με την κατασκευή τους), που διατίθενται στο εμπόριο από διάφορες κατασκευάστριες εταιρείες. Οι κατάλληλες για σπίτι πλάκες είναι διαστάσεων 50*100 εκατοστά και δίνουν ισχύ ηλεκτρική 50 ή 55 Βατ. Η απόδοση των πλακών(γενικά:13-14%) εξαρτάται από το πόσο είναι κάθετα στις ακτίνες του ήλιου. Αυτό σημαίνει ότι, όσο είναι δυνατό, πρέπει να στρέφονται ακολουθώντας τη πορεία του ήλιου καθημερινά από ανατολή στη δύση και κατά τη διάρκεια του έτους το ύψος του στον ουρανό. Για αυτό λοιπόν το λόγο το συγκρότημα των πλακών το τοποθετούμε σε κατάλληλη βάση, που να έχει τέτοιο μηχανισμό, ώστε να εξασφαλίζονται ταυτόχρονα αυτές οι δύο κινήσεις. Υπάρχουν μηχανικοί ή ηλεκτρονικοί τέτοιοι μηχανισμοί, όμως εκτός του ότι είναι ακριβοί καταναλώνουν οι ίδιοι μεγάλο μέρος της ενέργειας που παράγουμε. Υπάρχει απλός τρόπος κατασκευής βάσης(σε ένα μηχανουργείο), με την οποία να εξασφαλίζονται οι δύο κινήσεις(ως προς οριζόντιο και κατακόρυφο άξονα) χειροκίνητα. Έτσι μετακινούμε τη συστοιχία π.χ. 3 φορές τη μέρα(πρωί- μεσημέρι- απόγευμα) ως προς κατακόρυφο άξονα και π.χ μία φορά το μήνα ως προς οριζόντιο άξονα. Η πρώτη κίνηση γίνεται εύκολα με το μάτι ώστε να ακολουθείται ο ήλιος κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η δεύτερη κίνηση υπολογίζοντας το ύψος του ήλιου ανά μήνα και βρίσκοντας τη συμπληρωματική γωνία. Για το Γ.Π. των 40°(π.χ. Βόλος), η γωνία που πρέπει να σχηματίζει η συστοιχία με το οριζόντιο επίπεδο για κάθε μήνα του χρόνου φαίνεται στο παρακάτω πίνακα:

23 Ιούνη	17°
23 Μάη και 23 Ιούλη	24°
23 Απρίλη και 23 Αυγούστου	32°
23 Μάρτη και 23 Σεπτέμβρη	40°
23 Φλεβάρη και 23 Οκτώβρη	47°
23 Γενάρη και 23 Νοέμβρη	55°
23 Δεκέμβρη	63°

Επεξήγηση: στην εαρινή και φθινοπωρινή ισημερία(23 Μάρτη- 23 Σεπτέμβρη) π.χ. για το Γ.Π. των 40°(δες το σκίτσο 3 στο θερμοκήπιο), το ύψος του ήλιου είναι 50°. Οι πλάκες πρέπει να σχηματίζουν γωνία 90° με τις ακτίνες του, άρα: 180°-50°-90°= 180°-90°-50°=90°-50°=40°, σύμφωνα και με το σκίτσο 5:

Εάν η συστοιχία τοποθετηθεί μόνιμα σε μια θέση χωρίς δυνατότητα περιστροφών, τότε η βέλτιστη θέση είναι( για Γ.Π.40°): για καλοκαιρινή μόνο κατοικία, όπου μας ενδιαφέρει η απόδοση το καλοκαίρι, σε γωνία περίπου 30° με το οριζόντιο επίπεδο. Σε μόνιμη κατοικία, που μας ενδιαφέρει η απόδοση όλο το χρόνο, η βέλτιστη γωνία είναι των 40°. Όσον δε αφορά στη γωνία Ανατολή-Δύση την τοποθετούμε έτσι ώστε οι ακτίνες να πέφτουν κάθετα το μεσημέρι(αυτό εξαρτάται για την ακρίβεια από το γεωγραφικό μήκος του τόπου και πότε ακριβώς έχουμε μεσημβρινή ισημερία π.χ. αν ο τόπος έχει 20° ανατολικό γεωγραφικό μήκος τότε η μεσημβρινή ισημερία θα είναι στις 11 και 40 λεπτά π.μ., γιατί κάθε 1 μοίρα μετά τις 15° αντιστοιχεί σε 4 λεπτά νωρίτερα, ενώ κάθε 1° πριν τις 15° σε 4 λεπτά αργότερα από τις 12 η ώρα). Η σταθερή διάταξη έχει από 30-50% λιγότερη απόδοση από μια κινητή ως προς 2 άξονες διάταξη.

2)Υπολογισμός Ισχύος, αριθμού πλακών και λοιπών μέσων: ο αριθμός των πλακών και της ισχύος που χρειαζόμαστε εξαρτάται από τις ανάγκες που πρέπει να ικανοποιηθούν και αυτό με τη σειρά του από τον τρόπο ζωής. Το πρώτο που πρέπει λοιπόν να σκεφθούμε είναι μήπως μπορούμε να περιορίσουμε τις ανάγκες σε ηλεκτρική ενέργεια, ικανοποιώντας κάποιες από αυτές με άλλο τρόπο, όπως π.χ. χρησιμοποιώντας κουζίνα υγραερίου και όχι ηλεκτρική ή πλυντήριο με επιλογή ζεστού νερού από ηλιακό θερμοσίφωνα(αποφεύγοντας την ηλεκτρική αντίσταση). Επίσης να μπορούμε να χρησιμοποιούμε τις ενεργοβόρες συσκευές το μεσημέρι και όταν έχουμε ηλιοφάνεια ή να είμαστε έτοιμοι να κάνουμε και χειροκίνητα το σκούπισμα, ή το πλύσιμο των ρούχων σε περίοδο παρατεταμένης συννεφιάς.

α) περίπτωση εξοχικού καλοκαιρινού σπιτιού: μπορούμε σε όλες τις καταναλώσεις να χρησιμοποιήσουμε συνεχές ρεύμα(το ρεύμα που παράγουν τα φωτοβολταϊκά στοιχεία είναι συνεχές), αρκεί να είναι συσκευές συνεχούς. Ας πούμε ότι οι ανάγκες μας περιορίζονται όπως στον παρακάτω πίνακα:

Είδος Κατανάλωσης	Ισχύς σε w	Ημερήσια διάρκεια λειτουργίας σε h	Απαιτούμενη ενέργεια σε wh
3 λάμπες 12 v	11	3	3x11x3 =99
1 Ραδιοφωνάκι	4	10	4x10=40
Φορ. τηλεόραση	30	2	30x2 =60
		ΣΥΝΟΛΟ	199

Η κουζίνα και το ψυγείο είναι υγραερίου, ενώ ζεστό νερό παίρνουμε από τον ηλιακό θερμοσίφωνα. Συνολικά λοιπόν φαίνεται να απαιτούνται σε καθημερινή βάση 99+40+60=199wh .

Αν δεχθούμε ότι έχουμε 10 ώρες την ημέρα ηλιοφάνεια με μέση απόδοση μιας πλάκας των 55w, περίπου τα 30w, τότε σε μια μέρα κάθε πλάκα θα μας δώσει 30x10=300wh. Έτσι οι παραπάνω ανάγκες μας ικανοποιούνται πλήρως μόνο με μια πλάκα. Το περίσσευμα πάντως πρέπει να αποθηκευθεί στις μπαταρίες μας, οι οποίες πρέπει να υπολογισθούν έτσι ώστε να έχουμε διαθέσιμο ρεύμα π.χ. για ένα συννεφιασμένο 3ήμερο. Με λίγες γνώσεις ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων μπορεί κανείς να κάνει μόνος του το κύκλωμα συνεχούς ρεύματος και έτσι να τροφοδοτήσει το εξοχικό του από τον ήλιο ( πρέπει να βρει καλώδια κατάλληλα χοντρά για συνεχές ρεύμα, ώστε να μην έχει απώλειες, όσο πιο μακριά στον πίνακα διανομής βρίσκεται μία κατανάλωση τόσο πιο χοντρό πρέπει να είναι το καλώδιο). (διάγραμμα 1)

Το κόστος μια τέτοιας εγκατάστασης σε τιμές του 1999-2000(τώρα είναι φθηνότερα) δεν ξεπέρασε τις 300.000δρχ.

β) περίπτωση μόνιμης αυτόνομης κατοικίας: κάνουμε π.χ. τις εξής παραδοχές: οι υπολογισμοί για τη δύσκολη από άποψη ηλιοφάνειας εποχή του χειμώνα, μεγαλύτερη διάρκεια έντονης συννεφιάς μία εβδομάδα, οικονομικές συσκευές, ψυγείο-κουζίνα-ζεστό νερό από υγραέριο ή ξύλα. Σαν αναγκαία φορτία για τη χειμωνιάτικη περίοδο θεωρούμε π.χ. τα παρακάτω:

Είδος	Ισχύς σε w	Ημερήσια διάρκεια σε h	Απαιτούμενη ενέργεια σε wh
Φωτισμός ταυτόχρονος 2	11	6	2x11x6 = 132
CD-Ραδιοκασετόφωνο	50	2	50x2 = 100
Τηλεόραση	30	2	30x2 = 60
Πλυντήριο(όχι αντίσταση)	250	1,5	250x1,5= 375
Ηλεκ. Σίδερο	500	0,3	500x0,3= 150
Ηλεκ. Σκούπα	1000	0,15	1000x0,15=150
		ΣΥΝΟΛΟ	967

Οι ανάγκες μας λοιπόν σε καθημερινή βάση θα είναι περίπου 1000wh. Αυτά μπορούμε να τα πάρουμε από 12 πλάκες(πάντα ζυγός ο αριθμός των πλακών), που για τον χειμώνα με μια μέση ηλιοφάνεια 3 ωρών τη μέρα και απόδοση 30w μας δίνουν: 3x30x12=1080wh. Έτσι, επειδή και κάποιες μέρες δεν θα χρησιμοποιήσουμε τις ενεργοβόρες καταναλώσεις (πλυντήριο, σίδερο, σκούπα), θα έχουμε περίσσεια ρεύματος που θα γεμίζει τις μπαταρίες, ώστε να έχουμε ρεύμα και τις εντελώς συννεφιασμένες μέρες. Με μια τέτοια εγκατάσταση εξασφαλίζουμε λογική χρήση των καταναλώσεών μας το χειμώνα και άφοβη(μπορούμε να τις αυξήσουμε ) τους υπόλοιπους 9 μήνες, κατά τους οποίους θα χρειαζόμαστε και ρυθμιστή φόρτισης των μπαταριών, ώστε να κόβεται το ρεύμα από τις πλάκες, όταν οι μπαταρίες θα είναι πλήρως φορτισμένες(στο 90-95% της χωρητικότητάς τους).

Πρέπει στη συνέχεια να υπολογίσουμε τους συσσωρευτές (τις μπαταρίες). Οι κατάλληλες για αυτό το σκοπό μπαταρίες είναι οι ξηρού τύπου(GEL), που μπορούν να φορτοεκφορτισθούν πολλές φορές χωρίς να χαλάσουν(οι μπαταρίες αυτοκινήτου μπορούν να χρησιμοποιηθούν, όμως καλύτερα να το αποφύγει κανείς γιατί έχουν πολλά μειονεκτήματα για αυτή τη χρήση: απαιτούν συχνή συντήρηση με παρακολούθηση της στάθμης των υγρών τους, η χωρητικότητά τους δεν συμπίπτει με την ονομαστική, δεν μπορούμε να αντλήσουμε περισσότερο από 30-40% της ισχύς τους και αν τις «στραγγίξουμε», τότε η βλάβη είναι ανεπανόρθωτη). Το βασικό χαρακτηριστικό τους, πέρα από το ότι είναι πηγές τάσης 12V, είναι η χωρητικότητά τους σε Αμπερώρια(Αh), μέγεθος που δίνει το μέτρο των φορτίων που μπορούν να αποθηκευθούν και είναι το γινόμενο του φορτίου σε Α επί την χρονική διάρκεια σε ώρες(h). Έτσι αν η μπαταρία τροφοδοτούμενη από φ/β γεννήτρια με 12,5 Α σε 8 h φορτιστεί πλήρως, τότε η χωρητικότητά της είναι 100 Αh και μπορεί να αποδώσει το 60% στις καταναλώσεις. Για πόση ώρα μπορούμε να διαθέτουμε ρεύμα από αυτή τη μπαταρία εξαρτάται από το ρεύμα εκφόρτισης(δίνεται σε μορφή καμπύλης συνήθως από τον κατασκευαστή: μικρό ρεύμα εκφόρτισης μεγάλη διάρκεια, μεγάλο ρεύμα-μικρή διάρκεια). Μπορούμε να αυξήσουμε τη χωρητικότητα συνδέοντας παράλληλα τις μπαταρίες π.χ. 2 μπαταρίες των 12 V και 100 Αh σε παράλληλη σύνδεση μας δίνουν ένα συσσωρευτή των 12 V, 200 Ah. Πρέπει όμως να προσέξουμε να είναι όχι μόνο της ίδιας χωρητικότητας και τύπου, αλλά και ίδιας ηλικίας, καθώς επίσης να τοποθετήσουμε μεταξύ τους διόδους ή ασφάλειες.

Υπολογισμός: έχουμε υπολογίσει ήδη τις ανάγκες μας σε καθημερινή βάση και είναι περίπου 1000wh, θεωρούμε ότι θα έχουμε απώλειες στην αποθήκευση στους συσσωρευτές π.χ. της τάξης του 20%, άρα οι ανάγκες μας στην ουσία θα είναι 1000/0,8=1250wh. Αν λάβουμε υπόψη και τις απώλειες λόγω θερμότητας που για τη χώρα μας θεωρείται ότι είναι γύρω στο 20%, έχουμε: 1250/0,8=1562 Wh. Με τις ανάγκες που έχουμε μπορούμε να επιλέξουμε σαν τάση του συστήματος τα 12 V. Έτσι διαιρώντας τη μέση ημερήσια κατανάλωση με την τάση του συστήματος έχουμε: 1562 wh/12V= 1562 Avh/12v=130 Ah. Αυτή είναι η ζητούμενη κατανάλωση σε Αμπερώρες. Έχουμε δεχθεί σαν διάρκεια αυτονομίας(ημέρες συνεχούς συννεφιάς) τις 7 μέρες, άρα πρέπει να έχουμε στην «αποθήκη»: 130x7=910 Ah. Αν διαλέξουμε π.χ. ηλιακούς συσσωρευτές των 100 Αh που έχουν βάθος εκφόρτισης μέχρι 40%(που σημαίνει ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το υπόλοιπο 60%),πρέπει να αυξήσουμε στην πραγματικότητα τη χωρητικότητα κατά 40%, άρα χρειαζόμαστε 910x1,4=1274 Ah. Έτσι 1274Ah/100Ah=12,74. Άρα χρειαζόμαστε 13(ακέραιος αριθμός) συσσωρευτές. Πρέπει λοιπόν να συνδέσουμε παράλληλα 13 τέτοιες μπαταρίες.

Για τα καλώδια του κυκλώματος συνεχούς ρεύματος ισχύουν αυτά που αναφέρθηκαν στην α) περίπτωση, με την παρατήρηση ότι αν έχουμε κάποια κατανάλωση με μεγάλη ισχύ, τότε είναι καλύτερα να συνδεθεί με ιδιαίτερο καλώδιο, ενώ αν έχουμε κάποιες καταναλώσεις 220V που δεν μπορούμε να αποφύγουμε, τότε μπορεί να αναπτυχθεί ιδιαίτερο μικρό δίκτυο 220 V, το οποίο βέβαια χρειάζεται μετασχηματιστή-εναλλάκτη. Αν κάποιος θέλει πλήρη αυτονομία(πέρα από βδομάδα),τότε για οικονομικούς λόγους δεν κάνει επέκταση της φ/β γεννήτριας, αλλά βάζει συμπληρωματικά παράλληλα μια ντιζελογεννήτρια(διάγραμμα 2)

Το κόστος μιας τέτοιας εγκατάστασης(χωρίς τη συμπληρωματική πηγή ρεύματος) φθάνει σήμερα γύρω στα 12000 Ευρώ.

γ) Περίπτωση κατοικίας συνδεδεμένης με το δίκτυο: εδώ βασικά κάνει κανείς φ/β εγκατάσταση με σκοπό την εξοικονόμηση ενέργειας για οικολογικούς λόγους(μακροπρόθεσμα και για οικονομικούς όπως θα δούμε παρακάτω με τον νέο νόμο για τις ΑΠΕ). Το μέγεθος της γεννήτριας (αριθμός πλακών) εξαρτάται από το πόση εξοικονόμηση θέλουμε να κάνουμε και από το πόσα χρήματα είμαστε διατεθειμένοι να διαθέσουμε για την αγορά των πλακών καθώς και για ένα μειωμένο αριθμό μπαταριών και μιας συσκευής, τον εναλλάκτη(Inverter), που μετατρέπει το συνεχές ρεύμα των 12 V σε εναλλασσόμενο 220V. Μπορεί κανείς να ξεκινήσει με μικρή εγκατάσταση και να την επεκτείνει σιγά σιγά, ανάλογα με τα οικονομικά του, αρκεί η ισχύς του εναλλάκτη να είναι από την αρχή η απαιτούμενη της τελικής σχεδιαζόμενης εγκατάστασης, ώστε να μη χρειασθεί να αντικατασταθεί με άλλο κατάλληλο στο τέλος. Π.χ. μπορεί να ξεκινήσει με 6 πλάκες και δύο μπαταρίες. Από οικονομική άποψη δεν συνιστάται να έχουμε πολλές μπαταρίες, γιατί όταν έχουμε συνεχή συννεφιά, τότε το κύκλωμα τροφοδοτείται από το δίκτυο. Για να γίνεται αυτό πρέπει ο εναλλάκτης να είναι κατάλληλα κατασκευασμένος και εκτός από την μετατροπή του συνεχούς σε εναλλασσόμενο, να μπορεί να «αποφασίζει» ηλεκτρονικά, όταν δεν υπάρχει αρκετό ρεύμα στις μπαταρίες να «ρίχνει» το σύστημα στο δίκτυο και το αντίστροφο, αν διαπιστώνει ότι υπάρχει πάλι αρκετό να το γυρίζει στα φ/βολταϊκά. Είναι δύσκολο να βρει κανείς τέτοιο Inverter στο εμπόριο. Καλύτερα να στραφεί κανείς σε τοπικό ηλεκτρονικό που θα μπορεί να τον κατασκευάσει με τις προδιαγραφές που θέλουμε, ο οποίος εξάλλου θα μας είναι χρήσιμος και μελλοντικά για επιδιορθώσεις σε τυχόν βλάβες που μπορεί να έχουμε.

Ένα τέτοιο σύστημα σαν το παραπάνω(διάγραμμα 3) μαζί με την κατασκευή του κοστίζει σήμερα γύρω στα 6000 Ευρώ.

Διάγραμμα 3

3) Οικονομική απόσβεση-επιδοτήσεις:

Συνήθως υπολογίζεται ότι μια αυτόνομη εγκατάσταση κάνει οικονομική απόσβεση(σε σχέση με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ) μετά από 20 χρόνια. Όταν όμως πρόκειται για κατοικία που βρίσκεται μακριά από το δίκτυο της ΔΕΗ, επειδή το κονδύλι που πληρώνει κανείς σε αυτή, για να του μεταφέρει το ρεύμα στο σπίτι είναι υψηλό(κολώνες, μετασχηματιστής κ.λ.π.) η απόσβεση είναι σχεδόν άμεση. Δυστυχώς στο νόμο για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας(ψηφίστηκε στις 6/6/06) δε πέρασε η επιδότηση για αυτόνομες φ/β εγκαταστάσεις.

Ενδιαφέρουσα είναι η περίπτωση για εγκατάσταση συνδεδεμένη με το δίκτυο. Βέβαια δεν επιδοτείται η ίδια η εγκατάσταση, όμως επιδοτείται η τιμή της κιλοβατώρας που διοχετεύεται στο δίκτυο, ανάλογα με την περιοχή της εγκατάστασης. Πιο συγκεκριμένα, η τιμολόγηση της παραγόμενης ηλιακής ενέργειας έχει ως εξής:

Ισχύς φωτοβολταϊκού συστήματος	Ηπειρωτικό δίκτυο	Μη διασυνδεδεμένα νησιά
=<>	0,45 €/kWh	0,50 €/kWh
>100 kW	0,40 €/kWh	0,45 €/kWh

Και είναι εγγυημένη για μια εικοσαετία. Η τιμή αυτή αναπροσαρμόζεται με βάση το μέσο ποσοστό αναπροσαρμογής των τιμολογίων της ΔΕΗ Α.Ε. που εγκρίνεται κάθε φορά από τον Υπουργό Ανάπτυξης. Ο οικιακός καταναλωτής της ΔΕΗ, πέραν της παραπάνω ενίσχυσης δικαιούται και μια φοροελάφρυνση σε ποσοστό είκοσι τοις εκατό (20%) της δαπάνης για εγκατάσταση φωτοβολταϊκών. Αυτό μεταφράζεται σε έκπτωση 3-8% επί της πραγματικής αξίας του συστήματος. Από το 2007, το ανώτατο όριο της φοροελάφρυνσης εκτιμάται ότι θα ανέβει στα 700 Ευρώ.

Αν πρόκειται για εμπορική επιχείρηση δικαιούται επιδότηση της αρχικής εγκατάστασης σε ποσοστό 30-55% της αξίας του συστήματος μέσω του αναπτυξιακού νόμου. Κατά καιρούς προκηρύσσονται επίσης διάφορα εξειδικευμένα προγράμματα που ενισχύουν και τα φωτοβολταϊκά.

Ο στόχος, σύμφωνα με απόφαση του Υπουργείου Ανάπτυξης, είναι η παραγωγή 700 MW από φ/β συστήματα μέχρι το 2014. Για τη Θεσσαλία για παράδειγμα προβλέπονται συνολικά 55 MW, εκ των οποίων μόνο 5,5 MW για μικρότερα(κάτω των 20 KW) συστήματα. Τα τελευταία ενδιαφέρουν και τους πολίτες( τα μεγάλα συστήματα αφορούν σε επιχειρηματίες της ενέργειας). Αν όχι ατομικά, τουλάχιστον σαν γειτονικά νοικοκυριά ή σαν συνοικισμοί ή κοινότητες και μικροί δήμοι, καθώς και σαν μικρές επιχειρήσεις ή μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις ή επιχειρήσεις λαϊκής βάσης.

Περισσότερα για το νόμο στην ιστοσελίδα:http://www.seners.gr/

Γ.Κολέμπας

O δείκτης υπερθέρμανσης του πλανήτη...

2007-04-29T20:10:00.000+02:00

Κατακτούν Ιταλία και... Αφρική

2007-04-25T08:46:00.000+02:00

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΑ ΣΝΟΜΠΑΡΕΙ

ΛΑΡΙΣΑ

Τι αξία μπορεί να έχουν... τα γαϊδουράγκαθα; Κι όμως. Στο Συκούριο της Λάρισας, όπου λειτουργεί η πρώτη εν Ελλάδι μονάδα παραγωγής βιοκαυσίμων, πειραματίζονται στη χρήση των... υποτιμημένων αυτών φυτών, τα οποία, μαζί με άλλα όπως η αγριαγκινάρα ή και οποιοδήποτε φυτικό υπόλειμμα, μπορούν να αποδειχθούν πρώτης τάξεως πηγή για παραγωγή βιουκαυσίμων.

Η αγριαγκινάρα από το χωράφι μεταφέρεται στους ειδικούς σπαστήρες όπου και συμπιέζεται

Η «Bioenergy Hellas», όπως είναι η επωνυμία της εταιρείας που ίδρυσαν οι Ν. Μήλιος, Βασίλης και Κώστας Παπαχρήστος, λειτουργεί εδώ και τρεις μήνες και προσφέρει μια εναλλακτική και φιλική στο περιβάλλον λύση, το βιοκαύσιμο ή πέλετ. Προέρχεται από υπολείμματα ξύλου, το οποίο υπόκειται σε επεξεργασία για να αποβληθεί η υγρασία. Ωστόσο η ζήτηση του πέλετ στην Ελλάδα είναι... μηδενική! Κι αυτό γιατί παρ' ότι είναι φθηνότερο από το πετρέλαιο έως και 40%, εντούτοις είναι ακριβότερο από το Πετ-κοκ (υπόλειμμα της διύλισης πετρελαίου), το οποίο χρησιμοποιούν αρκετές βιομηχανίες.

Το ξηραντήριο της μονάδας βιοκαυσίμων στο Συκούριο της Λάρισας

Ετσι, το πέλετ αυτή τη στιγμή εξάγεται στην Ιταλία, ενώ, σύμφωνα με τους επιχειρηματίες, προοπτικές συνεργασίας ανοίγονται με... αφρικανικές χώρες! Στην Αφρική λοιπόν, αλλά όχι στην Ελλάδα, θα καίνε πέλετ, ένα προϊόν που δεν επιβαρύνει καθόλου την ατμόσφαιρα, διότι παράγεται από φυτά που έχουν δεσμεύσει το διοξείδιο του άνθρακα, ίσο ή και μεγαλύτερο από εκείνο που εκλύεται με την καύση του βιοκαυσίμου και σε αντίθεση βεβαίως με το πετρέλαιο, που συμβάλλει στη συνεχή προσθήκη της ατμόσφαιρας με διοξείδιο του άνθρακα. Στην Ευρώπη μάλιστα ακόμη και καυστήρες οικιακής χρήσης μετατρέπονται, με οικονομικά κίνητρα από την Πολιτεία, από πετρελαίου σε βιοκαυσίμων.

Οσον αφορά τα γαϊδουράγκαθα, το μόνο πρόβλημα αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωπονίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Ν. Δαναλάτο, είναι ότι για να υπάρξει ικανή παραγωγή απαιτούνται 100.000 στρέμματα. Οπου όμως -σύμφωνα με τον κ. Δαναλάτο- η αποδοτικότητα είναι της τάξης των 120-150 ευρώ/στρέμμα, όταν για το σιτάρι είναι μόλις 30 ευρώ/στρ. Ενώ αντίστοιχα η καύση ενός λίτρου πετρελαίου (57 λεπτά σήμερα) ισοδυναμεί με καύση δύο κιλών πέλετ (18 λεπτά το κιλό...). Σύμφωνα δε με πληροφορίες, άλλες 4-5 εταιρείες παραγωγής βιοκαυσίμων ετοιμάζονται να λειτουργήσουν στον ελλαδικό χώρο.

Δ.ΧΑΤΖ.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 24/04/2007

Η «ωραία» μας Λάρισα...

2007-04-22T23:20:00.000+02:00

του Μιλτιάδη Δεληχά

από την 'ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'

Είναι γνωστό ότι η πόλη μας διαρκώς αυξάνει τις επιδόσεις σε κατανάλωση και ρύπανση. Διεκδικεί μάλιστα σε Ελλάδα και Ευρώπη, μετάλλια στην εκπομπή ρύπων, αιωρούμενων σωματιδίων και θορύβου. Τελευταία, διάφορα ακούγονται και για το νερό που, ούτως ή άλλως στον αιώνα που διανύουμε θα αποτελέσει πολύτιμο αγαθό εν ανεπαρκεία. Η Λάρισα επίσης, είναι μια πόλη με απεριόριστες δυνατότητες πολεοδομικής ανάπτυξης. Δηλαδή, έτσι και δεν καθοριστούν χωροταξικά όρια, τα γύρω βαμβακοχώραφα που στραγγίζουν τα νερά του κάμπου, σύντομα μπορούν να οικοπεδοποιηθούν και να μετατραπούν σε μπετόν που είναι και το κύριο συστατικό της πόλης. Η Λάρισα, παράλληλα διεκδικεί την πρώτη θέση παγκοσμίως και στην κατανάλωση Nescafe! Η «κορύφωση» αυτής της κατανάλωσης συντελείται στον πυρήνα της, την πλατεία Ταχυδρομείου, όπου οι θαμώνες απολαμβάνουν την πατροπαράδοτη νεοελληνική φραπεδιά, φορώντας μαύρο γυαλί χειμώνα-καλοκαίρι. Τραπεζάκια έξω, τσιγάρα, ποτά και θορυβώδη ξενύχτια μέσα, στη Λάρισα by night, όπου ο πολιτισμός πάει περίπατο στο Αλκαζάρ. Και σε όποιους δεν αρέσει το «ψωράλογο» στη γέφυρα, στο ομώνυμο πάρκο υπάρχει και αλογάκι (πόνι) «σούζα» εις ανάμνηση της ανόδου της ΑΕΛ... Κύριο χαρακτηριστικό των πεζοδρόμων – κληρονομιά του αειμνήστου Δημάρχου Λαμπρούλη - είναι η ιδιότυπη και διαχρονική πλέον ασυλία των μηχανοκίνητων δικύκλων, που έχει καταστεί μαζί με τα αδέσποτα και τα... παράγωγα αυτών, αναπόσπαστο στοιχείο της πόλης. Επιπρόσθετης (;) ευνοϊκής μεταχείρισης, τυγχάνουν τα μικρά φορτηγάκια που μεταφέρουν παγάκια στις καφετέριες, με δεδομένο ότι επιτελούν ένα αναντικατάστατο κοινωνικό έργο... Απαίτηση των καιρών και της πόλης, είναι ένα καινούργιο σύγχρονων προδιαγραφών γήπεδο. Αναμένεται να κτιστεί λίγο πιο πάνω από τη Σκεπαστή της Νεάπολης, εκεί όπου τραγούδησε η λαϊκή σοπράνο Στανίση. Όσο για τα μποτιλιαρίσματα που θα προκαλέσουν τα ντέρμπι στην πρόσβαση του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, αυτά θα λυθούν με τη δημιουργία ενός τρίτου Νοσοκομείου. Ωστόσο, στις θετικές εικόνες της πόλης, συγκαταλέγονται το αρχαίο θέατρο (όπου το 2004 παρέλαβε την ολυμπιακή φλόγα το ζεύγος Καρεμπέ-Σκλεναρίκοβα), ο αναδιαμορφωμένος Πηνειός αλλά και οι κορύνες που πράγματι μας σώζουν από το κυκλοφοριακό χάος... Απέναντι από το Ωδείο της πόλης - που ανακαινίστηκε μετά την επιδρομή Αρναούτογλου - υπήρχε η πανέμορφη καταπράσινη πλατεία Λαού που μετατράπηκε σε υπόγειο parking. Το μοναδικό θετικό, είναι ότι έλαβε το όνομα του αείμνηστου Δημάρχου Μπλάνα που χάριν αισθητικής, γκρέμισε τα παλιά χασάπικα, θυσιάζοντας την επόμενή του τετραετία. Έκτοτε κανένας τοπικός άρχοντας δεν τολμά να αναλάβει ανάλογο πολιτικό κόστος προς οποιοδήποτε όφελος αισθητικής, φοβούμενος ότι θα τον ξεχάσουν ακόμα και οι... πέτρες που αποκαλύφτηκαν και κοσμούν την – άδενδρη σήμερα - πλατεία Μπλάνα. Εξάλλου ζούμε στην εποχή του «αμύνεσθαι περί πάρτης»... Αυτό που όλοι αναμένουν αγωνιωδώς πλέον, είναι η έναρξη λειτουργίας της μονάδας βιοαιθανόλης στο χώρο όπου μας μόλυνε το παλιό εργοστάσιο της ζάχαρης. Βαρεθήκαμε πια να αναπνέουμε το πετ κοκ, το οινόπνευμα και τη λαδίλα της «βιοτεχνικής» ζώνης. Έτσι, ελπίζουμε στο λιγνιτωρυχείο της Ποταμιάς για να αναπνεύσουμε επιτέλους λίγο αυθεντικό κάρβουνο. Κι αν έρθει το καλοκαίρι με τους καύσωνες και τα μποτιλιαρίσματα της εθνικής, τότε θα απολαύσουμε καλύτερα το φαινόμενο του θερμοκηπίου, τη ρύπανση και την ηχορύπανση από τα αυτοκίνητα των μερακλήδων, που με το CD-player στη διαπασών θα διέρχονται «γκαζωμένα» την οδό Φαρσάλων, μετά από ξενύχτι στην «παραλιακή» Λάρισας–Νίκαιας. Και όσον αφορά στο θόρυβο του αεροδρομίου, ας πρόσεχαν όσοι έχτιζαν πολυκατοικίες, σχολεία και νοσοκομείο κάτω από τον αεροδιάδρομο. Για να κατανοήσουν πλήρως το λάθος τους όμως, θα χρειαστεί να γίνουν και πτήσεις charter. Εξάλλου, η ανάπτυξη που είναι και το ζητούμενο της εποχής, στην πόλη μας ταυτίζεται με τον αριθμό των super market και τον αριθμό των φοιτητών, γι΄ αυτό και αντιτίθεται σε κάθε φίλτρο εισαγωγής τύπου «βάσης του 10»... Υπάρχει διάχυτη η αίσθηση ότι στη Λάρισα της αναισθησίας, δεν υπάρχουν καν ψήγματα αστικής τάξης και περιβαλλοντικής ευταξίας. Επικρατεί η επίδειξη και ο μικροαστικός νεοπλουτισμός της οικονομίας των επιδοτήσεων. Καθημερινά, η πόλη πνίγεται μέσα στο λαϊκισμό της μάζας, μέσα στη ρύπανση, την κατανάλωση, το φραπέ και τα ανενεργά εισοδήματα που συντηρούν μια επίπεδη κι εφήμερη ευημερία. Όσο για την τοπική αυτοδιοίκηση – όπως συμβαίνει και σε άλλες μεγαλουπόλεις - παλεύει για την αυτοσυντήρησή της με διεκπεραιώσεις. Από την άλλη πλευρά, οι εκάστοτε κεντρικές εξουσίες, μάλλον έχουν αντιληφθεί ότι αποτελούμε κοινωνία χαμηλών προσδοκιών και μας δουλεύουν κανονικά. Γι΄ αυτό κι έχουμε μια πόλη που μας ταιριάζει κι έτσι όλοι το έχουμε ρίξει στην... μπάλα. Ας επιτευχθεί λοιπόν το νέο όραμα του γηπέδου, για να έχουμε τουλάχιστον πρόσωπο στην Ευρώπη μέσω ΟΥΕΦΑ, και μετά, όλα τα παραπάνω θα συμψηφιστούν και θα ξεχαστούν. Εξάλλου, ζούμε στην ωραία Λάρισα που καταναλώνοντας αδιαφορεί όχι μόνο για την αισθητική αλλά και για την ίδια της υγεία...

delh@teilar.gr

Απ’ το Ρόστοκ με αγάπη...

2007-04-19T11:31:00.000+02:00

...Το no global είναι ακόμα εδώ

από bear — στο indy.gr -τελευταία τροποποίηση 18/4/2007 17:29

Τρεις μέρες που μας ενθουσίασαν. Νιώσαμε ξανά, για λίγο, την έμπνευση και αυτό το απίθανο συναίσθημα της δικιάς μας αντεπίθεσης. Χαρούμενης, δημιουργικής, συντροφικής. Τρεις μέρες στην διεθνή συνάντηση δράσης με την κωδική ονομασία Ρόστοκ ΙΙΙ. Είχαμε βρεθεί και στην προηγούμενη συνάντηση μα τώρα είμαστε μόλις 50 μέρες πριν. Τώρα συνεδριάζουμε στο Κέντρο Συντονισμού των δράσεων ενάντια στους G8 και με τις παλέτες μας έχουμε αρχίσει να χρωματίζουμε το ασπρόμαυρο μέλλον που 8 αυτόκλητοι σωτήρες προσπαθούν να μας πείσουν με τις φιέστες τους ότι νοιάζονται για μας. Είναι αυτοί οι κύριοι υπεύθυνοι για τον πόλεμο, την καταστολή και τον αυταρχισμό, τις κλιματικές αλλαγές, την εξαθλίωση του νότου και την ποινικοποίηση θρησκειών και κινημάτων της ανατολής.

Για το γερμανικό κίνημα είναι η πρώτη φορά που μετά από πολλά πολλά χρόνια πρέπει όλες, οι τόσο διαφορετικές συνιστώσες, να συνδιοργανώσουν κάτι τόσο μεγάλο και αυτό ήταν σίγουρο πως δεν θα είναι ούτε εύκολο, ούτε ανώδυνο. Το Die Linke, τα συνδικάτα, οι ΜΚΟ, η ATTAC, δεκάδες αριστερές, αριστερίστικες, αυτόνομες, αντιφασιστικές και αναρχικές ομάδες μπόρεσαν κάτω από την μαγευτική δύναμη του αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος να δουλέψουν και να παράγουν σε μια κοινή πλατφόρμα που ταυτόχρονα σέβεται την αυτονομία του καθενός και αυτό είναι τελικά και η δύναμη του. Αυτό το νέο που φτιάξαμε όλοι μαζί, που καταφέρνει να στέκει ακόμα απειλητικά απέναντι στους κυρίαρχους , τους ισχυρούς, που επαναφέρει δημιουργικά τις διαχωριστικές γραμμές και ενοποιεί τους από κάτω, αυτούς που αντιστέκονται, τους δικούς μας ή καλύτερα όλους εμάς.

Ροζ μαλλιά, ράστα, σανδάλια, ξυπόλυτες κινηματικές φατσούλες, μαζί με παλιούς αριστεριστές, αριστερούς βουλευτές, προτεστάντες χριστιανούς, αναρχικούς, ακτιβιστές του αντιπυρηνικού κινήματος και οικολόγους μας θύμισαν για τρεις μέρες την δύναμή μας και μας προσκάλεσαν με τον καλύτερο τρόπο στον νέο σταθμό μας που θα φτιάξουμε όλοι και όλες μαζί από τις 2 μέχρι τις 8 Ιουνίου στους αγρούς και τα δάση, τις κωμοπόλεις και τους δρόμους της βορειοανατολικής Γερμανίας, σε κάποια παραλία της βαλτικής, σε κάποιο αεροδρόμιο, στην αντισύνοδο, στα μπλόκα, στις διαδηλώσεις.

Πήραμε μια γεύση από μπλόκα και κάναμε και λίγο πρακτική(ωραία που ήταν...), μια γεύση από φράχτη, μια γεύση από το Heiligendamm και απλά πειστήκαμε πως μέχρι τις αρχές Ιούνη πρέπει να πείσουμε όλους τους γνωστούς/ες και φίλους/ες, όλα τα ντόπια κινηματόπαιδα γιατί απλά δεν μπορούμε να λείπουμε.

Και τι θα κάνουμε εκεί;

Ξεκινάμε με την κοινή μεγάλη διαμαρτυρία/διαδήλωση ενάντια στη σύνοδο, το Σάββατο 2 Ιουνίου στο Ρόστοκ. Που πάει να πει 31/5 ή το αργότερο 1/6 είμαστε όλοι και όλες εκεί.

Κυριακή 3 Ιουνίου, μια μεγάλη διεθνής εκδήλωση καθώς και δράσεις ενάντια στις ρίψεις βομβών που ο ομοσπονδιακός στρατός σκοπεύει να οργανώσει στην επαρχία του Wittstock και δράσεις για τα αγροτικά.

Δευτέρα 4 Ιουνίου, «Για την ελευθερία των κινημάτων σε όλο τον πλανήτη! Ίσα δικαιώματα για όλους-ες!». Μεταναστευτική Ημέρα Δράσης. Δράσεις στα κέντρα και τους χώρους κράτησης των μεταναστών. Διαδήλωση στο κέντρο του Ροστόκ. Συζήτηση και συντονισμός των αντιρατσιστικών δικτύων το απόγευμα

Τρίτη 5 Ιουνίου, Δράσεις ενάντια στο μιλιταρισμό, τον πόλεμο, τα βασανιστήρια και το Παγκόσμιο Καθεστώς Εκτάκτου Ανάγκης. Μπλόκο στους δρόμους γύρω από το στρατιωτικό αεροδρόμιο Rostock-Laage «για να καλωσορίσουμε» τους 8 ισχυρούς του πλανήτη.

Έναρξη εναλλακτικής Αντισυνόδου κατά πάσα πιθανότητα στο χ΄ωρο του Πανεπιστημίου του Ρόστοκ. Ποικίλα «δορυφορικά γεγονότα» της εναλλακτικής αντισυνόδου θα πραγματοποιηθούν καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας δράσης θα πραγματοποιηθούν και στους χώρους διαμονής. Η αντισύνοδος θα δώσει ιδιαίτερο βάρος στα ζητήματα των κλιματικών αλλαγών αλά και της κατάστασης στην Αφρική.

Τετάρτη 6 Ιουνίου, «Μπλόκο στους G8»

Μαζικά μπλόκα και περικύκλωση των δρόμων και των υποδομών που διευκολύνουν τη μετάβαση των 8 ισχυρών και του προσωπικού τους, μέσα από πρακτικές πολιτικής ανυπακοής. Διάφορες μορφές δράσεων στα περίχωρα του Heligendamm. Δεν μασάμε! Οι Γερμανοί σύντροφοι έχουν τον τρόπο να σε κάνουν να νιώσεις απόλυτα ασφαλής μιας και ως γνωστόν ξέρουν τι κάνουν.

Πέμπτη 7 Ιουνίου, Περικύκλωση των δρόμων γύρω από το Heligendamm. Πορείες από 4 διαφορετικά σημεία της πόλης με κοινό προορισμό το φράχτη που θα φυλάει τους ισχυρούς στις παραθεριστικές εγκαταστάσεις στο Heligendamm.

«Μουσική και Μηνύματα»: Συναυλία με τον Herbert Grönemeyer και άλλους.

Και που θα μείνουμε;

Που αλλού; Με τους φίλους μας σε κάμπινγκ. Ήδη έχει κλειστεί ένα κάμπινγκ στο Ρεντελιφ (κοντά στο χώρο τους συνόδου και με τακτική σύνδεση μέσω τρένου με το Ρόστοκ) που μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 5000 άτομα ενώ αναμένουμε την οριστικοποίηση και ενός δεύτερου στο Ρόστοκ με δυνατότητα να φιλοξενήσει μέχρι 6000 άτομα. Τα κάμπινγκ θα παρέχουν νερό, ρεύμα και αυτοοργανωμένη κουζίνα ενώ υπάρχει η δυνατότητα για διοργάνωση συζητήσεων, προβολών κλπ. Απλά παίρνουμε την σκηνή μας, τον υπνόσακο μας και φύγαμε.