Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2007
Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2007
ΜΠΑΛΙ
Η μεγαλύτερη διάσκεψη που έχει γίνει ποτέ για την άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη ξεκίνησε στις 4 τα ξημερώματα της Δευτέρας (ώρα Ελλάδας) στο Μπαλί της Ινδονησίας, με τη συμμετοχή αντιπροσώπων από 190 χώρες.
Περισσότεροι από 100.000 σύνεδροι θα προσπαθήσουν, μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου, να αρχίσουν τη διαπραγμάτευση μιας συνθήκης που θα αντικαταστήσει το περίφημο Πρωτόκολλο του Κιότο, η ισχύς του οποίου λήγει το 2012.
Η διάσκεψη στο Μπαλί πραγματοποιείται τη στιγμή που οι εκπομπές αερίων, οι οποίες προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, έχουν φθάσει στο ανώτατο επίπεδό τους στην ιστορία.
Οι επιστήμονες συνιστούν μείωση στο μισό αυτών των εκπομπών (80% για τις βιομηχανικές χώρες), ώστε ν' αποφευχθεί η άνοδος της θερμοκρασίας κατά δύο βαθμούς και να διατηρηθεί διαχειρίσιμος ο πλανήτης μας.
Στόχος των συνομιλιών στο Μπαλί είναι να συμφωνηθεί το 2009, στις συνομιλίες που θα διεξαγάγει ο ΟΗΕ στην Κοπεγχάγη, ένα νέο παγκόσμιο σύμφωνο για το κλίμα, ώστε οι κυβερνήσεις να έχουν αρκετό χρονικό περιθώριο να το επικυρώσουν, προτού λήξει η ισχύς του Πρωτοκόλλου του Κιότο.
Ο Ίβο ντε Μπουρ, επικεφαλής της Διακυβερνητικής Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για τις Κλιματικές Αλλαγές, δήλωσε την Κυριακή ότι ο στόχος στο Μπαλί είναι απλώς να συμφωνηθεί ότι πρέπει να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις για τη συνθήκη που θα αντικαταστήσει το Πρωτόκολλο του Κιότο. Οι λεπτομέρειες θα μείνουν για μετά.
Μέχρι στιγμής μόνο 36 βιομηχανικές χώρες έχουν υιοθετήσει, βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο, περιορισμούς στις εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου. Οι περισσότερες κυβερνήσεις συμφωνούν ότι είναι ανάγκη να γίνουν περισσότερα, όμως διαφωνούν στο πώς θα καταμεριστεί το φορτίο.
Οι προοπτικές για μια παγκόσμια συμφωνία στο Μπαλί αυξήθηκαν μετά την απόφαση του Αμερικανού προέδρου Τζορτζ Μπους να συμμετάσχουν οι ΗΠΑ στην προσπάθεια πέραν του 2012. Οι ΗΠΑ παραμένουν μεταξύ των βιομηχανικών χωρών που τάσσονται κατά των υποχρεωτικών μειώσεων των εκπομπών των αερίων.
Αυτή τη φορά όμως θα είναι μόνες τους, καθώς ο νέος πρωθυπουργός της Αυστραλίας, Κέβιν Ραντ, υπέγραψε τη Δευτέρα το Πρωτόκολλο του Κιότο, το οποίο είχε τοποθετήσει στην κορυφή της διεθνούς ατζέντας του από την πρώτη στιγμή της πολιτικής του εκστρατείας.
Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2007
Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2007
Έγκριση ίδρυσης ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων έντονα ρυπογόνων, με καύσιμο ύλη λιθάνθρακα.
Επίκαιρη ερώτηση του Π.Κοροβέση προς τον Υπουργό Ανάπτυξης
Σε μια χρονική περίοδο που η χώρα μας έχει ήδη αυξήσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 25% σε σχέση με το 1990, ενώ με βάση το ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΟΥ ΚΙΟΤΟ έχει αναλάβει την υποχρέωση να συγκρατήσει αυτή την αύξηση μέχρι το 2012, έρχεται η ελληνική κυβέρνηση και εγκρίνει την ίδρυση ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων έντονα ρυπογόνων, αφού θα χρησιμοποιούν ως καύσιμο ύλη λιθάνθρακα.
Ήδη η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) έχει γνωμοδοτήσει για την κατασκευή 3 τέτοιων ιδιωτικών μονάδων, στα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας, στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας και πρόσφατα στο Μαντούδι Ευβοίας, ενώ αναμένεται ανάλογη απόφαση για μονάδα της ΔΕΗ στο Αλιβέρι Ευβοίας, συνολικής ισχύος 2.600 ΜW.
Οι επιπτώσεις της λειτουργίας των μονάδων αυτών στο περιβάλλον είναι πολλαπλάσιες από αυτές των μονάδων φυσικού αερίου και μπορούν να συγκριθούν μόνο με τις έντονα ρυπαίνουσες λιγνιτικές μονάδες. Γι’ αυτό και υπάρχουν έντονες αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες της Βοιωτίας και της Αιτωλοακαρνανίας, ενώ ήδη άρχισαν και στην Εύβοια να κινητοποιούνται πολίτες και τοπικοί φορείς, για να αποτρέψουν την εγκατάσταση των 2 άλλων μονάδων.
Τελευταία βέβαια στιγμή, ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ ανακοίνωσε την επιβολή προστίμου στη ΔΕΗ, την πλέον ρυπογόνο βιομηχανία στην Ελλάδα, διότι όπως δήλωσε ο ίδιος «οι κλιματικές αλλαγές είναι ένα μεγάλο παγκόσμιο πρόβλημα και η Ελλάδα οφείλει να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει απέναντι στο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΟΥ ΚΙΟΤΟ».
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
1. Αν έχει υπολογίσει τις πρόσθετες επιβαρύνσεις που θα επιφέρουν αυτές οι μονάδες στο ήδη επιβαρυμένο από τις πρόσφατες φυσικές καταστροφές περιβάλλον.
2. Πώς θα αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις που θα υπάρξουν από τη μη τήρηση των διεθνών δεσμεύσεων της χώρας για τη μείωση των αερίων θερμοκηπίου και
3. Γιατί αγνοεί τις αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών όταν μάλιστα για μερικές, όπως αυτές της Βόρειας Εύβοιας, έχουν σχέση με την οικονομική τους ζωή που στηρίζεται αποκλειστικά στον τουρισμό.
Ο ερωτών βουλευτής
Περικλής Κοροβέσης
Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2007
8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ- Παγκόσμια ημέρα δράσης κατά της κλιματικής αλλαγής
Ημέρα διαδηλώσεων και διεκδικήσεων παντού
ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΤΤΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
Προς όλους τους φορείς και συλλογικότητες
που ενδιαφέρονται για μια κοινή μαζική και πολύχρωμη συγκέντρωση – διαδήλωση
στο Σύνταγμα, στις 8 Δεκέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα Δράσης κατά της Κλιματικής Αλλαγής
Το Παναττικό Δίκτυο, στο οποίο μετέχουν περίπου 100 συλλογικότητες κινημάτων πόλης, παίρνει την πρωτοβουλία να καλέσει κινήσεις πολιτών, συνδικάτα, κοινωνικούς και επιστημονικούς φορείς, μη κυβερνητικές περιβαλλοντικές οργανώσεις, φοιτητικούς συλλόγους, συλλογικότητες των μαθητών και κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη, για να συζητήσουμε και να συνδιοργανώσουμε μια μεγάλη και πολύχρωμη συγκέντρωση – διαδήλωση στο Σύνταγμα, στις 8 Δεκέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα Δράσης κατά της Κλιματικής Αλλαγής.
Το πρώτο δεκαήμερο του Δεκέμβρη θα πραγματοποιηθούν στη χώρα μας και όλο τον κόσμο, κοινωνικές παρεμβάσεις με στόχο να ληφθούν μέτρα σε εθνικό και διεθνές επίπεδο για την ανατροπή των δεδομένων που δημιουργούν την κλιματική αλλαγή, η οποία απειλεί το μέλλον του πλανήτη. Στο διάστημα 4–15/12 συνέρχεται η Παγκόσμια Σύνοδος του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή στο Μπαλί. Επειδή το πρόβλημα του κλίματος δεν αφορά σενάρια επιστημονικής φαντασίας αλλά γίνεται ήδη αντιληπτό με τα ακραία καιρικά φαινόμενα και επιδεινώνεται με τις πυρκαγιές, που κατέστρεψαν φέτος στη χώρα μας 3.000.000 στρέμματα δασικού, αγροτικού και φυσικού περιβάλλοντος, υπάρχει ανάγκη άμεσων δράσεων. Χρειάζεται να υψώσουμε φωνή διαμαρτυρίας ενάντια σ’ αυτούς που προωθούν και επιβάλλουν τις σημερινές οικονομικές επιλογές, θυσιάζοντας τον πλανήτη στο βωμό του κέρδους. Χρειάζεται να επιβάλλουμε τώρα μέτρα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Η συνάντηση για τη συζήτηση της πρότασής μας, θα πραγματοποιηθεί στις
5 Νοεμβρίου, 7μμ, αίθουσα ΕΣΗΕΑ, Ακαδημίας 20, 3ος όροφος.
Επισυνάπτουμε ένα σχέδιο κειμένου για το πρόβλημα της Κλιματικής Αλλαγής καθώς και για το περιεχόμενο, τα αιτήματα και τον χαρακτήρα της κοινής διοργάνωσης.
8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ,
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ.
Όλοι και όλες στο Σύνταγμα στις 8 Δεκέμβρη, στη 1.00 το μεσημέρι
Ø Διεκδικούμε να ληφθούν τώρα αποφάσεις για τη σωτηρία του πλανήτη
Ø Στέλνουμε μήνυμα στην παγκόσμια σύνοδο του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή
Ø Απαιτούμε από την κυβέρνηση να πάρει δραστικά μέτρα για να περιοριστούν οι εκπομπές αερίων ρύπων.
Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια σοβαρή οικολογική κρίση, που στη χώρα μας γίνεται αντιληπτή με τον πιο δραματικό τρόπο. Οι υψηλές θερμοκρασίες το καλοκαίρι, οι φετινές πυρκαγιές που κατέστρεψαν 3. 0000 000 στρέμματα δασικού, αγροτικού και φυσικού περιβάλλοντος, η ξηρασία και οι πλημμύρες από τη διάβρωση των εδαφών, το πρόβλημα της επάρκειας και της ποιότητας του νερού, η ρύπανση της ατμόσφαιρας, όλ’ αυτά τα φαινόμενα συνδέονται με την κλιματική αλλαγή και αποτελούν σήματα κινδύνου για το μέλλον της χώρας μας και του πλανήτη.
Δεν πρόκειται για σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Η Διακυβερνητική για την Κλιματική Αλλαγή προβλέπει άνοδο των θερμοκρασιών από 1,4 έως 5,9 βαθμούς στα επόμενα 50 χρόνια. Οι επιστήμονες προειδοποιούν για ερημοποίηση μεγάλων κατοικημένων εκτάσεων και για εκατομμύρια πρόσφυγες εξ αιτίας της κλιματικής αλλαγής. Τα σημερινά ακραία φαινόμενα, οι ξηρασίες και οι πλημμύρες θα ενισχυθούν πολλαπλασιάζοντας τα προβλήματα επιβίωσης σε πολλά μέρη του κόσμου. Αν οι σημερινοί πόλεμοι σε Ιράκ Αφγανιστάν, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, γίνονται για το πετρέλαιο, οι αυριανοί θα γίνονται για το νερό. Ήδη οι πάγοι λιώνουν στην Αρκτική και οι υπεύθυνοι ισχυροί του πλανήτη σπεύδουν να εγκαταστήσουν στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή. Η Ελλάδα θα πλησιάσει τις επόμενες δεκαετίες κλιματολογικά την Αφρική, η ζωή μας θα γίνει αβίωτη και το παραγωγικό πρότυπο της χώρας θα οδηγηθεί σε κατάρρευση.
ΠΟΙΟΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ
Για την κλιματική αλλαγή ευθύνονται αυτοί που προωθούν και επιβάλλουν τις σημερινές επιλογές, δηλαδή το κυρίαρχο οικονομικό και κοινωνικό σύστημα.
Το ενεργειακό πρότυπο που στηρίζεται σε ρυπογόνα καύσιμα και η ενεργειακή σπατάλη, η διαρκής επέκταση των μεταφορικών δικτύων και η κυριαρχία του ΙΧ αυτοκινήτου στη μετακίνηση, η βιομηχανική ανάπτυξη χωρίς περιβαλλοντικούς περιορισμούς, η συνεχώς διογκούμενη αστικοποίηση, η καταστροφή της φύσης, η αποψίλωση των δασών και η συρρίκνωση του αστικού και περιαστικού πράσινου, αποτελούν τις βασικές αιτίες της κλιματικής αλλαγής.
Χρειάζονται ριζικές αλλαγές στο πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης ώστε να γίνει συμβατό με την οικολογική αειφορία, την επιβίωση του πλανήτη και την ευημερία των ανθρώπων. Αλλά γι αυτό πρέπει να δούμε τον πλανήτη και τους ανθρώπους πάνω από τα κέρδη των εταιριών πετρελαίου, των βιομηχανικών συγκροτημάτων που παράγουν με ρυπογόνα καύσιμα, των κατασκευαστικών εταιριών και επιχειρήσεων παραγωγής και εμπορίας του ΙΧ αυτοκινήτου. Πρέπει οι πολίτες των αναπτυγμένων χωρών του κόσμου να αμφισβητήσουν τα κυρίαρχα καταναλωτικά πρότυπα και ν’ αλλάξουν τις επιζήμιες για το περιβάλλον και το κλίμα καταναλωτικές τους συνήθειες.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΥΝΕΡΓΕΙ ΣΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ
Η χώρα μας πρωτοπορεί σε αρνητικούς περιβαλλοντικούς δείκτες. Δεν εφαρμόζει ακόμα και τις ανεπαρκείς δεσμεύσεις του πρωτοκόλλου του Κιότο για τον περιορισμό των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα που ενοχοποιούνται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και την κλιματική αλλαγή.
Το σημερινό ενεργειακό πρότυπο, που στηρίζεται μονόπλευρα στα ορυκτά καύσιμα, είναι ήδη εξαιρετικά ρυπογόνο και παρ’ όλ’ αυτά η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (Ρ.Α.Ε.) προχωρεί σε νέες εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας με λιθάνθρακα.
Το ΙΧ αυτοκίνητο εξακολουθεί να κυριαρχεί στις μετακινήσεις, ενώ κατασκευάζονται νέα, απαράδεκτα περιβαλλοντικά τεχνικά έργα, όπως η επέκταση της Αττικής Οδού, για την εξυπηρέτησή του.
Τα δημόσια μέσα μεταφοράς δεν αναβαθμίζονται επαρκώς και το ποδήλατο θεωρείται μέσο ψυχαγωγίας και όχι μετακίνησης.
Η προώθηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας είναι θετική, όμως οι ανεμογεννήτριες πρέπει να χωροθετούνται σύμφωνα με τις δυνατότητες των τοπικών οικοσυστημάτων και όχι με κριτήριο το επιχειρηματικό κέρδος.
Ενώ τα προβλήματα της επάρκειας και της διαχείρισης του νερού οφείλονται σ’ ένα εξαντλητικό γεωργικό πρότυπο και στις συνθήκες ξηρασίας που δημιουργεί η κλιματική αλλαγή, η αντιμετώπισή τους γίνεται με οικολογικά απαράδεκτα μεγάλα τεχνικά έργα, όπως η εκτροπή του Αχελώου.
Τα δάση, το αστικό και περιαστικό πράσινο, οι ελεύθεροι χώροι μένουν απροστάτευτοι και παραδίδονται σε κάθε είδους νόμιμες και παράνομες κερδοσκοπικές δραστηριότητες.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ
Μπορούμε να επιβάλλουμε σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο μέτρα κατά της κλιματικής αλλαγής αν ενώσουμε τις δυνάμεις και τη φωνή μας. Υπάρχει ελπίδα.
Όλα τα κινήματα πόλης, που δώσαμε αγώνες για το περιβάλλον στη γειτονιά και τον Δήμο μας, συναντιόμαστε μαζί με τους εργαζόμενους, τους φοιτητές και τους μαθητές, με τα συνδικάτα, τους κοινωνικούς φορείς, τις κινήσεις πολιτών και κάθε ενεργό πολίτη, για να σταματήσουμε τη νεοφιλελεύθερη κούρσα της ανάπτυξης που συμβάλλει την κλιματική αλλαγή και οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη.
Είμαστε όλοι, φορείς και άτομα, που συμφωνούμε στις παραπάνω διαπιστώσεις, συνδιοργανωτές μιας μεγάλης πολύχρωμης συγκέντρωσης - διαδήλωσης στο Σύνταγμα, στις 8 Δεκέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα Δράσης κατά της Κλιματικής Αλλαγής. Προβάλλουμε τα κοινά αιτήματα συλλογικά και ταυτόχρονα κάθε συλλογικότητα εκφράζει ελεύθερα το δικό της στίγμα.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
Ø Να εφαρμόσει επιτέλους η Ελλάδα το πρωτόκολλο του Κιότο και να συμμετάσχει ενεργά σε μια νέα συμφωνία για τη δραστική μείωση των εκπομπών αερίων ρύπων.
Ø Να περιοριστούν δραστικά τα ορυκτά καύσιμα και να σταματήσουν οι νέες εγκαταστάσεις για την παραγωγή ενέργειας με λιθάνθρακα. Οχι στην ιδιωτικοποίηση της ενέργειας και στα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων.
Ø Να ληφθούν αντιρρυπαντικά μέτρα στη βιομηχανία και τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας.
Ø Να προκριθούν οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας με σεβασμό στα τοπικά οικοσυστήματα.
Ø Να ληφθούν μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας στην κατανάλωση.
Ø Να εφαρμοστούν σε παλιά και νέα κτίρια σύγχρονοι κανόνες και προδιαγραφές με βάση τις αρχές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής και της οικολογικής δόμησης.
Ø Να περιοριστεί δραστικά η χρήση ΙΧ αυτοκινήτου και να ενισχυθούν τα δημόσια μέσα μεταφοράς και το ποδήλατο. Να μην επεκταθεί η Αττική οδός. Οχι σε νέα οδικά έργα.
Ø Να γίνει ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων, που αποτελούν δημόσιο αγαθό, να καταπολεμηθεί η σπατάλη και να εξασφαλιστεί καθαρό πόσιμο νερό για όλους.
Ø Να κηρυχθούν αναδασωτέες όλες οι καμένες εκτάσεις, να προστατευτούν τα δάση της Αττικής χωρίς εξαιρέσεις, όπως έγινε με το καζίνο στην Πάρνηθα. Όχι στην αναθεώρηση των άρθρων 24 και 117 του Συντάγματος. Να καταργηθούν οι δασοκτόνοι νόμοι.
Ø Να σωθούν όλοι οι ελεύθεροι και πράσινοι χώροι. Κανένα τετραγωνικό μέτρο νέας δόμησης στους δημόσιους χώρους της Αττικής.
Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2007
Ασύμμετρες απειλές πίσω κι απ' τις φωτιές στην Καλιφόρνια!!!
28.10.07
του Μωυσή Μπουντουρίδη (http://mazemata.blogspot.com)Τι σας θυμίζουν αυτά;;; Λοιπόν, το καλωδιακό κανάλι Φοξ Νιούς (Fox News) βλέπει πίσω από τις πρόσφατες μεγάλες πυρκαγιές στην Καλιφόρνια να βρίσκεται η διεθνής τρομοκρατία και μάλιστα η "μητέρα" του Κακού κι όλων των ασύμμετρων απειλών, η Αλ Κάϊντα. Διαβάστε δυο σχετικές ειδήσεις της επικαιρότητας από το therawstory εδώ κι εδώ - στο δεύτερο μαζί με τους καυστικούς σχολιασμούς του γνωστού αναλυτή της επικαιρότητας Keith Olbermann.
Το ζήτημα είναι όμως πολύ σοβαρό. Στο μπλογκ-του smokerwriting, ο Rockenko θίγει κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες πλευρές αυτού του θέματος με τις ασύμμετρες χαζομάρες του Φοξ Νιούζ ή τις προηγούμενες αντίστοιχες των δικών μας "προφητών." Η βασική ιδέα του Rockenko είναι η ανάδειξη της θεαματικής διάστασης του θέματος, δηλαδή, το γεγονός ότι τα ανθρώπινα, τα κοινωνικά και τα φυσικά πράγματα, συμβάντα, δρώμενα κ.λπ. γίνονται πλέον ένα μεγάλο θέαμα, που το διαχειρίζονται οι βιομηχανίες του θεάματος. Το αποτέλεσμα είναι ότι το θέαμα αντικαθιστά το πραγματικό συμβάν κι επιχειρεί το ίδιο το θέαμα να δημιουργήσει μια όμοθυμη και συναινετική άποψη και ανταπόκριση των ανθρώπων απέναντι στα πραγματικά δρώμενα έτσι ώστε να εμποδισθεί η κατανόηση των πραγματικών συνθηκών και η αποτελεσματική δράση για την αντιμετώπισή τους. Να πώς το έλεγε ο Guy Debord στην Κοινωνία του Θεάματος (απ' το Κεφάλαιο 1, Τμήμα 3):
Το θέαμα παρουσιάζεται ταυτόχρονα σαν η ίδια η κοινωνία, σαν μέρος της κοινωνίας και σαν μέσο ενοποίησης. Σαν μέρος της κοινωνίας, είναι το εστιακό σημείο κάθε οραματισμού και κάθε συνειδητότητας. Αλλά εξ αιτίας του γεγονότος ακριβώς ότι αποτελεί ένα ξεχωριστό τομέα, γίνεται στην πραγματικότητα ο χώρος της πλάνης και της ψευδούς συνειδητότητας: η ενοποίηση που επιτυγχάνει δεν είναι τίποτε άλλο παρά η επίσημη γλώσσα του καθολικού διαχωρισμού.
Μια που το έφερε η κουβέντα, αν θέλετε, δείτε το βίντεο της ταινίας του 1973 του Guy Debord, που είναι βασισμένο στο βιβλίο-του του 1967 για την Κοινωνία του Θεάματος:
Η ταινία της Κοινωνίας του Θεάματος του Debord
Γυρνώντας τώρα πίσω στα σχόλια του Rochenko, αυτό που παρατηρεί είναι ότι οι οικολογικές κι οι φυσικές καταστροφές, η παγκόσμια θέρμανση, η κλιματική αλλαγή κ.λπ. μπορούν να συμβάλλουν στην κοινωνική αναπαραγωγή (σαν ένα ενοποιητικό θέαμα) μέσω της κοινωνικής κατασκευής μιας συναινετικής στάσης ζωής (π.χ., οικολογικές "ευαισθησίες," ηθική κατανάλωση κ.λπ.), η οποία όμως είναι εύκολα αφομοιώσιμη και χειραγωγήσιμη από και μέσα στα σχέδια του κυρίαρχου νεοφιλελευθερισμού. Για να ξεφύγει κανείς/μιά από την παγίδα ενός τέτοιου απατηλού ιδεαλισμού του θεάματος, πρέπει να μπορεί να διακρίνει τις πραγματικές διαστάσεις των υπαρκτών διαπλοκών και διασυνδέσεων, που αρθρώνουν την πραγματική υφή του θέματος (διάφορες διαπλοκές και διασυνδέσεις, κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές, πολιτισμικές κ.λπ.). Ένα καλό παράδειγμα μιας τέτοιας κατανόησης των κοινωνικών συνθηκών, που διαμεσολαβούν και διεγείρουν φυσικές και οικολογικές καταστροφές, είναι η ανάλυση των πυρκαγιών του 1993 στην Καλιφόρνια, που έκανε ο Mike Davis, στο άρθρο του στο radicalurbantheory
The Incendiary Other (Το Εμπρηστικό Άλλο) - το οποίο θεωρώ ότι αξίζει να διαβαστεί για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε αντίστοιχες διαπλοκές και διασυνδέσεις σε σχέση με παρόμοιες περιπτώσεις στην Ελλάδα.
Ακολουθούν δυο βιντεάκια για τις πρόσφατες ασύμμετρες σαχλαμάρες του Φοξ Νιούζ:
Fox News blames California Forest fires on Al Qaeda
Ετικέτες Κλιματική Αλλαγή
Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2007
Εφυγε...
| Εφυγε από τη ζωή ο Γάλλος φιλόσοφος Αντρέ Γκορζ, συνιδρυτής, με τον Ζαν Ντανιέλ, του εβδομαδιαίου πολιτικού περιοδικού «Νουβέλ Ομπσερβατέρ». Ο 84χρονος φιλόσοφος, αυτοκτόνησε μαζί με τη σύντροφό του η οποία έπασχε από ανίατη ασθένεια στην κατοικία τους στο Βοσνόν. Ο Γκόρζ γεννήθηκε τον Φεβρουάριο 1923, στη Βιέννη, και έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα στη το 1954, όταν και έλαβε το νέο του ληξιαρχικό ονοματεπώνυμο Ζεράρ Χορστ. Επιπλέον, τα άθρα του στο «Νουβέλ Ομπσερβατέρ» τα υπέγραφε με το ψευδώνυμο Μισέλ Μποσκέ. Παράλληλα, θεωρείται από τους θεμελιωτές της πολιτικής οικολογίας. «Οικολογία και Πολιτική», «Οικολογία και Ελευθερία», «Αντίο στο Προλεταριάτο», «Μεταμορφώσεις της Εργασίας» είναι κάποια από τα σπουδαία έργα του. Μία στενή φίλη του ζεύγους, αντιλήφθηκε το δραματικό τέλος της 58χρονης κοινής ζωής τους τη Δευτέρα το πρωί. Μάλιστα πάνω στην κεντρική πόρτα του σπιτιού υπήρχε η επιγραφή με την ένδειξη «ειδοποιείστε την χωροφυλακή». Τα πτώματα βρέθηκαν το ένα πλάι στο άλλο, ενώ δίπλα τους βρέθηκαν γράμματα προς τους οικείους τους. Μάλιστα, προ ημερών, ο Γκορζ εκμυστηρεύθηκε σε στενή φίλη ότι τον προβλημάτιζε πολύ η ραγδαία επιδείνωση της υγείας της Ντορίν. Για την «Ντορίν του» στο πρόσφατο βιβλίο «Ιστορία της Ντ., ιστορία μιάς αγάπης» ο Γκορζ είχε γράψει: «Μόλις συμπλήρωσες τα 82, όμορφη, χαριτωμένη, ποθητή. Ζούμε μαζί 58 έτη και σε αγαπώ σήμερα, περισσότερο από ποτέ. Εσχάτως, σε ξαναερωτεύτηκα άλλη μια φορά, και να γνωρίζεις, φέρω μέσα μου ένα 'κενό', το οποίο εντούτοις με κατακλύζει, και που ξεπερνιέται μόνον όταν σε αγκαλιάζω». |
-----------
Ο φιλόσοφος και πρωτοπόρος στοχαστής της πολιτικής οικολογίας, ο 83χρονος σήμερα Αντρέ Γκορζ έδωσε στο περιοδικό «Le Nouvel Observateur" τη συνέντευξη που ακολουθεί. (ΣΗΜ ΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟ ΙΔΕΩΝ, Θανάσης Γιαλκέτσης, εφ "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", 21/1/07)
- Εσείς που ήσασταν "οικολόγος» πριν επινοηθεί ο όρος, πώς θα ορίζατε την οικολογία;
«Από όλους τους ορισμούς θα προτιμούσα τον λιγότερο επιστημονικό, εκείνον που βρίσκεται στις απαρχές του οικολογικού κινήματος και που λέει ότι οικολογία είναι η φροντίδα για το περιβάλλον ζωής ως καθοριστικό παράγοντα της ποιότητας ζωής και της ποιότητας ενός πολιτισμού. Οι πρώτες μεγάλες εκδηλώσεις αυτής της φροντίδας αναπτύχθηκαν στη Βόρεια Αμερική, έπειτα στην Ιαπωνία, μετά στη Γερμανία, από όπου κέρδισαν και την υπόλοιπη Ευρώπη. Αυτές οι εκδηλώσεις πήραν τη μορφή κινημάτων διαμαρτυρίας - που συχνά κατεστάλησαν βίαια - ενάντια στον σφετερισμό του δημόσιου χώρου από τις μεγάλες βιομηχανίες, τα αεροδρόμια, τους αυτοκινητόδρομους, που έρχονταν να ανατρέψουν, να μπετονοποιήσουν, να ρυπάνουν και να καταστήσουν τεχνητό το λιγοστό "φυσικό" περιβάλλον που απέμενε. Η αντίσταση των κατοίκων σε αυτή την εισβολή στο περιβάλλον ζωής τους δεν ήταν μια απλή «υπεράσπιση της φύσης». Ήταν π άλη ενάντια στην κυριαρχία. Ενάντια στην καταστροφή ενός κοινού αγαθού από ιδιωτικές δυνάμεις υποστηριζόμενες από το κράτος, οι οποίες αρνούνταν το δικαίωμα των τοπικών πληθυσμών να επιλέγουν το δικό τους τρόπο για να συμβιώνουν, να παράγουν και να καταναλώνουν.
- Το 1972 γράφατε: "Η οικολογία είναι μια επιστήμη βαθιά αντικαπιταλιστική και ανατρεπτική". Το ίδιο πιστεύετε και σήμερα;
«Η πολιτική οικολογία δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο. Γεννήθηκε το 1972 ακριβώς, μετά από μιαν έκθεση βρετανών επιστημόνων «"Blueprint for Survival") και μιαν έκθεση που συντάχθηκε από τη Λέσχη της Ρώμης. Αυτή υπογράμμιζε την επείγουσα αναγκαιότητα μιας ρήξης με τον βιομηχανισμό και με αυτή τη θρησκεία της ανάπτυξης που είναι σύμφυτη με τον καπιταλισμό. Στο εξαιρετικό βιβλίο «Η βιώσιμη ανάπτυξη», που δημοσίευσαν οι Ντομινίκ Μπουρζ και Ζιλ-Λοράν Ραισάκ, διαβάζουμε φράσεις όπως αυτή: "Το εύρος της περιβαλλοντικής μεταβολής καθώς και η εξάντληση των πόρων επιβάλλουν έναν γρήγορο και ριζικό μετασχηματισμό των τρόπων παραγωγής και κατανάλωσης αλλά και της κοινωνικής μας οργάνωσης". Επιβάλλουν μια δραστική μείωση της υλικής παραγωγής και κατανάλωσης. Όπως σημειώνουν όμως οι συγγραφείς του βιβλίου, "η δημιουργία αξίας, όρος του δυναμισμού των κοινωνιών μας, συνδέεται υποχρεωτικά με την αύξηση των ροών ενέργειας και πρώτων υλών". Δεν μπορούμε να έχουμε έναν καπιταλισμό χωρίς ανάπτυξη. Δεν μπορούμε να θέλουμε τη μείωση των ροών υλικών εμπορευμάτων χωρίς να θέλουμε μιαν οικονομία ριζικά διαφορετική από την παρούσα, μιαν οικονομία στην οποία ο πρωταρχικός σκοπός δεν θα είναι το κέδρος και στην οποία ο πλούτος δεν θα εκφράζεται ούτε θα μετριέται με χρηματικούς όρους. Εκείνοι, όπως ο Σέρζ Λατούς, που ζητούν τη μείωση της ανάπτυξης δεν θέλουν ούτε τη λιτότητα ούτε τη φτώχεια. Θέλουν πάνω απ' όλα να έρθουν σε ρήξη με τον οικονομισμό, να τραβήξουν τ ην προσοχή μας στο γεγονός ότι στη βάση κάθε κοινωνίας, κάθε οικονομίας, υπάρχει μια μη οικονομία, που αποτελείται από πλούτη τα οποία δεν είναι ανταλλάξιμα, από δώρα χωρίς ανταπόδοση, από ανιδιοτελείς προσφορές, από κοινά αγαθά»
- Η οικολογία είναι κατά τη γνώμη σας φορέας ηθικής;
«Αυτό υποστήριζε ο Χανς Γιόνας όταν έγραφε - υπεραπλουστεύω τις θέσεις του - ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να υποθηκεύουμε τη ζωή των μελλοντικών γενεών υπηρετώντας το δικό μας βραχυπρόθεσμα συμφέρον. Δεν μου αρέσει η καντιανή προσέγγιση του Γιόνας. Αυτός επικαλείται το αίσθημα ευθύνης του καθένα μας, ατομικά. Εγώ δεν βλέπω όμως το πώς οι ατομικές επιλογές θα αλλάξουν «γρήγορα και ριζικά» το μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης. Αυτό το μοντέλο άλλωστε έχει σχεδιαστεί και επιβληθεί ακριβώς για να επεκτείνει την κυριαρχία του κεφαλαίου πάνω στις ανάγκες, τις επιθυμίες, τις σκέψεις, τις προτιμήσεις του καθένα και για να μας κάνει να αγοράζουμε, να καταναλώνουμε, να επιδιώκουμε αυτό που συμφέρει στον καπιταλισμό να παράγει. Πάει πολύς καιρός από τότε που η παραγωγή του αναγκαίου και του ωφέλιμ ου έπαψε να είναι κινητήρια δύναμη της ανάπτυξης. Οι ανάγκες είναι περιορισμένες, οι επιθυμίες και οι φαντασιώσεις δεν είναι. Πρώτα στη δεκαετία του 1920 και έπειτα στη δεκαετία του 1950, η ανάγκη που είχε η βιομηχανία να παράγει περισσότερο ξεπέρασε την ανάγκη των ανθρώπων να καταναλώνουν περισσότερο και υποκίνησε την ανάπτυξη μιας παιδαγωγικής - το μάρκετινγκ, η διαφήμιση - που δημιουργεί νέες ανάγκες στο πνεύμα των ανθρώπων και τους κάνει να αυξάνουν την κατανάλωσή τους. Οι καταναλωτές και η παραγωγή πρέπει να τεθούν στην υπηρεσία του κεφαλαίου και όχι το αντίστροφο. Ο δεσμός ανάμεσα στη δημιουργία αξίας και στη δημιουργία πλούτου διερράγη. Δεν αναγνωρίζεται ως πλούτος παρά μόνον αυτό που μπορεί να εκφραστεί και να μετρηθεί σε χρήμα. Τα κοινά αγαθά προφανώς δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Οι συλλογικές υπηρεσίες πρέπει να καταργηθούν στο βαθμό που φρενάρουν ή εμποδίζουν την αύξηση της ατομικής κατανάλωσ ης
Βλέπετε λοιπόν ότι μια ηθική της ευθύνης προϋποθέτει πολλά πράγματα. Προϋποθέτει μια ριζική κριτική των ύπουλων μορφών κυριαρχίας που ασκούνται πάνω μας και μας εμποδίζουν να συγκροτηθούμε σε συλλογικό υποκείμενο που ενώνεται από μια κοινή άρνηση και μια κοινή δράση (.)»
